Korte pjes neuken tilburg

.

Sex aangeboden prive ontvangst amstelveen



.

Bij uitdrukkingen in het plat-Haags is de schrijfwijze gestandaardiseerd. Dat is logisch, want ook de kranten gebruiken de gestandaardiseerde vorm.

Akkermans voor het eerst op de televisie. Hij was te gast in Kijk op het Rijk, een onderdeel van Keek op de Week. Gastheer was Louc Hobbema, een typetje van Wim de Bie. De conversatie begon als volgt: Ik schijn te worden genoemd.

Daar ben ikzelf natuurlijk niet bij. Akkermans besluit met de mededeling dat hij rustig afwacht, maar dat hij voor de zekerheid lid is geworden van zowel CDA als PvdA.

Akkermans viel niet zozeer op door zijn uiterlijk. Hij zag eruit als een doorsnee corpsbal: Het typetje was meteen neergezet: Iemand die het volkomen vanzelfsprekend vond dat hij gevraagd zou worden als staatssecretaris of minister.

Natuurlijk werd hij genoemd, want hij maakte deel uit van het old boys' network, dat zag je zo. Akkermans maakte ogenblikkelijk furore. Nog geen drie weken later prijkte hij op het omslag van Elsevier. Breed grijnzend voor zijn goedgevulde boekenkast, de armen losjes over elkaar.

Wekenlang herkenden politici van CDA en PvdA zichzelf of een collega in het voortdurend glimlachende, zenuwtrekkende en camerageile typetje. Een jaar later, in november , berichtte de NRC dat prof. Akkermans, die nét was benoemd tot staatssecretaris voor het midden- en kleinbedrijf, bij Laag Keppel in Gelderland een paaltje had geramd kop: Akkermans pakt paaltje mee na openingsfeest'. Aanleiding voor dit fakebericht was een ongelukje van Lubbers. Afgezien van aprilgrappen moet het een van de zeer weinige keren zijn geweest dat de NRC - nota bene op de voorpagina - een nepbericht plaatste.

Overigens lag de ironie er dik bovenop. Zo luidde de laatste alinea: Volgens de persdienst van het ministerie is dit niet ongewoon, ja zelfs "een goed teken".

Zo zei staatssecretaris Aad Nuis eens, over een benoemingskwestie in Hilversum: Tegen Vrij Nederland zei ze: Ik houd in elk geval niet van het ons-kent-onscircuit dat nu de posities in raden en adviesorganen domineert.

Ik heb het laatst weer gemerkt bij de samenstelling van de nieuwe raad voor Verkeer en Waterstaat. Ik besloot een advertentie te plaatsen zodat er op moest worden gesolliciteerd. Toen kreeg ik boze telefoontjes met: Waarom ben ik hier niet gewoon voor gevraagd? Nou, zulke professor Akkermansen komen bij mij van een kouwe kermis thuis. Datzelfde jaar richtten drie PvdA'ers, die waren genoemd als kandidaten voor het voorzitterschap van de Tweede Kamer, de professor AkkermanS'dub op.

Zijn naam is niet door anderen genoemd, maar alleen door hemzelf. Akkermans heeft één man altijd dwarsgezeten, en dat is prof. Akkermans, rector magnificus van de Erasmus Universiteit. Al in zei hij tegen Elsevier': Maar het werd heel vervelend, er ontstond hilariteit als je ergens binnenkwam.

Ik werd geassocieerd met iemand die geilt op allerlei functies. Akkermans een heel onaangenaam typetje. Hij was een arrogante figuur die vond dat hij heel belangrijk was of in ieder geval moest worden. Voor mij was dat soms lastig, ik merkte dat bijvoorbeeld studenten mij daardoor soms minder serieus namen. Van Kooten en De Bie hebben altijd beweerd dat er geen relatie was tussen mij en hun prof.

Akkermans, maar ik vond het een beetje te toevallig. Vermoedelijk heeft een van hun tekstschrijvers in Rotterdam gestudeerd. Of is het toeval dat ook het typetje van Kees van Kooten een P. Van Kooten reageert desgevraagd zeer stellig: En ja, het is puur toeval.

Die achternaam heb ik geleend van een voormalig buurjongetje, Jan Akkermans. Akkermans komt trouwens helemaal niet uit Rotterdam. Als je goed kijkt zie je dat hij een Delftse clubdas draagt. Arro Een veronderstelde arro die gewoon gaat doen, is als popiejopie nog verder van huis.

Algemeen In de jaren tachtig werd het in Nederland mode om woorden te maken met een 0 op het eind. Dat gebeurde waarschijnlijk onder invloed van het Amerikaans. Amerikaanse jongeren gebruikten toen woorden als beardo, bimbo, creepo, dumbo, fatso en weirdo.

Het is heel makkelijk om dit soort woorden te maken. Dat kan op twee manieren: Dat leidde onder andere tot aso, disco, majo, pedo, psycho en socio. Het was een rage die honderden afko's opleverde - eendagsvliegen en blijvertjes.

Een van de blijvertjes is afkomstig van Van Kooten en De Bie. Zij introduceerden het op 5 oktober , in een themauitzending over arrogantie. Aanleiding was onder meer de campagne van burgemeester Ed van Thijn om de Olympische Spelen naar Amsterdam te halen. De uitzending bestond uit een aantal korte filmpjes waarin allerlei arrogante typetjes werden uitgebeeld, zoals de arrobiter een arrogante arbiter , de arrovisor een wvc-ambtenaar en een arromonstrant een arrogante demonstrant. Ook Van Thijn werd gepersifleerd.

Of nog beter, driekwart van de wereld of de héle wereld. Maar dan kom je er niet als je alleen maar brutaal bent. Want als jij echt de touwtjes in handen wilt krijgen of mensen naar je pijpen wil laten dansen, dan moet je niet alleen brutaal zijn, maar ook bikkelhard, uitgekookt, monomaan en doortrapt. En dat alles noemen wij: Dus niet wachten tot je gelijk krijgt, maar je gelijk gewoon nemen. Kijk maar eens om je heen. Dan zie je dat het niet de yuppies zijn die de dienst uitmaken, niet de aso's, de macho's en de desperado's, nee, het zijn op alle niveaus de arro's die bepalen wat er gebeurt.

