Klein kutje grote lul lesbi naakt

klein kutje grote lul lesbi naakt

Het was geen personage dat ze daarvoor creëerde, ze deed het gewoon als Felgata en het was dus wel degelijk een antisemitische oprisping. Don Quichotte slaat de spijker op de kop. Ik voeg er graag aan toe dat het aanpassen in eerste instantie van de nieuwkomers moet komen, daarna kan er speelruimte groeien door wederzijds begrip te kweken.

Verwachten dat autochtonen zich in eerste instantie aan allochtonen aanpassen is een onwerkbaar gegeven, omdat autochtonen, door de veelomvattendheid en diversiteit, zich onmogelijk aan elke afzonderlijke nieuwe cultuur kunnen aanpassen.

Ook is er een sociaal vangnet waar men op kan terugvallen zonder er eerst aan bijgedragen te hoeven hebben. Die soepelheid moet in houding wederkering zijn.

In de tweede fase kan men later naar elkaar toegroeien, zodra men voor de ander positief opvalt door vol goede wil de eerste fase doorlopen te hebben. Ik denk de laatste. Zelfkritiek is goed, maar niet tegen elke prijs. Al helemaal niet in een politiek landschap waar racisten als Wilders ongestoord de maatschappij kunnen verzieken. Ze schreef dus racistische stereotyperingen, zoals zij vond dat die aanwezig waren in het boek van Vuijsje.

Het is inderdaad fout als ze die 1 op stelt met de maker, hoewel de maker natuurlijk nogal wat biografische kenmerken gemeen met hem heeft is dat geen excuus. Desalniettemin deed ze dit dus vanuit een pastiche. Niet omdat ze daadwerkelijk joden haatte. Waarom is die mevrouw niet gearresteerd wegens anti-semtisch geschrijf en degene die schrijft dat haar geschrijf anti-semtisch is, wel? Waarom worden de islamitische jongeren die hun anti-semtische uitspraken deden niet gearresteerd? Het is verontrustend als jongeren dit soort dingen vinden, of ze nu marokkaans zijn of niet, en ook dat ze daarin worden gesterkt door hun ouders.

Ze waren helemaal doof voor de argumenten van hun begeleider, een gerespecteerd man in die buurt. Waarom wordt de racist en fascist Breedveld niet gearresteerd wegens haatzaaien op zijn weblogje? Hij is toch al eens eerder gearresteerd wegens bedreigingen? Interessant zeg wat je nu over Peter Breedveld beweert. Stof tot nadenken he voor mij en Wieroe, de hindoe kat. Maar wil je niet jezelf leren kennen? Mijn verzoek aan jou is om mijn onderstaande PV RE scale te bestuderen, is een abstract rasonafhankelijke classificatie schaal van wat men rechts en links noemt in het dagelijks leven.

Enne, ik maak er geen geheim van dat ik een goudbruine huidskleur heb dus helaas geen superieure blanke man ben, toch vreselijk he, mail mij eens wat voor beestmens ik ben en check eens mijn pittige site, gewoon mijn gekke koelienaam googelen he, gratis 1,6 miljoen woorden teksten van mij online in duidelijk oolder Hollands. De gids voor geweldloze deïslamisering Abstract classificatiemodel rechts-extremisme PV-RE-schaal dit is deeplink: De media heeft dit dus uitgezonden, prima.

Het OM kijkt naar strafbaarheid van de uitspraken. Maar de wereld zou te klein zijn als je dit over moslims zou hebben gezegd? Er zijn neonazi documentaires zat, dat heet akelig racisme, we weten dat dat bestaat. Niemand keurt het goed. Waar gaat dit over Max Pam? Ben jij niet gewoon een heel akelig dom naargeestig mannetje? Want de Nlse overheid moet wel duidelijk maken dat dat absoluut niet kan. Weet je wanneer Nederland niet te klein was? Vervang hier moslims door joden en ik weet wel wat Drayer en Pam hadden geschreven.

Alleen schreven ze toen niets. Als je het mij vraagt voelen veel Nederlanders zich schuldig voor de daden of onmacht van hun voor ouders. Het taboe is een projectie van de schuldige geest. De pot verwijt de ketel dat hij een antisemiet ziet. Het verwijt is dan ook vaak niets meer dan een poging iemand of een groep in diskrediet te brengen. Being devisive heet zoiets.

De label Turkse jongeren is verwisselbaar geworden met moslimpubers. Ik vond ze over het algemeen typisch Hollands. Kortaf, dom, koppig en zeer onwetend. Wieroe schijnt zelfs geheime kontakten te hebben in Iran, Zuid Korea, China en Pakistan en zelfs ik ben al bang voor hem geworden. Bel als je je bedreigd voelt als Hollander en doe aangifte wegens discriminatie van arme blanken door vieze koeliekat wieroe. Ik ben een moslim Erg he, wat Nederland zoal met je kan doen? Hun neefjes in Turkije zijn natuurlijk allemaal lang van stof, intelligent, meegaand en zeer ruimdenkend….

Typische Hollander ben je. Reageer vooral nog een keer, die andere kenmerken zullen ook nog wel de kop opsteken. Tja, beetje een WC-eend opmerking, vind je niet? Lees nou nog eens goed. Die woorden zijn allemaal het tegenovergestelde van de de woorden die hij of zij zegt. Het was dus niet om interessant te doen maar het was een onschuldig grapje omdat meneer alles zo opzichtig afwimpelt op de Hollandse cultuur. Ik vind dat Boe ik ben een moslim!

Ik interpreteer jouw onschuldige grapje als iemand die een onschuldig grapje serieus neemt. WC-eend dat ik er ben. Het tegenovergestelde van kortaf is niet lang van stof. Toch leek er iets van een venijnige sneer in te zitten, maar ik kan me vergissen. Ik ben gelukkig nooit te beroerd om mijn fouten te erkennen ik niet. Als het waar is: Ik ben ook niet te beroerd om mijn fouten toe te geven mocht ik ze sporadisch maken ;. Een relletje vanwege Turkse jongeren.

Er zijn een paar redenen dat in hun aangezicht deemoedig gezwegen dient te worden. Ik noem er twee, slechts twee: De Shoah, een Europees-christelijk misdrijf waar Turken of Arabieren part noch deel aan hadden. Het totale zwijgen over die twee, en nog wat, dingen pleit die Turkse jongeren helaas volledig vrij. In de jaren 80 hebben punkers grootschalig het systeem willen veranderen en je ziet het resultaat.

Zij hebben verdient wat de meeste mensen ook willen: Succes, aanzien, ruim in de financiën etc. Deze mensen hebben door hard werk en het pakken van kansen macht verworven om het systeem daadwerkelijk van binnenuit te verbeteren.

Eerst de regels beheersen, daarna kan je ze pas overtreffen. Ze krijgen loon naar werk, net zoals ieder ander, alleen zij zelfs nog wat meer. Al haar teksten zouden als anti-semitisch worden gelabeled als je in haar haatzaai teksten het woord moslim vervangt voor Jood. Ze zit klaarblijkelijk zo vol haat dat ze niet schroomt om de slachtoffers van deholocaust posthuum in hun reet te naaien door ze te instrumentaliseren voor haar fascistische anti-moslim agitatie. Dit land is niet alleen van de autochtone Nederlanders.

Ze verloochenen de zaak van gelijkheid en gelijkwaardigheid, met andere woorden ze buigen te diep voor de witte man. Wat voor sociaal-democraat ben je als je dat allemaal toestaat.

Zolang het westen weigert om kritisch naar zichzelf te kijken en daarop beleid te ontwikkelen zullen terroristische daden te verwachten zijn. Voor Wilders geldt hetzelfde. Die doodenge mensen die als ze 3 seconden na zouden denken toch ook wel moeten erkennen dat er helemaal geen ene hol van hun argumentatie klopt.

Geen enkele compassie met een volk dat gewoon systematisch wordt afgeslacht: Zelfs joden zouden tot antisemitisme oproepen door wanneer ze het walgelijk vinden.

Ik ben eigenlijk klaar met het consequent op gevoeligheden te moeten letten terwijl ik zelf gewoon weet dat ik niet antisemitisch ben. Zij spelen vaak de antisemietkaart om criticasters van de staat Israel te delegitimeren.

Raoul Heertje, Mark Rutte is lesbisch Uiteindelijk op Adam en Eva, Sasha, dus daar komen we geen mm verder mee. Kampen maakt trouwens ook de fout te beweren dat ik mijn mond over die Turkse jongens moet houden alleen omdat ik aan het Arische stereotype van blond haar en blauwe ogen voldoe.

Geen respect — deze keer ook niet voor Tayfun, die het er blijkbaar mee eens is. Ik ben net zo min verantwoordelijk voor de Shoah als Tayfun voor de Armeense massamoord van Dat ze constant verdragen aan hun laars lappen. En dat ze onevenredig veel land hebben. Dat dat gewoon bekend is en dat er geen enkele logica achter zit om de Palestijnen als een stel akelige onethische barbaren af te schilderen.

MNb, zolang je dat denkt en niet in staat bent je eens in wat Turks sentiment in te leven, blijf je medeverantwoordelijk voor beide.

Je denkraam schept namelijk gelegenheid. Mnb, je hoeft helemaal niet je mond over die Turkse jongens te houden. Wat zij daar zeggen is verschrikkelijk en dien je altijd te bespreken. Als individuen kunnen we weliswaar zoveel jaar na dato niet de criminele verantwoordelijkheid dragen, maar als collectief zijn we verantwoordelijk.

Al helemaal als deze verschrikkelijke gebeurtenissen nog steeds worden ontkend. Als kritische burger mag je deze shit niet accepteren.

Wat betreft de staat Israël. Het is een niet te ontkennen feit dat de Holocaust door zionisten wordt gebruikt om misdaden tegen de Palestijnen te kunnen blijven uitvoeren. Daarmee kan je zelfs beweren dat ze voor een deel zelf verantwoordelijk zijn voor het ontstaan van antisemitisme.

Als individu ben ik verantwoordelijk dat er nu in het heden niet meer dit soort verschrikkelijke dingen gebeuren. En je laatste alinea geeft me helemaal de kriebels, degene die dit beweerd mag wat mij betreft wat jaartjes in de dag behandeling. Voor haat is maar een iemand verantwoordelijk en dat is degene die haat en zeker niet zoals jij suggereert de gehaten. Bertje, jij staat dus achter de massamoorden, onteigeningen, opsluitingen en terreur van de militaire theocratie tegen de Palestijnen?

Reken maar dat je NU verantwoordelijk bent voor het menselijke, al te menselijke genocidale gedrag. En inderdaad ook voor het antisemitisme dat de militaire theocratie oproept. Wel grappig dat jij blijkbaar bepaald of ik ergens voor verantwoordelijk ben even voor alle duidelijkheid ik erken maar een autoriteit en dat ben ikzelf. Jezus had wel degelijk gelijk met zijn: Ik neem het niet graag voor Bertje op, maar als je tegen het verexcuseren van antisemitisme bent ontken je de daden van het Israëlische leger en de ultrazionistische groepen?

Kan iemand me uitleggen hoe dit precies werkt? Aaron, zie de slotalinea van Tayfun Bertje schiet daarvan in een ontkenningsreflex waar ik eenvoudig de conclusie uit trek.

Huh ontkennings reflex ik zie hem even niet. Waar precies ontken ik wat? Nee van Kampen nergens ontken ik wat je staat te liegen. Daarnaast moet men niet vergeten dat alle Israëlische acties uit naam van het Joodse volk worden uitgevoerd. Dus het is niet zo verwonderlijk dat slachtoffers van dat joodse geweld, de Palestijnen, haat tegen de joden ontwikkelen. In de Holocaust industrie is hier natuurlijk geen plek voor. Lange tijd was er ook geen plek voor de erkenning van de Armeense genocide in Israël.

Pas toen Erdogan ruzie begon te maken met Israël kreeg het Armeense lijden mondjesmaat toegang in de zionistische discours als genocide.. Je denkt weer te snel de racisme kant op. Daar sluit het punkargument ook op aan. Wil je het systeem veranderen dan zal je daarvoor op een of andere manier macht moeten verwerven en het snelste manier hiervoor is je aansluiten bij een politieke partij.

Om de regels van beide culturen te beheersen, en naar inspanning hier een plaats op te eisen, om een factor van betekenis te zijn. Als je echter alleen tegen de regels blijft schoppen creëer je alleen maar tegendruk en sla je uiteindelijk je eigen glazen in. Zoals ik al zei: Eerst de regels beheersen, daarna overtreffen met je eigen regels. Dat doen ze niet. Ze beheersen beide culturen en overstijgen op hun expertise hierdoor juist de witte man.

Daarnaast zal hun beleid altijd binnen juridische grenzen moeten vallen, het wetboek dat voor zwart en wit geldt. Ik ben dan ook benieuwd waar je overmatig zelfkritiek in hun beleid ontwaart waarin het niet meer conform de realiteit is.

Je vergat de moord op Fortuyn te noemen als verschrikkelijke daad. Ik vergat misschien Israël te noemen al. Daar zit hem de kneep tayfun en crrkampen is het hier roerend mee eens. Hij schaart zich naast de dommeriken die haat proberen te rechtvaardigen. Dat de holocaust wordt gebruikt en misbruikt is mij bekend en ik vind het walgelijk.

Tayfun Er worden zoveel aanslagen gepleegd uit naam van Allah, de Ummah, de moslims, etc. Ben je ook net zo begripvol richting Islamhaters als dat je richting Jodenhaters bent? Maurice, waar heb jij het over? Wat voor cultuur vertegenwoordigen zij?

Ik zal het je zeggen: Aboutaleb, Keklik Yücel en Marcouch doen wat van hen verwacht wordt, stil zijn. Stil als Wilders moslims als stuk vuil behandelt, stil wanneer Asscher komt met een xenofobe participatie contract en stil wanneer Henk Kamp ons, als allochtonen, reduceert tot vergissingen uit het verleden.

Bertje, het antisemitisme onder moslimjongeren heeft met het Israëlisch-Palestijns conflict te maken. Zolang Israël, Amerika en de EU de Holocaust behandelen als een seculiere religie, waar geen plek is voor Palestijnse slachtoffers, dan zal dit wond uit het verleden blijven bloeden. En dat leidt onmiskenbaar tot haat. Verschrikkelijk, maar daar is men wel degelijk voor een deel zelf verantwoordelijk voor. Aaron, als je begripvol in de zin van rechtvaardiging interpreteert dan heb je me verkeerd begrepen.

Begrijpen waar iets vandaan komt is niet hetzelfde als excuseren. Aaron Laten we wel wezen, antisemitisme is in alle gevallen slecht.

Als echter hier een soortgelijke situatie zou zijn geweest als de Palestijnen momenteel hebben, maar dan met moslims, dan zou ik de islamhaat die we nu hebben in NL begrijpelijker vinden. Ik kan me voorstellen dat de nuance wat moeilijker te vinden is als je uit je land wordt verjaagd. Ik vind de islamhaat in Israel, overigens ook begrijpelijker dan van mensen die hier wonen. Feit blijft wel dat de Palestijnen momenteel het meeste lijden onder het conflict.