Een jaar later schreef Jan Kuitenbrouwer in het boekje Turbo-taal: In de krantenbestanden die voor dit boekje zijn nageplozen komt het woord vele malen voor. Arro wordt op twee manieren gebruikt: Zo merkte de Nieuwe Revu in op: De reclamewereld noemde dit eventjes het Van Zie ook positivo.

Als dat helemaal juist was, zou dit woord niet in het woordenboek thuishoren. En ook niet in het boekje dat u nu in handen houdt. Immers, het gaat in dat geval om één bepaalde kalender. Van Dale zou dan bijvoorbeeld ook de Pirellikalender - een befaamde kalender met blote dames - moeten opnemen, en naast agenda bijvoorbeeld ook de Ryam- en de Succesagenda. Maar de definitie in de Grote Van Dale deugt niet. Bescheurkalender wordt niet alleen gebruikt voor de kalenders van Van Kooten en De Bie, maar ook voor 'scheurkalender met geestigheden' in het algemeen.

Andere woordenboeken, zoals Verschueren en Van Dale's Hedendaags Nederlands, hebben dat beter gezien. Van merknaam is bescheurkalender soortnaam geworden en daarom heeft dit woord zelfs een plaatsje gekregen in het Groene Boekje, de officiële woordenlijst van de Nederlandse taal. De eerste Bescheurkalender verscheen in , in een oplage van zevenduizend exemplaren.

Het idee was afkomstig van Jaco Groot van uitgeverij De Harmonie. Op het eerste blad stond: Scheur u een glimlach en glimlach u een scheur. Van Kooten en De Bie stopten op het hoogtepunt, omdat ze geen zin meer hadden om jaarlijks de zomervakantie op te offeren aan het samenstellen van de kalender. De invloed van de Bescheurkalender was vrij groot. In schreef Theodor Holman in Het Parool: De grappen - van melig tot briljant - die men 's ochtends had gelezen, werden 's middags op kantoor herhaald: Van Kooten en De Bie vonden achteraf dat er veel kaf onder het koren had gezeten.

Toen zij in Het Groot Bescheurboek uitgaven, een bloemlezing uit veertien Bescheurkalenders, achtten zij slechts vijfhonderd van de 'snedig bedoelde voorkantjes' de moeite waard. De rest vonden ze bij nader inzien te flauw, te gedateerd of te zeer gebonden aan het thema van een bepaalde kalender. Veel mensen denken dat de Bescheurkalender ook de eerste scheurkalender was. Dat is zeker niet zo.

Al in gaf het tijdschrift: Katholieke Illustratie een scheurkalender uit. In kwam de Beets-Scheurkalender op de markt, en tussen en gaf het 'Nederlandsch Luthersch Genootschap voor in- en uitwendige zending' de Lutherse scheurkalender uit. Daarnaast verschenen er nog allerlei andere scheurkalenders, vooral in de gereformeerde hoek. En in Rotterdam zei men voor de Tweede Wereldoorlog: Van Kooten en De Bie zijn dus zeker niet de uitvinders van de scheurkalender, maar zij brachten het genre wel tot ongekende bloei.

De Bescheurkalender bleek een enorme bestseller, en dat wilde iedere uitgever wel. Het gevolg was dat de markt al snel met tientallen scheurkalenders werd overspoeld. Sommigen pikten bijna letterlijk de titel van Van Kooten en De Bie. Zo gaf de striptekenaar Eric Schreurs in de Be Schreurs kalender uit. Later verscheen de Bob Euers bescheurkalender. Dan had tekenaar Peter van Straaten tenminste nog de beleefdheid om een andere titel te verzinnen, namelijk Zeurkalender.

Ook nu zijn zijn teksten doorspekt met Engelse kreten en, vooral seksuele, krachttermen. Zeus beklaagt zich over de 'klotegiganten', Herkules' keurige echtgenote biedt op zijn tirade aan hem even te pijpen. Van Woensels figuren spreken afwisselend, en in een razend tempo, van 'samen een worden', 'offeren aan Venus', 'bonken' en 'fleppen', 'flenzen', 'ketsen' en 'kezen'.

NRC In april kwamen enkele middelbarescholieren uit Ulft, een dorpje in Gelderland, in het activiteitencentrum De Smeltkroes bijeen voor een voorlichtingsmiddag over veilig vrijen.

Eerst gaven vier acteurs een korte voorstelling met de bedoeling de jongeren te laten nadenken over seks. Na de pauze kwamen de leerlingen zelf aan het woord. De acteurs lazen briefjes voor waarop de jongelui - anoniem - hun versiertrucs hadden opgeschreven. De aanwezige verslaggever van De Gelderlander noteerde: Die [versiertrucs] varieerden van 'drankje aanbieden', 'hij moet naar mij toekomen' tot het gerichtere 'ik wil bonken'.

Het laatste tekstje zorgde voor veel gelach. Oh, dat is René, zei een meisje. Bonken is nog niet zo'n oud woord. Sinds het begin van de negentiende eeuw wordt het gebruikt voor 'slaan' of'stoten', en in Vlaanderen was het vrij gangbaar voor 'knikkeren'. Maar René bedoelde natuurlijk iets anders.

Díe betekenis dateert, voorzover we kunnen nagaan, pas uit Deze beroemde sketch van twee Hagenezen die hun seksleven - of beter: Want ook jysiek is altijd psychisch; goed kauwen, datje eten gelijkmatig in je bloed komt en kijken, kijken en de rest erbij denken vinden hier hun oorsprong. Plus nog een aantal woorden en uitdrukkingen voor 'neuken'. En dan te bedenken dat deze klassieker slechts bij toeval werd opgenomen. Van Kooten en De Bie deden mee aan een jubileumprogramma voor café De Sport, een kroeg waar ze vroeger vaak kwamen.

Ze deden slechts één act. Dat waren we helemaal niet van plan. Terwijl het een van onze bekendste sketches is geworden. In totaal gaan er in het tweegesprek van de Klisjeemannetjes 23 synoniemen voor 'neuken' over tafel. Hoe kun je nu aantonen dat de seksuele betekenis van bonken een vondst is van Van Kooten en De Bie? In de eerste plaats zeggen ze dit zelf. Van bil gaan, flenzen, jleppen, ketsen, palen, pompen, een punt zetten, soppen, een veeg geven en wippen zijn al ouder - soms al honderden jaren.