Toch niet dat schorem hier uit het Westen die hier zijn opgegroeid hier hun wortels hebben en niks maar dan ook niks gemeen hebben met het onderdrukte Palestijnse volk. Ik heb een tijdje gewerkt in een wijkcentrum waar elke vrijdagavond koranles werd gegeven. Na afloop sprak ik weleens met de jongens over wat ze gehoord en gelezen hadden. Op een avond had ik het over Israel en joden. Het was niet te geloven welke agressie er los kwam. Op mijn waarom , was het antwoord unaniem: Ömdat ze onze moslimbroeders en zusters in Palestina vermoorden en onderdrukken.

Aaron Ik bedoel dat ik het antisemitisme in het Midden-Oosten, hoewel afkeurenswaardig, begrijpelijker vind dan islamhaat in NL. Ik heb het niet over het antisemitisme in Nederland, dat vind ik niet minder achterlijk. Ik hoop dat je ongelijk hebt. Ik vermoed jongeren met een nogal al conservatieve en starre houding, alvast geen ruim denkende moslim jongeren die hun geschiedenis kennen.

Ik begrijp die jonge moslims en Tayfun wel. De grote steden in mijn land worden ook bezet door een vijandige cultuur die er per saldo op uit is om mijn broeders en zusters te onderwerpen.

Deze jongeren gebruiken hun vrijheid van meningsuiting om bepaalde radicale ideeën naar voren te schuiven. Zionisme en antisemitisme zijn onderdelen van hetzelfde probleem. Deze mensen moslims, christenen en joden geloven dat de Messias Jezus hen zal redden maar de realiteit is dat dit een eeuwig conflict is met als doel de tegenstander te doen zwichten. Grappig dat juist dit conflict het historisch verdeelde Midden-Oosten bij elkaar schijnt te drijven. Kennelijk DE nachtmerrie van het Westen.

Drie keer raden wie op dit ogenblik de populairste leider in het Midden-Oosten is…. Jezus christus die Elma Drayer, die Loor heeft wel erg hard moeten zoeken om 1 zinnetje ergens volledig uit de context geel te maken en dan te doen alsof je antisemitisch bent. Ik durf te wedden dat Hayo Meyer http: Wat een ziekelijke mensen. Iets dergelijks moet je eigenlijk copypasten en onder elk stuk schrijven wanneer je iets schrijft over Israel.

Anders ben je een antisemiet. Zieke vruchten als Elma Dreyer kennen geen genade. Palestine for us is not just a country on the political map. For us, Palestine is a history, identity, life texture, living, breathing; it is absolutely unique. You made me cry by remembering it. We no longer have relations with Palestinians. The Palestinian families that lived with us are scattered now. Some left and some emigrated. I started to seek my soul and my history.

I no longer know where I am. I was watching a TV show when my father was telling me how the Zionists invaded. I no longer connect with these feeling. I feel that I am in a different world. The Palestinian youth lost their way.

I wont tell you that they forget their history but they made them forget it. I am searching very hard for something very difficult to find.

I keep telling my friends that I am connected to things in an unusual manner, because I know that when you remove a plant from soil before it grows, it will forever remain wilted and it will never grow. They removed us from our land. Waiting for the Barbarians.

Je mag best zeggen dat antisemitisme spring levend is, je mag daar ook op reageren. Het enige citaat wat antisemitisch kan worden geïnterpreteerd is deze: Wie zijn die mensen die b doen, geef dan een voorbeeld.

Het is zo verschrikkelijk dom. Het enige citaat wat je wellicht antisemitisch zou kunnen opvatten is dat citaat over dat wellicht vroeger echt alle joden varkens waren. Het is echter zo duidelijk een parodie op de aantijgingen wanneer je de context leest. Er is vandaag nog weer een beetje vertrouwen in de Nederlandse journalistiek geknapt. Ik ga niet meer twitteren. Je ziet mensen de zwaartekracht voor je ogen ontkennen.

Toch opmerkelijk dat die jonge moslims en hun sympathisant Tayfun Balcik er zelf geen moeite mee hebben om hele wijken van hun oorspronkelijke bevolking te ontdoen en vervolgens pogen in hun zojuist veroverde steden de islamitische mores van hun thuisland in te voeren. Dat proces kun je overigens in heel West Europa waarnemen.

Ik ben er klaar mee. Flikker een end op. Je bent een zieke geest, je bent niet lekker. Je hebt hulp nodig. Je bent een racist mocht je het nog niet doorhebben.

Ga alsjeblieft een hobby zoeken die past bij je iq die is laag durf ik te zeggen. Dat is niet erg. Edo, dank voor het artikel van Elma Drayer. Kan dit eigenlijk wel, wat zij doet? Ze maakt op niet misverstaanbare wijze een doelwit van Hassnae en Peter.

Kunnen hier geen juridische stappen tegen genomen worden? Tayfun Ik weet het niet. Bart Schut doet nu trouwens ook alsof Peter Breedveld antisemiet is. Die jongen is zo dom dat het me ook niet zou verbazen als hij dat echt denkt. Max Pam, jawel hoor, retweet het, niet dat hij ook maar enige moeite heeft gedaan het te staven. De man was bevriend met Theo van Gogh, ik zal niet herhalen wat voor verschrikkelijke kutgrappen Theo van Gogh over joden heeft gemaakt maar Het is wel geestig om te zoeken naar frontaalnaakt op twitter, de mensen die het eens zijn met Elma Drayer hebben opvallend vaak blauw wit rode vlaggetjes als icoon.

Ik constateer alleen maar. Jammer als FN stopt. Toch 1 van de betere blogs in Nederland. Klaarblijkelijk was het commentaar van mij te moeilijk voor je. Ik praat over een globale,landelijk heersende moraal, zeden en gewoontes, dan moet je niet gaan lopen muggenziften.

Natuurlijk een heel onverdachte bron en beslist niet antisemitisch.! Peter en Hasnae, trek het je niet aan. Huilende wolven zijn eigenlijk laffe beesten die in kuddes aanvallen.. Op de echt fascistische manier probeert de Roze Khmer jullie met alle middelen uit te schakelen. Zo werkt dat bij rechtse, zich op de een of andere manier bedreigd voelende domoren.

Het bewijst dat jullie gevreesd worden om je weerbaarheid en intelligente stellingnames. Gelukkig zijn jullie niet alleen. Dat is het in principe ook. Het is een soort sinus, die parabolen maakt met eveneens sinus-vormige, tegenstellige ontwikkelingen.

Wat jammer dat Elma Drayer en Max Pam en hun trawanten zo slecht geïnformeerd zijn. Ze zullen er spijt van krijgen dat ze nu zo kritiekloos achter Loor aan lopen. Dat is ontzettend contraproductief. Hassnae heeft het helder en duidelijk uitgelegd. Het zou Elma Drayer sieren op haar eerdere uitlatingen terug te komen. Antisemieten geloven in het fabeltje van het Joodse ras, genadeloos gefopt door degenen die zich Joden wanen. Samen zwelgend in een collectieve, racistische leugen.

Beide groepen zielig en hunkerend naar bevestiging, houvast bij gebrek aan werkelijkheid. Hij rook de stront en benoemde het. Edo heeft hem niet begrepen, hij probeert lamlendig het gereutel van Pam in diskrediet te brengen door te verwijzen naar hun vriendschap.

Iedere mof die de pest heeft aan Markus Wolf is een antisemiet. Berlijn is en blijft de hoofdstad van de enige volksdemocratie in Europa. Gisteren was ik te gast bij De Halve Maan, de strijd tegen de smerige discussie over antisemitisme gaat door..

Wellicht wilde ze hem de oren wassen omdat hij haar had aangevallen  in een stuk waarin hij overigens laat zien hoe vaak hij zich tegen antisemitisme heeft […].

Laatste reactie op 12 maart Vragen over je penis 1- hoe oud ben je? Laatste reactie op 24 juli Laatste reactie op 9 mei Penisgrootte Beste mensen, Ik weet dat ik hier niet de enige in ben en dat hier veel over gelogen wordt, maar ik ben erg onzeker over mijn penisgrootte.