Twijfelgevallen zijn doktertje spelen en kieren. Hans Heestermans schreef in in het Erotisch woordenboek dat kieren in Den Haag en Rotterdam was gesignaleerd. Maar wanneer dat was, vermeldt dit eroticon niet. Dat is een algemeen probleem met seksuele woorden: Van de meeste hebben we echter geen flauw idee sinds wanneer ze in zwang zijn.

Wat we kunnen vaststellen is dit: Een boom opzetten, de oudste beweging der wereld maken, een partijtje kunstbiljarten, het roompotje peilen en van wippenstein gaan staan er - om onbekende redenen - niet in. Aanvullend onderzoek in andere bronnen - waaronder woordenboeken en de belangrijkste Bargoense woordverzamelingen - leverde voor al deze woorden en uitdrukkingen geen oudere vindplaatsen op.

Wat kun je hieruit concluderen? Dat er voor deze woorden en uitdrukkingen vooralsnog geen oudere bronnen bekend zijn en dat ze dus inderdaad door Van Kooten en De Bie verzonnen zouden kunnen zijn.

Maar dat betekent niet dat ze ook nu nog algemeen worden gebruikt. Van bonken kunnen we dat, mede dankzij René uit Ulft, wél aantonen. Hetzelfde geldt voor de pruimen op sap zetten en van wippenstein gaan. Clavan Je kunt geen actualiteitenprogramma meer aanzetten of er is wel een prof. De bevolking kwam in opstand: Tegelijkertijd begon het flink te rommelen in Roemenië. Maar op 12 november wilde Louc Hobbema, een typetje van Wim de Bie, in de eerste plaats de turbulente ontwikkelingen buiten de landsgrenzen onder de loep nemen.

Hij had daartoe een wetenschapper uitgenodigd, de Oost-Europadeskundige dr. Remco Clavan van de Universiteit van Limburg. Clavan was een opmerkelijke verschijning: Bovendien sliste hij en draaide hij met zijn ogen.

De conversatie verliep niet minder opvallend: Dat is niet gering hoor, wat daar gebeurt. Clavan voegt helemaal niets aan het gesprek toe, hij echoot alleen de vraag, in iets andere bewoordingen. Dit verschijnsel was niet alleen bij Van Kooten en De Bie te zien, maar ook op de andere netten. Oost-Europa stond in brand en vanzelfsprekend gingen alle actualiteitenprogramma's daarop in.

Het was alom koffiedik kijken, speculeren en zinnen vullen zonder veel te zeggen. En dat was precies wat Van Kooten en De Bie met dr. Het typetje zelf kwam niet uit de lucht vallen maar was geïnspireerd op een medewerker van het Eo-programma Tijdsein. Remco Clavan vulde een leemte in de Nederlandse taal. Vooral televisiejournalisten hebben een hekel aan wetenschappers die te genuanceerd zijn en te veel moeilijke woorden gebruiken, want dat doet de kijkers naar de afstandsbediening grijpen.

Voortaan werd zo iemand een doctor Clavan genoemd. Clavan alleen gebruikt voor 'Oost-Europadeskundige', maar al snel kreeg het de betekenis van 'academische deskundige in het algemeen'. De universiteit van Utrecht speelde daar in januari handig op in door een gidsje uit te geven met de titel Mag ik dr. De titel lag voor de hand: Sinds is dr. Clavan niet meer uit de geschreven media weggeweest. In vrijwel alle kranten duikt hij zo nu en dan op. Zo meldde de NRC in Zijn naam wordt opmerkelijk vaak in het meervoud gebruikt, en een enkele keer verkeerd gespeld, als Klavan.

Clavan is een van de weinige typetjes die terugkeren in een boek van Kees van Kooten. Dat gebeurde in in Zwemmen met droog haar. Van Kooten beschrijft hierin hoe hij via de Nederlandse ambassadeur in Boekarest een visum probeert te regelen voor een Roemeense kennis: En uw naam was?

In maart verklaarde prof. Gerrits, hoogleraar Oost-Europese studies, in de Volkskrant: Clavan was een prachtig typetje dat merkbaar invloed heeft gehad. De media zijn toen namelijk direct opgehouden om dr. Clavans voor de buis te halen. Ik vond het heel prettig om niet meer te hoeven opdraven, want meestal praat je met een journalist die zo snugger mogelijk wil overkomen. Je krijgt vaak een sturende vraag, waarop alleen een bevestigend antwoord mogelijk is.

Ik had dan ook altijd het idee dat de dr. Martin van den Heuvel lag dat anders. Zoals gezegd is dr. Clavan geïnspireerd op een medewerker van de Evangelische Omroep, maar bij Van den Heuvel heeft het idee postgevat dat híj werd gepersifleerd.

Toen Van Kooten en De Bie aankondigden voorlopig te stoppen met hun gezamenlijke televisiewerk, werd Van den Heuvel voor de televisie gesleept. Hij vertelde met veel drama dat de persiflage van Kees van Kooten zijn leven en zijn loopbaan had geknakt. Dat verhaal maakte veel indruk, maar navraag bij Van den Heuvel leert dat het een geintje was. Tk vond die dr. Clavan eigenlijk wel leuk, maar het leek me zo saai om dat te vertellen.

Daarom heb ik in overleg met de televisiemakers dat nepverhaal bedacht. Corvan der Laak Arme Ruud Vreeman. Z'n fïrst hundred days amper begonnen, of hij moet al met een serieus smoel gaan zitten luisteren naar de plaatselijke varianten van Corvan der Laak en Roel van Duijn.

Cor van der Laak is een reïncarnatie. Loet van Kooten werd op 28 april geboren. Hij besteedde zijn korte leven aan het controleren en beregelen van zeven belangrijke zaken en verdween toen weer in het niets. Nou ja, niet helemaal in het niets, want zijn optreden maakte zoveel indruk dat hij het Nederlands verrijkte met het woord regelneef. Cor van der Laak verscheen op 29 oktober op het toneel ruim anderhalfjaar na Loet.

Het is in één oogopslag duidelijk dat het om een wederopstanding gaat, want Cor lijkt als twee druppels water op Loet. Aanleiding is een fragment over paranormale verschijnselen uit een televisieprogramma van Willem Duys.