Laatste reactie op 21 mei Is mijn penis te klein Hallo ik ben een jongens van 13,5 jaar oud en Mijn penis is 6cm slap en 12 stijf is dit een normale lengte voor een jongen van mijn leeftijd en laat Laatste reactie op 15 april Relatie met leraar Hey Hey, Ik heb een soort relatie met mijn leraar. Laatste reactie op 5 mei Penislengte Hoe groot is jullie penis?

Laatste reactie op 22 september WhatsApp Hey ik ben Zack en ben 13 Ik vind iemand leuk en zij weet dat ik haar leuk vind maar als ik met haar WhatsAppt negeerd ze me 9 van de 10 keer en ik Laatste reactie op 28 april Ik heb een kleine penis.

Laatste reactie op 17 maart Laatste reactie op 24 oktober Laatste reactie op 1 augustus Mastruberen Ik masturbeer vaak maar kom niet klaar. Depressie hoi ik ben depressief, en wil het heel graag aan me vriendinnen vertellen want ik denk wel dat ze het ook merken.

Laatste reactie op 7 mei Hoeveel geld kost tattoo? Laatste reactie op 13 maart Vragenlijst jongens Enkele vraagjes: Laatste reactie op 11 december Geile vragenlijst voor jongens en meisjes 1 geslacht?

Laatste reactie op 10 maart Ben bang dat ze zal reageren Hoi iedereen Ik ben sinds kort verliefd op een nieuw meisje uit mijn klas. Laatste reactie op 10 september Laatste reactie op 2 maart Te snelle borstgroei Ik heb een vraag, ik ben pas 14 en mijn borsten groeien al vrij snel , Ik ben ook niet zo heel lang en ik heb al cup 80b en kan om de 3 weken wel nieu Laatste reactie op 20 november Vriendin doodsbang Hey ik heb sinds dit jaar een goede Vriendin leren kennen.

Laatste reactie op 1 oktober Kanker Hoi, deze week heb ik te horen gekregen dat mijn vader kanker heeft. Laatste reactie op 30 november Laatste reactie op 8 augustus Laatste reactie op 26 december Penis grootte Hallo allemaal!

..

Gratis neuk films sms shemale


klein kutje grote lul lesbi naakt

Het was geen personage dat ze daarvoor creëerde, ze deed het gewoon als Felgata en het was dus wel degelijk een antisemitische oprisping. Don Quichotte slaat de spijker op de kop.

Ik voeg er graag aan toe dat het aanpassen in eerste instantie van de nieuwkomers moet komen, daarna kan er speelruimte groeien door wederzijds begrip te kweken. Verwachten dat autochtonen zich in eerste instantie aan allochtonen aanpassen is een onwerkbaar gegeven, omdat autochtonen, door de veelomvattendheid en diversiteit, zich onmogelijk aan elke afzonderlijke nieuwe cultuur kunnen aanpassen. Ook is er een sociaal vangnet waar men op kan terugvallen zonder er eerst aan bijgedragen te hoeven hebben.

Die soepelheid moet in houding wederkering zijn. In de tweede fase kan men later naar elkaar toegroeien, zodra men voor de ander positief opvalt door vol goede wil de eerste fase doorlopen te hebben.

Ik denk de laatste. Zelfkritiek is goed, maar niet tegen elke prijs. Al helemaal niet in een politiek landschap waar racisten als Wilders ongestoord de maatschappij kunnen verzieken.

Ze schreef dus racistische stereotyperingen, zoals zij vond dat die aanwezig waren in het boek van Vuijsje. Het is inderdaad fout als ze die 1 op stelt met de maker, hoewel de maker natuurlijk nogal wat biografische kenmerken gemeen met hem heeft is dat geen excuus. Desalniettemin deed ze dit dus vanuit een pastiche.

Niet omdat ze daadwerkelijk joden haatte. Waarom is die mevrouw niet gearresteerd wegens anti-semtisch geschrijf en degene die schrijft dat haar geschrijf anti-semtisch is, wel?

Waarom worden de islamitische jongeren die hun anti-semtische uitspraken deden niet gearresteerd? Het is verontrustend als jongeren dit soort dingen vinden, of ze nu marokkaans zijn of niet, en ook dat ze daarin worden gesterkt door hun ouders. Ze waren helemaal doof voor de argumenten van hun begeleider, een gerespecteerd man in die buurt. Waarom wordt de racist en fascist Breedveld niet gearresteerd wegens haatzaaien op zijn weblogje?

Hij is toch al eens eerder gearresteerd wegens bedreigingen? Interessant zeg wat je nu over Peter Breedveld beweert. Stof tot nadenken he voor mij en Wieroe, de hindoe kat. Maar wil je niet jezelf leren kennen?

Mijn verzoek aan jou is om mijn onderstaande PV RE scale te bestuderen, is een abstract rasonafhankelijke classificatie schaal van wat men rechts en links noemt in het dagelijks leven. Enne, ik maak er geen geheim van dat ik een goudbruine huidskleur heb dus helaas geen superieure blanke man ben, toch vreselijk he, mail mij eens wat voor beestmens ik ben en check eens mijn pittige site, gewoon mijn gekke koelienaam googelen he, gratis 1,6 miljoen woorden teksten van mij online in duidelijk oolder Hollands.

De gids voor geweldloze deïslamisering Abstract classificatiemodel rechts-extremisme PV-RE-schaal dit is deeplink: De media heeft dit dus uitgezonden, prima. Het OM kijkt naar strafbaarheid van de uitspraken. Maar de wereld zou te klein zijn als je dit over moslims zou hebben gezegd?

Er zijn neonazi documentaires zat, dat heet akelig racisme, we weten dat dat bestaat. Niemand keurt het goed. Waar gaat dit over Max Pam? Ben jij niet gewoon een heel akelig dom naargeestig mannetje? Want de Nlse overheid moet wel duidelijk maken dat dat absoluut niet kan. Weet je wanneer Nederland niet te klein was? Vervang hier moslims door joden en ik weet wel wat Drayer en Pam hadden geschreven.

Alleen schreven ze toen niets. Als je het mij vraagt voelen veel Nederlanders zich schuldig voor de daden of onmacht van hun voor ouders. Het taboe is een projectie van de schuldige geest. De pot verwijt de ketel dat hij een antisemiet ziet. Het verwijt is dan ook vaak niets meer dan een poging iemand of een groep in diskrediet te brengen. Being devisive heet zoiets. De label Turkse jongeren is verwisselbaar geworden met moslimpubers.

Ik vond ze over het algemeen typisch Hollands. Kortaf, dom, koppig en zeer onwetend. Wieroe schijnt zelfs geheime kontakten te hebben in Iran, Zuid Korea, China en Pakistan en zelfs ik ben al bang voor hem geworden. Bel als je je bedreigd voelt als Hollander en doe aangifte wegens discriminatie van arme blanken door vieze koeliekat wieroe.

Ik ben een moslim Erg he, wat Nederland zoal met je kan doen? Hun neefjes in Turkije zijn natuurlijk allemaal lang van stof, intelligent, meegaand en zeer ruimdenkend…. Typische Hollander ben je. Reageer vooral nog een keer, die andere kenmerken zullen ook nog wel de kop opsteken. Tja, beetje een WC-eend opmerking, vind je niet?

Lees nou nog eens goed. Die woorden zijn allemaal het tegenovergestelde van de de woorden die hij of zij zegt. Het was dus niet om interessant te doen maar het was een onschuldig grapje omdat meneer alles zo opzichtig afwimpelt op de Hollandse cultuur. Ik vind dat Boe ik ben een moslim! Ik interpreteer jouw onschuldige grapje als iemand die een onschuldig grapje serieus neemt.

WC-eend dat ik er ben. Het tegenovergestelde van kortaf is niet lang van stof. Toch leek er iets van een venijnige sneer in te zitten, maar ik kan me vergissen. Ik ben gelukkig nooit te beroerd om mijn fouten te erkennen ik niet. Als het waar is: Ik ben ook niet te beroerd om mijn fouten toe te geven mocht ik ze sporadisch maken ;.

Een relletje vanwege Turkse jongeren. Er zijn een paar redenen dat in hun aangezicht deemoedig gezwegen dient te worden. Ik noem er twee, slechts twee: De Shoah, een Europees-christelijk misdrijf waar Turken of Arabieren part noch deel aan hadden.

Het totale zwijgen over die twee, en nog wat, dingen pleit die Turkse jongeren helaas volledig vrij. In de jaren 80 hebben punkers grootschalig het systeem willen veranderen en je ziet het resultaat. Zij hebben verdient wat de meeste mensen ook willen: Succes, aanzien, ruim in de financiën etc.

Deze mensen hebben door hard werk en het pakken van kansen macht verworven om het systeem daadwerkelijk van binnenuit te verbeteren. Eerst de regels beheersen, daarna kan je ze pas overtreffen. Ze krijgen loon naar werk, net zoals ieder ander, alleen zij zelfs nog wat meer. Al haar teksten zouden als anti-semitisch worden gelabeled als je in haar haatzaai teksten het woord moslim vervangt voor Jood.

Ze zit klaarblijkelijk zo vol haat dat ze niet schroomt om de slachtoffers van deholocaust posthuum in hun reet te naaien door ze te instrumentaliseren voor haar fascistische anti-moslim agitatie.

Dit land is niet alleen van de autochtone Nederlanders. Ze verloochenen de zaak van gelijkheid en gelijkwaardigheid, met andere woorden ze buigen te diep voor de witte man. Wat voor sociaal-democraat ben je als je dat allemaal toestaat.

Zolang het westen weigert om kritisch naar zichzelf te kijken en daarop beleid te ontwikkelen zullen terroristische daden te verwachten zijn. Voor Wilders geldt hetzelfde. Die doodenge mensen die als ze 3 seconden na zouden denken toch ook wel moeten erkennen dat er helemaal geen ene hol van hun argumentatie klopt. Geen enkele compassie met een volk dat gewoon systematisch wordt afgeslacht: Zelfs joden zouden tot antisemitisme oproepen door wanneer ze het walgelijk vinden.

Ik ben eigenlijk klaar met het consequent op gevoeligheden te moeten letten terwijl ik zelf gewoon weet dat ik niet antisemitisch ben. Zij spelen vaak de antisemietkaart om criticasters van de staat Israel te delegitimeren. Raoul Heertje, Mark Rutte is lesbisch Uiteindelijk op Adam en Eva, Sasha, dus daar komen we geen mm verder mee. Kampen maakt trouwens ook de fout te beweren dat ik mijn mond over die Turkse jongens moet houden alleen omdat ik aan het Arische stereotype van blond haar en blauwe ogen voldoe.

Geen respect — deze keer ook niet voor Tayfun, die het er blijkbaar mee eens is. Ik ben net zo min verantwoordelijk voor de Shoah als Tayfun voor de Armeense massamoord van Dat ze constant verdragen aan hun laars lappen. En dat ze onevenredig veel land hebben. Dat dat gewoon bekend is en dat er geen enkele logica achter zit om de Palestijnen als een stel akelige onethische barbaren af te schilderen. MNb, zolang je dat denkt en niet in staat bent je eens in wat Turks sentiment in te leven, blijf je medeverantwoordelijk voor beide.

Je denkraam schept namelijk gelegenheid. Mnb, je hoeft helemaal niet je mond over die Turkse jongens te houden. Wat zij daar zeggen is verschrikkelijk en dien je altijd te bespreken. Als individuen kunnen we weliswaar zoveel jaar na dato niet de criminele verantwoordelijkheid dragen, maar als collectief zijn we verantwoordelijk. Al helemaal als deze verschrikkelijke gebeurtenissen nog steeds worden ontkend. Als kritische burger mag je deze shit niet accepteren. Wat betreft de staat Israël. Het is een niet te ontkennen feit dat de Holocaust door zionisten wordt gebruikt om misdaden tegen de Palestijnen te kunnen blijven uitvoeren.

Daarmee kan je zelfs beweren dat ze voor een deel zelf verantwoordelijk zijn voor het ontstaan van antisemitisme. Als individu ben ik verantwoordelijk dat er nu in het heden niet meer dit soort verschrikkelijke dingen gebeuren. En je laatste alinea geeft me helemaal de kriebels, degene die dit beweerd mag wat mij betreft wat jaartjes in de dag behandeling.

Voor haat is maar een iemand verantwoordelijk en dat is degene die haat en zeker niet zoals jij suggereert de gehaten. Bertje, jij staat dus achter de massamoorden, onteigeningen, opsluitingen en terreur van de militaire theocratie tegen de Palestijnen? Reken maar dat je NU verantwoordelijk bent voor het menselijke, al te menselijke genocidale gedrag. En inderdaad ook voor het antisemitisme dat de militaire theocratie oproept.

Wel grappig dat jij blijkbaar bepaald of ik ergens voor verantwoordelijk ben even voor alle duidelijkheid ik erken maar een autoriteit en dat ben ikzelf. Jezus had wel degelijk gelijk met zijn: Ik neem het niet graag voor Bertje op, maar als je tegen het verexcuseren van antisemitisme bent ontken je de daden van het Israëlische leger en de ultrazionistische groepen?

Kan iemand me uitleggen hoe dit precies werkt? Aaron, zie de slotalinea van Tayfun Bertje schiet daarvan in een ontkenningsreflex waar ik eenvoudig de conclusie uit trek. Huh ontkennings reflex ik zie hem even niet. Waar precies ontken ik wat? Nee van Kampen nergens ontken ik wat je staat te liegen. Daarnaast moet men niet vergeten dat alle Israëlische acties uit naam van het Joodse volk worden uitgevoerd.

Dus het is niet zo verwonderlijk dat slachtoffers van dat joodse geweld, de Palestijnen, haat tegen de joden ontwikkelen. In de Holocaust industrie is hier natuurlijk geen plek voor. Lange tijd was er ook geen plek voor de erkenning van de Armeense genocide in Israël. Pas toen Erdogan ruzie begon te maken met Israël kreeg het Armeense lijden mondjesmaat toegang in de zionistische discours als genocide.. Je denkt weer te snel de racisme kant op. Daar sluit het punkargument ook op aan.

Wil je het systeem veranderen dan zal je daarvoor op een of andere manier macht moeten verwerven en het snelste manier hiervoor is je aansluiten bij een politieke partij. Om de regels van beide culturen te beheersen, en naar inspanning hier een plaats op te eisen, om een factor van betekenis te zijn.

Als je echter alleen tegen de regels blijft schoppen creëer je alleen maar tegendruk en sla je uiteindelijk je eigen glazen in. Zoals ik al zei: Eerst de regels beheersen, daarna overtreffen met je eigen regels. Dat doen ze niet. Ze beheersen beide culturen en overstijgen op hun expertise hierdoor juist de witte man. Daarnaast zal hun beleid altijd binnen juridische grenzen moeten vallen, het wetboek dat voor zwart en wit geldt.

Ik ben dan ook benieuwd waar je overmatig zelfkritiek in hun beleid ontwaart waarin het niet meer conform de realiteit is. Je vergat de moord op Fortuyn te noemen als verschrikkelijke daad. Ik vergat misschien Israël te noemen al. Daar zit hem de kneep tayfun en crrkampen is het hier roerend mee eens.