Cor vertelt dat hij onder andere de stemmen van Michiel de Ruyter en koningin Wilhelmina hoort. Hij valt door de mand als hij ook Joseph Luns noemt. Maar die leeft nog! Cor deed meteen een paar uitzendingen achter elkaar mee. In november stelde hij Ab voor, zijn zeventienjarige, licht gestoorde zoon.

Zijn vrouw Cock, gespeeld door Barbara van Kooten, deed in voor het eerst mee. Cor ontwikkelde zich tot iemand die altijd alles beter weet, een beroepsquerulant, het prototype van de ingezonden-brievenschrijver. Hij reed in een Opel Kadett of op een brommer en hij tiranniseerde zijn gezin en de bloemenbuurt waar hij woonde.

Maar hij had ook iets ontroerends. Kees Fens schreef hier ooit over: Cor is de eigenzinnige conservatieve idealist, niet ongelukkig met zichzelf en altijd bezig orde op zaken te stellen en wanorde te hekelen.

Het ontroerende aan hem is, dat hij niet door heeft dat Ab en Cock, die samenspannen, hem door hebben. Hij is een komische figuur in eigen gezin. Zijn verblindheid is zijn geluk; zijn tevredenheid blijft onbeschadigd. Cors uitspraken werden beroemd. Hij begon altijd met: Ook zei hij vaak, net als zijn voorganger Loet van Kooten, 'Ze kennen me wel hoor, ze kennen me wel', maar die uitspraak lijkt nu nauwelijks meer te worden gebruikt.

Ook de naam Cor van der Laak wordt wel eens overdrachtelijk gebruikt. Niet zo vaak als Akkermans, Clavan, Koos Koets of Tedje van Es, maar vaak genoeg om opname in dit boekje te rechtvaardigen. Zo schreefTrouw in Deze laatste groep valt het best te categoriseren onder de noemer clubbladen. De kolommen worden voornamelijk gevuld met meningen van de uitgevende instantie of persoon. Soms levert dat een fraai journalistiek curiosum op, zoals het tweewekelijkse Sonde Spikri Zondagspiegel waarin senior-journalist Cyril Karg nu al jaren als een ware Cor van der Laak zijn onvrede uit over het wel en wee in Suriname.

En Het Parool schreef in Inspraak wordt steeds meer misbruikt door dergelijke 'beroepsquerulanten'. Daarom lijkt een regeling wenselijk die daaraan paal en perk stelt, bij voorbeeld door deze mensen aansprakelijk te stellen voor de kosten als ze verliezen.

Een schadeclaim van miljoenen brengt de Cor van derLaaks in toga weer bij zinnen. Cors naam is ook in verschillende samenstellingen aangetroffen. Zo kopte een overheidstijdschrift in En een Amsterdams dagblad schreef onlangs: Dat bleek ook in mei , toen Gerrit den Braber, de presentator van het radioprogramma Album, na dertig jaar moest stoppen. Dames heren ook Hij sjort de ceintuur van zijn jas bijeen, steekt een arm in de lucht en zoekt met zijn andere de gleuf in het cafégordijn.

Een ooggetuige schreef later: De eerste introduceerde ook de mattenklopper als symbool voor de nieuwe beweging, benevens de krompraat die jarenlang zijn handelsmerk zou zijn. Ik ben met dat vervormde praten begonnen omdat het mij was opgevallen dat bijna niemand echt goed lopende zinnen maakt. Door dat vreemde spreken zijn de mensen juist goed over de taal gaan nadenken. Het heeft de creativiteit aangewakkerd. Toch is er verwarring ontstaan omdat men meende dat wij daarmee een trend wilden aangeven.

Maar wij zijn absoluut geen trendsetters, maar juist trendbestrijders. Een van de bekendste voorbeelden van Kootiaanse kromspraak is dames heren ook. Deze uitdrukking werd gebruikt in de uitzendingen, op de bescheurkalenders en in stukken van het Simplisties Verbond.

Zo opende de zogeheten Teleurstellende kuituurnota van het Simplisties Verbond als volgt: Dames heren ook, U bent voor elkaar. De een wat dikker dan de ander, maar uw grote trekken kloppen op de kulturele keper. Want anders zou u dit geeneens onder ogen lezen.

De rest van de anderen? Daar hoopt het Simplisties Verbond een min of meer boekje van open te doen. Het was een vermoeiend taaltje, dat Kootiaans, en dat vond Kees van Kooten op den duur zelf ook. Toen het Nieuw Wereldtijdschrift hem in vroeg waarom hij er op een gegeven moment mee was gestopt, antwoordde hij: Omdat die een beetje gelijke tred hield met het Simplisties Verbond.

Er heerste in Nederland een totaal Babylonische spraakverwarring, geen functionaris kon nog een lopende volzin maken, en omdat het Verbond een spiegel was van de samenleving hadden wij daar één functionaris in, dat was ik dan, die ook die kromspraak bedreef. Maar dat gaat snel vervelen: Overigens zijn de meningen erover inmiddels verdeeld. De meeste mensen vinden dames heren ook nu afgezaagd en oubollig.

Van Kooten en De Bie hebben altijd veel met clichés gewerkt. Ze vijlden ze bij, poetsten ze op en bliezen ze daardoor soms nieuw leven in. Maar dames heren ook is in de jaren zeventig te vaak gebruikt om nu nog leuk te zijn.

Het is zelf een cliché geworden, een gedateerde, afgezaagde uitdrukking, die daardoor grote kans maakt de komende jaren definitief te worden bijgezet in de kelders van het Taaimuseum. Waarschijnlijk krijgt ze daar een plaatsje in de buurt van pollens! Dameswensen De vorige editie van Playgirl tastte nog voorzichtig de dameswensen af door de heren niet te confronterend te fotograferen; deze keer wordt er niets aan de verbeelding overgelaten.

Algemeen Dagblad Hebben dames andere seksuele wensen dan heren? Daar zijn boekenkasten over volgeschreven, die je kunt samenvatten met: Dit fundamentele verschil tussen man en vrouw rechtvaardigt het bestaan van twee woorden: Maar de praktijk is anders: Door Van Kooten en De Bie.

Op 23 maart wijdden Van Kooten en De Bie een korte thema-uitzending aan de liefde. Wal ter de Rochebrune, het alter ego van Wim de Bie, betuigde zijn liefde voor Audrey Hepburn, Kees van Kooten had een item over hondenliefde en De Bie zong aan de vleugel het prachtige 'Ik blijf van je houden, een liefde lang'.

Zie over Jacobse en Van Es Geen gezeik, iedereen rijk. Jacobse zit achter de telefoon en neemt steeds op met: Maar Van Es stribbelt tegen. Hij heeft die dag al vijf dames 'geschoren' en hij wil nog wat overhouden voor zijn Bep. Maar als er dan een dame belt die duizend gulden overheeft voor een triootje, gaat hij toch weer op pad, ditmaal samen met Jacobse.

Gezien de bezigheden van Maison Pretty Boy is het niet verwonderlijk dat dit woord altijd in een seksuele context wordt gebruikt, zowel door heren als door dames overigens.

Zo schreef Emma Brunt in in Het Parool: Zo lang vrouwen uit pure verlegenheid blijven zwijgen over hun verhulde dameswensen, kun je van mannen niet verwachten dat ze er spontaan achter komen wat vrouwen op seksueel gebied nu eigenlijk drijft. En dus geven mannen het maar op, lijkt het wel. Ze denken er bij voorkeur helemaal niet meer over na, en als ze in het nauw gebracht worden vallen ze uit gemakzucht terug op dat bekende citaat van Freud, die zich immers ook al afvroeg: Was ivill das Weib?

Elders gaat het onder meer over 'geheime dameswensen van de jetset van Beverly Hills' en over een postorderbedrijf in seksartikelen dat werd opgericht door twee vrouwen die in de bestaande 'lustontnemende sexshops hun dameswensen niet wilden uiten'. En toen Elegance in op een onsympathieke manier aan de haal ging met de uitkomsten van een seksonderzoek van Margriet, schreef het Algemeen Dagblad: Onder de lokkende kop Vanilleseks kauwt Elegance op cynische wijze pagina's lang de enkele maanden geleden in Margriet gepubliceerde enquête over dameswensen na.

En toch worden de uitkomsten nauwelijks representatief geacht. Wie een slechte relatie heeft zou niet hebben meegedaan, veel Margriet-vrouwen zouden de vragen te moeilijk of te lastig hebben gevonden. Uit de Maison Pretty Boy-sketch blijkt dat Jacobse vier keer getrouwd is geweest. Langdurige relaties waren het niet, want binnen een maand werkten zijn vrouwen als 'hostesses'. Daarom zegt Tedje van Es tegen hem: Doemdenken Hylke Tromp is een typische 'platlander', zoals zovele doemdenkers: Het is zo succesvol dat bijna niemand meer weet dat het door hen is verzonnen.

Toch is dat zo. En het kwam niet zomaar uit de lucht vallen, ze hadden er echt even op moeten broeden, vertelde De Bie aan Humo: Soms lanceren we nog wel zo'n woord dat een beetje door [lees: Als je dat drie ofvierkeerin een uitzending gebruikt, weetje dat groepen dat gaan gebruiken, en dat het op straat zal worden geroepen.

Vrije jongen is bijvoorbeeld zo'n woord. Wij vinden het leuk dat woorden die wij hebben gebruikt los van ons komen te staan. Regelneef bijvoorbeeld is een Van Dalewoord geworden: Dat komt uit een programma rond neven van ons. Het gekste voorbeeld is het woord doemdenken. Dat geloof je niet meer, dat lijkt altijd al te hebben bestaan.

Het komt uit een uitzending waarin we naar Nieuw-Zeeland emigreerden. We hebben toen echt een middag bij elkaar gezeten om dat in een woord te vangen. De bladzijde met al die doorgestreepte vondsten heb ik nog. Dat woord is helemaal zelfstandig geworden, daar zijn vergaderingen en weekends rond belegd. De uitzending waarin Koot en Bie - zoals ze zich toen nog noemden - aankondigden naar Nieuw-Zeeland te emigreren, werd op 2 maart uitgezonden. De directeuren van het Simplisties Verbond zitten tussen verhuisdozen, met op de achtergrond een grote wereldkaart.

Koot wil graag iets verduidelijken: Het is absoluut niet zo dat Bie en mijzelf nu uit angst voor die Derde Wereldoorlog uit Nederland vertrekken. Maar wij vertrekken omdat we er niet meer tegen kunnen. Tegen dat wurgende, verstikkende doemdenken. Tegen al die columns en kritieken en waarschuwingen en stukken waarin alsmaar weer wordt verteld dat de totale catastrofe voor de deur staat.

Een halfjaar geleden durfde niemand nog de term Derde Wereldoorlog hardop te gebruiken. Dat was net zo'n taboe als het woord kanker tien jaar terug, of vijf jaar geleden misschien het begrip zelfmoord.

Maar nu, als je dat doemdenken niet tot basis maakt van je hele doen en laten, en van héél je wereldbeschouwing, dan kun je de zaak beter schudden, Bie. Dat laatste woord, Engels voor 'dag des oordeels', kan worden beschouwd als de inspiratiebron voor doemdenken. Ook destijds waren Van Kooten en De Bie al trots dat doemdenken snel in de media werd opgepikt. Toen Hylke Tromp eind april in de Volkskrant de discussie over de naderende Derde Wereldoorlog voortzette onder de kop 'Doemdenken de uitdaging voor de tachtiger jaren', liet De Bie dit knipsel in een uitzending zien.

Er verschenen nog verschillende andere bijdragen waarin doemdenken werd gebruikt, aanvankelijk tussen aanhalingstekens of met de toelichting 'dat wil zeggen: Maar uitleg en aanhalingstekens waren al snel niet meer nodig, want doemdenken veroverde Nederland en Vlaanderen stormenderhand. Nog datzelfde jaar verschenen er diverse brochures, pamfletten en redes met dit woord in de titel. Zo opende rector magnificus J. Borgman het academisch jaar van de Rijksuniversiteit Groningen met een rede getiteld De universiteit en het doemdenken.

Keizer reageerde met Het doemdenken moet beter doordenken. Kortom, men omarmde doemdenken, en kennelijk nodigde juist dit begrip uit tot allerlei vergelijkbare woordspelige vormingen.