Hij schaart zich naast de dommeriken die haat proberen te rechtvaardigen. Dat de holocaust wordt gebruikt en misbruikt is mij bekend en ik vind het walgelijk. Tayfun Er worden zoveel aanslagen gepleegd uit naam van Allah, de Ummah, de moslims, etc. Ben je ook net zo begripvol richting Islamhaters als dat je richting Jodenhaters bent? Maurice, waar heb jij het over? Wat voor cultuur vertegenwoordigen zij?

Ik zal het je zeggen: Aboutaleb, Keklik Yücel en Marcouch doen wat van hen verwacht wordt, stil zijn. Stil als Wilders moslims als stuk vuil behandelt, stil wanneer Asscher komt met een xenofobe participatie contract en stil wanneer Henk Kamp ons, als allochtonen, reduceert tot vergissingen uit het verleden.

Bertje, het antisemitisme onder moslimjongeren heeft met het Israëlisch-Palestijns conflict te maken. Zolang Israël, Amerika en de EU de Holocaust behandelen als een seculiere religie, waar geen plek is voor Palestijnse slachtoffers, dan zal dit wond uit het verleden blijven bloeden.

En dat leidt onmiskenbaar tot haat. Verschrikkelijk, maar daar is men wel degelijk voor een deel zelf verantwoordelijk voor. Aaron, als je begripvol in de zin van rechtvaardiging interpreteert dan heb je me verkeerd begrepen. Begrijpen waar iets vandaan komt is niet hetzelfde als excuseren. Aaron Laten we wel wezen, antisemitisme is in alle gevallen slecht.

Als echter hier een soortgelijke situatie zou zijn geweest als de Palestijnen momenteel hebben, maar dan met moslims, dan zou ik de islamhaat die we nu hebben in NL begrijpelijker vinden. Ik kan me voorstellen dat de nuance wat moeilijker te vinden is als je uit je land wordt verjaagd.

Ik vind de islamhaat in Israel, overigens ook begrijpelijker dan van mensen die hier wonen. Feit blijft wel dat de Palestijnen momenteel het meeste lijden onder het conflict. Toch niet dat schorem hier uit het Westen die hier zijn opgegroeid hier hun wortels hebben en niks maar dan ook niks gemeen hebben met het onderdrukte Palestijnse volk. Ik heb een tijdje gewerkt in een wijkcentrum waar elke vrijdagavond koranles werd gegeven.

Na afloop sprak ik weleens met de jongens over wat ze gehoord en gelezen hadden. Op een avond had ik het over Israel en joden.

Het was niet te geloven welke agressie er los kwam. Op mijn waarom , was het antwoord unaniem: Ömdat ze onze moslimbroeders en zusters in Palestina vermoorden en onderdrukken. Aaron Ik bedoel dat ik het antisemitisme in het Midden-Oosten, hoewel afkeurenswaardig, begrijpelijker vind dan islamhaat in NL.

Ik heb het niet over het antisemitisme in Nederland, dat vind ik niet minder achterlijk. Ik hoop dat je ongelijk hebt. Ik vermoed jongeren met een nogal al conservatieve en starre houding, alvast geen ruim denkende moslim jongeren die hun geschiedenis kennen. Ik begrijp die jonge moslims en Tayfun wel. De grote steden in mijn land worden ook bezet door een vijandige cultuur die er per saldo op uit is om mijn broeders en zusters te onderwerpen. Deze jongeren gebruiken hun vrijheid van meningsuiting om bepaalde radicale ideeën naar voren te schuiven.

Zionisme en antisemitisme zijn onderdelen van hetzelfde probleem. Deze mensen moslims, christenen en joden geloven dat de Messias Jezus hen zal redden maar de realiteit is dat dit een eeuwig conflict is met als doel de tegenstander te doen zwichten. Grappig dat juist dit conflict het historisch verdeelde Midden-Oosten bij elkaar schijnt te drijven. Kennelijk DE nachtmerrie van het Westen. Drie keer raden wie op dit ogenblik de populairste leider in het Midden-Oosten is…. Jezus christus die Elma Drayer, die Loor heeft wel erg hard moeten zoeken om 1 zinnetje ergens volledig uit de context geel te maken en dan te doen alsof je antisemitisch bent.

Ik durf te wedden dat Hayo Meyer http: Wat een ziekelijke mensen. Iets dergelijks moet je eigenlijk copypasten en onder elk stuk schrijven wanneer je iets schrijft over Israel. Anders ben je een antisemiet. Zieke vruchten als Elma Dreyer kennen geen genade. Palestine for us is not just a country on the political map. For us, Palestine is a history, identity, life texture, living, breathing; it is absolutely unique. You made me cry by remembering it. We no longer have relations with Palestinians.

The Palestinian families that lived with us are scattered now. Some left and some emigrated. I started to seek my soul and my history. I no longer know where I am. I was watching a TV show when my father was telling me how the Zionists invaded.

I no longer connect with these feeling. I feel that I am in a different world. The Palestinian youth lost their way. I wont tell you that they forget their history but they made them forget it. I am searching very hard for something very difficult to find.

I keep telling my friends that I am connected to things in an unusual manner, because I know that when you remove a plant from soil before it grows, it will forever remain wilted and it will never grow. They removed us from our land. Waiting for the Barbarians. Je mag best zeggen dat antisemitisme spring levend is, je mag daar ook op reageren. Het enige citaat wat antisemitisch kan worden geïnterpreteerd is deze: Wie zijn die mensen die b doen, geef dan een voorbeeld.

Het is zo verschrikkelijk dom. Het enige citaat wat je wellicht antisemitisch zou kunnen opvatten is dat citaat over dat wellicht vroeger echt alle joden varkens waren. Het is echter zo duidelijk een parodie op de aantijgingen wanneer je de context leest. Er is vandaag nog weer een beetje vertrouwen in de Nederlandse journalistiek geknapt. Ik ga niet meer twitteren.

Je ziet mensen de zwaartekracht voor je ogen ontkennen. Toch opmerkelijk dat die jonge moslims en hun sympathisant Tayfun Balcik er zelf geen moeite mee hebben om hele wijken van hun oorspronkelijke bevolking te ontdoen en vervolgens pogen in hun zojuist veroverde steden de islamitische mores van hun thuisland in te voeren. Dat proces kun je overigens in heel West Europa waarnemen. Ik ben er klaar mee.

Flikker een end op. Je bent een zieke geest, je bent niet lekker. Je hebt hulp nodig. Je bent een racist mocht je het nog niet doorhebben. Ga alsjeblieft een hobby zoeken die past bij je iq die is laag durf ik te zeggen.

Dat is niet erg. Edo, dank voor het artikel van Elma Drayer. Kan dit eigenlijk wel, wat zij doet? Ze maakt op niet misverstaanbare wijze een doelwit van Hassnae en Peter. Kunnen hier geen juridische stappen tegen genomen worden? Tayfun Ik weet het niet. Bart Schut doet nu trouwens ook alsof Peter Breedveld antisemiet is. Die jongen is zo dom dat het me ook niet zou verbazen als hij dat echt denkt.

Max Pam, jawel hoor, retweet het, niet dat hij ook maar enige moeite heeft gedaan het te staven. De man was bevriend met Theo van Gogh, ik zal niet herhalen wat voor verschrikkelijke kutgrappen Theo van Gogh over joden heeft gemaakt maar Het is wel geestig om te zoeken naar frontaalnaakt op twitter, de mensen die het eens zijn met Elma Drayer hebben opvallend vaak blauw wit rode vlaggetjes als icoon. Ik constateer alleen maar. Jammer als FN stopt. Toch 1 van de betere blogs in Nederland.

Klaarblijkelijk was het commentaar van mij te moeilijk voor je. Ik praat over een globale,landelijk heersende moraal, zeden en gewoontes, dan moet je niet gaan lopen muggenziften. Natuurlijk een heel onverdachte bron en beslist niet antisemitisch.! Peter en Hasnae, trek het je niet aan. Huilende wolven zijn eigenlijk laffe beesten die in kuddes aanvallen..