Daar is men trouwens nooit meer helemaal mee opgehouden, getuige recente woorden als doedenken, doendenken en broekriem-denken. Na Van Kooten en De Bie's lancering van doemdenken zijn er verschillende nieuwe samenstellingen met doem- gevormd, zoals doemmuziek 'muziek die een somber beeld schetst van de toekomst van de mensheid' en doemscenario 'pessimistische veronderstelling van iets wat nog moet gebeuren'.

Dat laatste woord komt vrij vaak voor, maar haalt het nog altijd niet bij doemdenken, dat inmiddels allerlei gedaantes heeft aangenomen. In de Volkskrant waren de afgelopen vijf jaar onder meer doemdenk, doemdenk-actiefilms, ker, doemdenkerig e , doemdenkers te vinden.

Omdat de meeste mensen zijn vergeten dat doemdenken pas in door Van Kooten en De Bie is bedacht, wordt het ook gebruikt in teksten over zaken en personen van ver voor die tijd. In hun boeken bieden Van Kooten en De Bie slechts zelden onderdak aan woorden of uitdrukkingen die zij zelf hebben verzonnen, maar voor doemdenken maakte Wim de Bie een uitzondering.

In liet hij Walter de Rochebrune dit woord juist verketteren: Eindelijk greep op de tijd. We moeten niet doemdenken, jongens Werden forums, congressen en symposia aan gewijd. De tijdgeest had een gat gegraven waar iedereen indonderde. Waarom gaat de wereld naar de verdoemenis? En maar lullen over het doemdenken Doemdenken als toverwoord van de jaren zeventig - het lijkt er sterk op dat De Rochebrune te weinig naar Van Kooten en De Bie heeft gekeken. En wel hierom Bram Peper is boos en wel hierom: Nieuwe Reuu 'Mijn naam is Cor van der Laak, en wel hierom.

Van der Laak, die op 29 oktober debuteerde, was buitengewoon populair bij een groot publiek. Dat komt omdat iedereen hem herkende. Dat geldt ook voor en wel hierom. Het kan bijvoorbeeld over iemand gaan die zich - net als Van der Laak - opwindt over iets absurds of pietfuttigs. Het reglement van orde schrijft nette liedjes en decente kleding voor. En wel hierom, sprak de controleur: En Trouw schreef eens over mannen die slordig plassen: Nu is er, althans thuis, een ideale oplossing voor deze onhygiënische toestanden: Dus geen gespetter meer.

Het richtprobleem is daar ook niet meer aan de orde, doordat de omvang van een reguliere wastafel vele malen groter is dan de relatief geringe hoek, binnen welke de meeste richtafwijkingen voorkomen.

We zien de uitdrukking ook geregeld optreden in stellige beweringen die een nadere verklaring behoeven. Zo kopte de NRC in Het Parool schreef in Zie ook Cor van der Laak; hou je d'r buiten Cock en van die dingen dus. Zeer algemeen is de verbinding iets jtjns. Fijns treedt hier op als een zelfstandig gebruikt bijvoeglijk naamwoord. DítJtjns is al heel oud. Het andere is afkomstig van Van Kooten en De Bie. Zij gebruikten fijns als een soort stopwoord in de vroege uitzendingen van het Simplisties Verbond.

Te beginnen bij de eerste uitzending, op 6 november , in de zin: Het kan twee dingen betekenen: Welke betekenis wordt bedoeld blijkt meestal uit de context, maar om geen misverstanden te laten ontstaan wordt de schertsende betekenis soms verduidelijkt door fijns anders uit te spreken.

Platter, met een aangeblazen ƒ en een langgerekt ijns erachteraan. Iemand zegt bijvoorbeeld 'Springt dat rothondje tegen me op met z'n modderpoten, heel m'n broek vuil. Begin schreef programmamaker Jef Rademakers in de Haagse Post een scherp stukje over het taalgebruik van de directeuren van het Simplisties Verbond. Hij vergeleek hun prestaties op dit gebied met die van Wim T. Schippers, die indertijd furore maakte met het satirische televisieprogramma Barend Servet.

Hij gaf bijvoorbeeld bestaande woorden een nieuwe betekenis. Iemand zal zich tegenwoordig wel twee keer bedenken voor hij in een serieus gesprek het woord reeds in de mond neemt.

Maar ook het woord modern kreeg een belachelijke dimensie. Kees en Wim stonden erbij en keken ernaar. En wat werd het motto van het Simplisties Verbond? Moderne mensen willen nu! Neologismes, als het ware. Kijk maar naar Pollens! Rademakers geeft nog andere voorbeelden van kunstjes die Van Kooten en De Bie volgens hem van Schippers hadden afgekeken. Hij komt daarna tot een vrij harde conclusie: Is het Simplisties Verbond door dat alles plagiaat?

Ja, een beetje wel. Maar dat is nog niet het ergste. Servet smeekt tenslotte om navolging. Vervelender voor ons is dat Kees en Wim van al die ingrediënten die ze uit het winkeltje van Wim Schippers hebben gehaald geen smakelijke pudding hebben bereid. Drie dagen later sloegen ze terug in een uitzending van het Simplisties Verbond. De Bie hield de Haagse Post in beeld en vatte Rademakers artikel samen. Gaandeweg werd hij steeds kwader.

Hij schold Rademakers uit voor 'artiestenvlo' en 'bal gehakt' en barstte uiteindelijk in hevig snikken uit. Van Kooten stond er gepijnigd en bedremmeld bij en riep op het laatst alleen maar: Zie ook dames heren ook. Fysiek is altijd psychisch Bestaat er een middel tegen kanker, aids of multiple sclerose? Meer en meer mensen denken dat ziekte vooral tussen de oren zit, hoewel je die opvatting vooral van gezonde mensen hoort, zelden van zieken.

De grondslag van dit idee -fysiek is altijd psychisch - werd al in verwoord door Van Kooten en De Bie. Zij deden dat in een van hun beroemdste sketches, waarin de Klisjeemannetjes in plat-Haags hun seksleven bespreken. In dit geval ging het niet om de invloed die positief denken of neurolinguïstisch programmeren kan hebben op een ernstige of ongeneeslijke ziekte. Nee, het ging even over het probleem van de falende erectie.

Dus jij hebtrekomtefleppen,en dan kruipt-ie de lucht in, maar voordat jij in de suikerpot heb kenne roe re gaat ie weer plat? Een van de weinige uitzonderingen is een artikel van Ruud Abma in het tijdschrift Psychologie en Maatschappij. In schreef Abma hierin een polemisch artikel onder de kop: Over de pretenties van de gezondheidspsychologie'.

Maar dat het zelden wordt opgeschreven, wil nog niet zeggen dat Jysiek is altijd psychisch nooit wordt aangehaald. Geen gezeik, iedereen rijk Jean-Pierre Van Rossem waagt het ook in de muziekwereld. Volgende week ligt de cd-single Godgeklaagd in de winkels, een triootje van Van Rossem, ex-pornoster Natasja en entertainer Eddy Hoegaarden. De tekst van het nummer bevat zinsneden als 'Dus geen gezeik, iedereen rijk, en ne Ferrari veur de deuren eiken dag nor de coiffeur'.

Bij het nummer hoort ook een speciaal dansje. Niet in een uitzending van het Simplisties Verbond, maar bij het Humanistisch Verbond.

Het was overigens maar een kort optreden. Ter gelegenheid van het 23ste congres van het Humanistisch Verbond zongen zij een nieuw clublied, getiteld 'Lang zullen we leven in de ethica'. Het was tevens het debuut op de Nederlandse televisie van de vloek godverdegodver, die herhaaldelijk klonk toen Jacobse Tedje met een nijptang verloste van een rijtje gouden kronen. Dit om te kunnen profiteren van de stijgende goudprijzen.

Het was een gouden duo met een duidelijke rolverdeling: Jacobse de leperik, Van Es de goeiige dombo, die zich herhaaldelijk liet uitbuiten of bedonderen. Ze speelden klassieke sketches, met als hoogtepunten het winterklaar maken van de tuin van een naïeve dame, 'Maison Pretty Boy voor al uw dameswensen', de cursus bamzaaien en een aantal uitzendingen van de Tegenpartij.

Jacobse was erevoorzitter, Tedje ordehoofd. Ze noemden zich nadrukkelijk vrije jongens en gebruikten die uitdrukking zo vaak dat zij algemeen bekend werd. Verscheidene malen is beweerd dat er in Nederland nog geen rechts-radicale partijen bestonden toen de Tegenpartij op het toneel verscheen, maar dat is onzin.

In Den Haag was Joop Glimmerveen al sinds actief met de Nederlandse Volksunie, en de Centrumpartij werd op 3 maart opgericht door dr. Met name om rechtse splinterpartijen en ideeën te ridiculiseren. Het politieke gedachtegoed van de Tegenpartij was buitengewoon simplistisch. Het eerste programmapunt was: Alle Turken zouden in Drenthe moeten gaan wonen, dat zou worden omgedoopt tot 'Turkenburg'; de Randstad zou 'Blankstad' worden.

Later volgden nog kreten als nergens geen maximumsnelheid, iedereen bij geboorte docterandus, samen voor ons eigen en geen gezeik, iedereen rijk. Die laatste twee leuzen zijn het langst blijven hangen en worden nog steeds gebruikt. Daar zijn twee redenen voor. In de eerste plaats stonden ze samen op een verkiezingsaffiche van de Tegenpartij dat in het voorjaar van werd meegezonden met de VPRO-gids en met het Vlaamse tijdschrift Humo.

De poster prijkte als een alternatieve sanseveria achter talloze ramen, merkte Nico Scheepmaker later op, en de VPRO kon de stroom nabestellingen nauwelijks aan. Maar samen voor ons eigen en geen gezeik, iedereen rijk werden óók zo populair omdat Van Kooten en De Bie ze op muziek zetten. Dat plaatje werd een enorme hit, en dat zal zeker hebben bijgedragen aan de populariteit van de uitdrukkingen samen voor ons eigen en geen gezeik, iedereen rijk.

De tekst van de hoempastamper Geen gezeik, iedereen rijk luidt: Geen gezeik, iedereen rijk Nooit op de iat want er zijn centen zat De miljoenen van de pensioenen En de miljarden uan het gas Geen gezeik, iedereen rijk, en in zijn sas. Net als doemdenken werd geen gezeik, iedereen rijk vrijwel meteen ingelijfd door de academische wereld.

In gebruikte de Rijksuniversiteit Groningen het als titel van een studium generale. Inmiddels duikt de leus vooral vaak op in berichten over beurzen, aandelen en politieke programma's. Aardig is dat het daarbij niet alleen om rechtse partijen gaat, maar ook om linkse. Of het moet zijn: Elders gebeurt dat soms wel, maar doorgaans wordt geen gezeik, iedereen rijk volledig zelfstandig gebruikt, zonder enige verwijzing naar de makers. Het komt zelfs voor in berichten over buitenlandse banken en politieke partijen.

Zo schreef het Algemeen Dagblad in Na het nodige gekissebis waren de studenten daar van zwart-wittelevisie overgestapt op kleur, onder het motto geen gezeur, iedereen kleur. Dat had zo in Rugop '81 kunnen staan.

Zie ook dameswensen; godverdegodver; kneukfilm; mogen wij even overgeven? De Volkskrant In kregen tienduizenden families in Nederland en Vlaanderen er opeens een aantal neven bij.

Het was - om precies te zijn - 28 april en het waren er zes. Lezers van de VPRO-gids wisten al een week eerder dat er zoiets stond te gebeuren. In een persiflage op het 'Hollands Dagboek' van de NRC hadden Koot en Bie - zoals ze zich toen noemden - een dagboek bijgehouden over de voorbereidingen van het programma. Om zes uur 's ochtends ruw uit bed gebeld door Frons de Bie, die wilde weten hoe het met zijn televisiedebuut stond, om nog op tijd mensen en paté in huis te kunnen halen voor donderdagavond a.

In een opschepperige vlaag van machtsvertoon heeft Bie deze Frons, een niet onverdienstelijk maar nogal brallerig architectje, ooit een 'profile' op de televisie beloofd en sindsdien laat deze volle neef van moederszijde ons geen dag met rust.

Koot wil uitzending van het na veel zeuren vervaardigde architectenportret slechts gedogen wanneer daar ook een neef van zijn kant tegenover staat - de enige manier om Bie's neiging overal familie bij te halen de kop in te drukken.