Op de echt fascistische manier probeert de Roze Khmer jullie met alle middelen uit te schakelen. Zo werkt dat bij rechtse, zich op de een of andere manier bedreigd voelende domoren. Het bewijst dat jullie gevreesd worden om je weerbaarheid en intelligente stellingnames. Gelukkig zijn jullie niet alleen. Dat is het in principe ook. Het is een soort sinus, die parabolen maakt met eveneens sinus-vormige, tegenstellige ontwikkelingen.

Wat jammer dat Elma Drayer en Max Pam en hun trawanten zo slecht geïnformeerd zijn. Ze zullen er spijt van krijgen dat ze nu zo kritiekloos achter Loor aan lopen.

Dat is ontzettend contraproductief. Hassnae heeft het helder en duidelijk uitgelegd. Het zou Elma Drayer sieren op haar eerdere uitlatingen terug te komen. Antisemieten geloven in het fabeltje van het Joodse ras, genadeloos gefopt door degenen die zich Joden wanen.

Samen zwelgend in een collectieve, racistische leugen. Beide groepen zielig en hunkerend naar bevestiging, houvast bij gebrek aan werkelijkheid.

Hij rook de stront en benoemde het. Edo heeft hem niet begrepen, hij probeert lamlendig het gereutel van Pam in diskrediet te brengen door te verwijzen naar hun vriendschap.

Iedere mof die de pest heeft aan Markus Wolf is een antisemiet. Berlijn is en blijft de hoofdstad van de enige volksdemocratie in Europa.

Gisteren was ik te gast bij De Halve Maan, de strijd tegen de smerige discussie over antisemitisme gaat door.. Wellicht wilde ze hem de oren wassen omdat hij haar had aangevallen  in een stuk waarin hij overigens laat zien hoe vaak hij zich tegen antisemitisme heeft […]. Laatste reactie op 12 maart Vragen over je penis 1- hoe oud ben je? Laatste reactie op 24 juli Laatste reactie op 9 mei Penisgrootte Beste mensen, Ik weet dat ik hier niet de enige in ben en dat hier veel over gelogen wordt, maar ik ben erg onzeker over mijn penisgrootte.

Laatste reactie op 21 mei Is mijn penis te klein Hallo ik ben een jongens van 13,5 jaar oud en Mijn penis is 6cm slap en 12 stijf is dit een normale lengte voor een jongen van mijn leeftijd en laat Laatste reactie op 15 april Relatie met leraar Hey Hey, Ik heb een soort relatie met mijn leraar.

Laatste reactie op 5 mei Penislengte Hoe groot is jullie penis? Laatste reactie op 22 september WhatsApp Hey ik ben Zack en ben 13 Ik vind iemand leuk en zij weet dat ik haar leuk vind maar als ik met haar WhatsAppt negeerd ze me 9 van de 10 keer en ik Laatste reactie op 28 april Ik heb een kleine penis. Laatste reactie op 17 maart Laatste reactie op 24 oktober Laatste reactie op 1 augustus Mastruberen Ik masturbeer vaak maar kom niet klaar.

Depressie hoi ik ben depressief, en wil het heel graag aan me vriendinnen vertellen want ik denk wel dat ze het ook merken. Laatste reactie op 7 mei Hoeveel geld kost tattoo? Laatste reactie op 13 maart Vragenlijst jongens Enkele vraagjes: Laatste reactie op 11 december Geile vragenlijst voor jongens en meisjes 1 geslacht? Laatste reactie op 10 maart Ben bang dat ze zal reageren Hoi iedereen Ik ben sinds kort verliefd op een nieuw meisje uit mijn klas.

Laatste reactie op 10 september Laatste reactie op 2 maart Te snelle borstgroei Ik heb een vraag, ik ben pas 14 en mijn borsten groeien al vrij snel , Ik ben ook niet zo heel lang en ik heb al cup 80b en kan om de 3 weken wel nieu Laatste reactie op 20 november Vriendin doodsbang Hey ik heb sinds dit jaar een goede Vriendin leren kennen. Laatste reactie op 1 oktober Kanker Hoi, deze week heb ik te horen gekregen dat mijn vader kanker heeft.

Laatste reactie op 30 november Laatste reactie op 8 augustus Laatste reactie op 26 december Penis grootte Hallo allemaal!

..


Vroeger echter was de erotische reputatie van De Nachten zo verbreid dat de vertelingen eerder met broeierige nachten, donkere prinsen, eunuchen, harems en blanke slavinnen geassocieerd werden dan met vliegende tapijten, wonderlampen en verre zeereizen. In het Westen leeft het idee dat de minnekunst in het Oosten veel verfijnder is dan bij ons. Of dit werkelijk zo is, valt niet met zekerheid te zeggen. Immers, wat is verfijnd en hoe kunnen we in de slaapkamers kijken van de talloze koppels die elke nacht in het Oosten de liefde bedrijven?

Doen ze het net zoals wij of gaat het er ginds allemaal wat meer tantristisch aan toe? Moeilijk te bevestigen, moeilijk tegen te spreken. Het beeld van die veronderstelde oosterse seksuele verfijning danken we aan de Kamasoetra, een werk dat in de 3de eeuw in India geschreven werd in het Sanskriet en dat gelijkenissen vertoont met de eerder vermelde Ars Amatoria van Ovidius, maar dat veel ruimer verspreid is.

De Kamasoetra behandelt tot in de kleinste details alle denkbare onderwerpen op het gebied van de erotiek en leert de man om zijn vrouw te behagen en zo haar liefde te winnen. De veertig hoofdstukken van de Kamasoetra beslaan zeven delen. Ze hebben het over liefde in het algemeen en over de plaats ervan in het leven, over de indeling in soorten vrouwen, over de seksuele eenwording, over diverse seksuele technieken en standjes, over hofmakerij en huwelijk, over de echtgenote en de vrouwen van anderen, over prostituees en ten slotte over hoe jezelf aantrekkelijk te maken.

Voor de 21ste-eeuwse mens staat de Kamasoetra gelijk aan allerlei originele en vaak ingewikkelde standjes. Het is pas legaal verkrijgbaar sinds de jaren zestig van de vorige eeuw. Hét erotische meesterwerk uit het Oosten is zijn De Vertellingen van Duizend-en-een-nacht.

Nergens in de oudheid vindt men lyrische passages zoals deze over bolle borsten en zwellende pudenda:. Ze had dijen als alabasteren pilaren, en ertussen prijkte een geheime plaats, een kussen van muskus, dat zwelt en bonst en gretig nat is. In De Nachten is erotiek een kwestie van leven en dood.

De Nachten is een raamvertelling. De premisse van het kaderverhaal is op zich seksueel en gaat over de liefdesrelatie tussen koning Sjahriaar en de jonge maagd Sheherazade. Een liefdesrelatie die erg bizar begint. Op een dag ontdekt de koning dat zijn vrouw hem ontrouw is. Zijn grootvizier bezorgt hem deze jongedames, maar na een tijd raakt de aanvoer uitgeput. Scheherazade, de maagdelijke dochter van de grootvizier, biedt dan zichzelf aan als volgende bruid en haar vader aanvaardt dat aanbod schoorvoetend.

Om aan de executie te ontkomen vertelt Sheherazade de koning tijdens de huwelijksnacht een verhaal, maar ze stopt abrupt, net voor de ontknoping. Ze belooft hem het vervolg de volgende nacht te vertellen. Er zit voor de nieuwsgierige koning dus niets anders op dan haar leven voorlopig te sparen. De volgende nacht vertelt ze hem het vervolg, en tegelijk begint ze die avond ook een nieuw verhaal. Ook dat breekt ze weer af net voor de finale. De koning gunt haar dus noodgedwongen nog een nacht. Dit houdt Scheherazade duizend-en-een nachten vol, waarbij elke nacht wordt afgesloten met een voorproefje van een nieuw verhaal.