Een paar dagen later was het zover. Bouwneef Frons de Bie opende de stoet met een uiteenzetting over de architectonische schoonheid van transformatorhuisjes, en daarna volgden de regelneef, de speelneef, de wortelneef, de geilneef en de buurtneef. Van deze familieleden zijn alleen de geilneef en de regelneef algemeen bekend gebleven. De geilneef stelde zich aldus voor: Nou ik ben dus Bert van Kooten, 40 jaar, assistent groepshoofd glasschade van een grote verzekeringsmaatschappij in de Randstad.

Ik ben gelukkig getrouwd en goed gezond, maar ik ben dus geil. Dag en nacht en overal. En niet zo'n beetje geil, maar als boter dus. Vervolgens zien we hoe Bert in een oranje Fiatje door Amsterdam rijdt. Tegen iedere mooie vrouw die hij tegenkomt maakt hij snelle, likkende bewegingen met zijn tong.

Hij rijdt achteruit bij een tramhalte om een vrouw beter te kunnen bekijken. Hij doet dit, vertelt hij even later, om zich beter te kunnen voorstellen hoe hij 'het' met haar zou doen. Aan het eind van de sketch laat Bert zich, op aanraden van zijn vrouw Cock, helpen door dr. Die legt een knoop in Berts geslachtsorgaan, zodat de geilneef geen erectie meer kan krijgen zonder pijn. Als hij nu een aantrekkelijke vrouw ziet, klapt hij dubbel - tot verbazing van de argeloze omstanders in het filmpje.

Uiterlijk heeft hij overigens niets van de Vieze Man weg: Jacobse, de roemruchte erevoorzitter van de Tegenpartij. De afgelopen jaren zijn in de kranten onder meer de volgende personen voor geilneef uitgemaakt: Verder wordt geilneefvaak gebruikt als bijnaam voor de Amerikaanse popster Prince - en dat al zeker sinds Geilneef heeft inmiddels onderdak gevonden in onder andere de Grote Van Dale en in het Groot encyclopedisch woorden boek van Verschueren.

Aardig is ook dat Verschueren de vrouwelijke tegenhanger, de cjeilnicht, heeft opgenomen. In de krantenbestanden die voor dit boekje zijn doorzocht, kwam het in ieder geval niet voor. Dit past ook wel een beetje bij een opmerking van de oer-geilneef, Bert van Kooten. Helemaal op het laatst zegt hij: Dertig jaar lang heb ik maar aan één ding gedacht. Dertig jaar lang was ik geil. De knoop van dr. Kniesmeijer kan een gelukkig en normaal mens van mij maken. Een man die in het openbaar zijn driften in de hand heeft Zie ook regelneef en vieze man.

Godverdegodver Net na de rust, even nadat Witschge een doelpunt heeft gescoord, slaat een jochie, type gabber, zijn vuist tot bloedens toe kapot op het beton van de tribunes.

Brabants Dagblad Het is niet erg aannemelijk dat Van Kooten en De Bie de bedenkers zijn van de vloek godverdegodver. Sinds de verdrijving uit het paradijs is Gods naam op talloze manieren misbruikt en verbasterd. Ofgodverdegodver al vóór gangbaar was, is moeilijk hard te maken. Voor dat soort informatie zijn we vooral aangewezen op oude woordenboeken, en die zijn altijd erg terughoudend geweest in het opnemen van vloeken, scheldwoorden en andere onkuise taal. Hij zal het erop hebben gezet omdat godverdegodver het stopwoord was van de Haagse vrije jongen Tedje van Es.

In vrijwel iedere sketch liep Van Es te godverren. Hij begon daar al mee bij zijn eerste optreden in een uitzending van het Simplisties Verbond - op 7 oktober toen Jacobse met een nijptang een rijtje gouden kronen uit zijn mond trok om te kunnen profiteren van de goudkoorts. In schoonschrift, dat wel. De andere grote woordenboeken hebben godverdegodver tot nu toe over het hoofd gezien, hoewel de vloek sinds het Haagse penozeduo regelmatig in de dag- en weekbladen opduikt.

Je hoeft geen psycholoog te zijn om te zien dat computers bij mensen emoties teweeg kunnen brengen. Het luide 'godverdegodver' dat door de kantoortuin schalt, wanneer er iets grondig mis lijkt te gaan, toont dat wel aan. In de krant wordt godverdegodver opvallend vaak gebruikt in sport- berichten en in artikelen over Amsterdam.

Een combinatie hiervan is te vinden in een artikel uit in Het Parool, waarin Rolf Grootenboer, de oudste en beste vriend van Johan Cruijff, jeugdherinneringen ophaalt aan de beroemde Amsterdamse voetballer. Cruijff nooit tegen zijn verlies gekund. Dat was in de speeltuin al zo. Als hij achter stond, pakte hij de bal op en rende ermee naar huis.

Op weg naar huis kwam-ie dan langs de groentezaak van z'n vader. Ja, ik ga akkoord met de algemene voorwaarden. Ja, ik accepteer alle cookies en aanverwante technieken. Dank je wel, helemaal top. Klik nu op de knop hieronder om je keuze te bevestigen en door te gaan naar FOK.

Ja, Ik wil graag een goed werkende site! Je gaat tevens akkoord met onze privacy policy en algemene voorwaarden. Je kunt deze toestemming op ieder moment intrekken. Je zult dan echter geen toegang meer hebben tot onze site. Je browser ondersteunt geen javascript. Schakel javascript in om door te kunnen gaan. Scroll omlaag voor meer informatie. De cookie is een klein stukje tekst dat door een website op je computer wordt geplaatst om bijvoorbeeld bij te houden of je bent ingelogd, wanneer je laatste bezoek was etc.

Cookies zijn niet eng, maar onderdeel van de HTTP-specificatie. Het HyperText Transfer Protocol wordt door iedereen gebruikt die een website bezoekt: Cookies kunnen nooit gebruikt worden om privégegevens van je computer uit te lezen of wachtwoorden te onderscheppen. Ook kunnen ze een computer niet infecteren met een virus of trojan. Ze zijn dus volkomen veilig en worden al sinds de jaren 90 zonder incident gebruikt op bijna ALLE websites in de wereld.

Uitleg over onze cookies. Dit is een hash van je huidige session id.

Lekkere cutjes grote schaamlippen neuken