Ondertussen schenkt zij hem drie zonen. Wanneer de verhalen uiteindelijk ten einde zijn, is de koning oprecht van haar gaan houden, hij schenkt haar gratie en ze mag zijn definitieve vrouw worden. Er bestaat geen beter verhaal om het levensbelang, letterlijk zelfs, van fictie te illustreren. Mocht Scheherazades vertelkunst tekortgeschoten zijn, dan had zij reeds na één nacht het leven gelaten.

Maar het tegendeel gebeurt, nacht na nacht hangt de koning aan haar lippen. Haar zoete stem en spannende verhalen toveren de verbitterde en wraakzuchtige koning om tot een liefhebbende echtgenoot. De erotisch getinte verhalen van Duizend-en-een-nacht veroverden het hele Middellandse Zeegebied, de bakermat van onze westerse beschaving.

Het archetype van de oudere, wat simpele en vaak impotente echtgenoot en zijn jonge, aantrekkelijke, slimme en manipulatieve echtgenote, dat als een rode draad doorheen de middeleeuwse verhalencultuur zal lopen, vertoont zich hier voor het eerst. Sprekend is het verhaal De onnozele echtgenoot, over precies zo een vrouw die haar schlemiel van een echtgenoot openlijk bedriegt en hem wijsmaakt dat hij schimmen ziet:. Telkens als de echtgenoot afwezig was, kwam de minnaar bij haar en zo ging het al geruime tijd.

Op een dag zei hij tot haar: Nu, zij hield van hem met buitengewone hartstocht en ze kon het vooruitzicht van hem gescheiden te zijn niet lijden en zei: Hij zette daar een tent op naast een grote boom. Niet ver daar vandaan had haar minnaar zich verborgen.

Toen zei ze tot haar man: Als dat je manier van doen is als ik erbij ben, wat moet dat dan niet zijn als ik er niet ben? Maar wacht, ik kom ook boven kijken. Toen de echtgenoot bij de kruin van de boom kwam, keek hij naar beneden en zag dat een man zijn vrouw aan het neuken was. Maar ondertussen was de minnaar naar zijn schuilplaats teruggekeerd en de vrouw vroeg haar man: Je zag niets, je verbeeldt het je. Ze herhaalden het experiment een keer of drie, vier en telkens als de man de boom beklom, glipte de minnaar uit zijn schuilplaats en beklom de listige echtgenote, terwijl haar man erop toekeek, maar ze bleef volhouden: Toen riep hij haar toe: In een andere pikante passage van De nachten is de sultan van Samarkand en broer van koning Sjahriaar ongewild getuige van een orgie van zijn schoonzuster en haar bediendes:.

De figuren liepen langs een traliewerk en gingen de tuin binnen tot ze bij een spuitende fontein te midden van een grote poel kwamen. Daar kleedden ze zich uit en ziedaar, het ging niet om twintig slavinnen, maar tien waren vrouwen, concubines van de koning, en de anderen waren blanke slaven. Twee aan twee liepen ze weg, maar de koningin, die nu alleen achterbleef riep met luide stem: Zijn gelaat toonde het wit van zijn rollende ogen, een afgrijselijk gezicht. Stoutmoedig liep hij naar haar toe en legde zijn armen rond haar nek, terwijl zij zijn omhelzing even vurig beantwoordde.

Toen kuste hij haar, en zijn benen rond de hare kronkelend nam hij haar met gretige teugen. De andere slaven deden hetzelfde met de meisjes tot allen hun driften hadden kunnen bevredigen, en ze stopten niet met kussen en klemmen, copuleren en brassen tot de dag door de valavond verdreven werd, tot de slaven zich losmaakten van de boezems van de slavinnen, en de zwarte slaaf van de koningin afsteeg Vooral een voetnoot bij deze passage, van de hand van de 19de-eeuwse Engelse oriëntalist en vertaler van de Duizend-en-een-nacht Richard Francis Burton, is bijzonder vermakelijk:.

Ik mat een man in Somaliland die, in slappe toestand, een lengte had van vijftien centimeter. Dit is eigen aan het negerras en aan Afrikaanse dieren zoals het paard, hoewel de pure Arabier onder het gemiddelde van de Europeaan zit; een van de beste bewijzen in feite dat de Egyptenaar geen Aziaat is, maar een deels witgewassen neger. Bovendien, deze indrukwekkende delen groeien niet proportioneel bij een erectie.

Bijgevolg duurt de daad bij hen veel langer, wat bijdraagt tot een groter genot bij de vrouw. In mijn tijd wou geen enkele eerlijke Hindi Moslem zijn vrouwvolk naar Zanzibar meenemen vanwege de reusachtige attracties en ontzaglijke aanlokkelijkheden die zij daar aangeboden kregen. Ali met het grote lid is een verhaal over een knecht die aanhoudend vernederd wordt door zijn meesteres.

Maar zelfs in die tijd besefte men dat de voordelen van een grote penis toch relatief zijn. Sommige van de verhalen in Duizend-en-een-nacht zijn ouder dan de christelijke jaartelling, andere zijn recenter, voor zover men dat met zekerheid kan zeggen.

Hun invloed voelt men in de populaire Europese ridderroman Floris ende Blancefloer, waarin sultans en blanke slavinnen figureren en waar bizarre plotwendingen als een liefdesdood en maagdelijkheidstesten rechtstreeks naar de verhalen uit De Nachten verwijzen, al zouden ze evengoed uit een hedendaagse Zuid-Amerikaanse soap van bedenkelijke kwaliteit kunnen komen.

Blancefloer, een blank en diepchristelijk meisje, dat op pelgrimstocht naar Santiago de Compostella gekidnapt werd, groeit op als hofdame bij een islamitische koning in Spanje. Er groeit een hechte vriendschap met de zoon van de koning, Floris. Wanneer de koning en de koningin ontdekken dat die vriendschap in liefde is overgegaan, besluiten ze in te grijpen.

Ze bedenken een list om de verboden liefde tussen de moslim Floris en de christen Blancefloer te dwarsbomen. Hij wordt door zijn ouders naar het buitenland gestuurd om te gaan studeren.

Ondertussen verkopen ze Blancefloer als blanke slavin aan rondreizende kooplieden. Een namaakgraf moet Floris ervan overtuigen dat Blancefloer dood is. Als Floris na zijn terugkeer te weten komt dat zijn geliefde Blancefloer gestorven is, wil hij zelfmoord plegen, zo groot is zijn verdriet. Daarop besluiten zijn ouders om hem de waarheid te vertellen en de jongen gaat op zoek naar zijn geliefde.

Ieder jaar kiest de emir een van die vrouwen tot zijn nieuwe echtgenote en laat hij de vorige doden. Floris komt te weten dat zijn Blancefloer de nieuwe uitverkorene van de emir is.

De vrouwentoren waarin Blancefloer verblijft, wordt zwaar bewaakt, maar de waard van de herberg waar Floris logeert, vertelt hem over het zwakke punt van de torenwachter: Floris nodigt de torenwachter uit voor enkele spelletjes schaak, die hij allemaal met opzet verliest, zodat hij de man heel wat geld moet betalen. Floris wint wel het laatste spel. Als wederdienst belooft de torenwachter hem eeuwige trouw en van die belofte maakt Floris meteen listig gebruik.

De wachter smokkelt Floris naar binnen in de toren in een mand met bloemen. De twee geliefden worden herenigd, maar wanneer de emir hen samen in bed betrapt, wil hij hen aan het zwaard rijgen. Tijdens de openbare rechtszitting die hierop volgt raken alle aanwezigen zo ontroerd door de sterke liefde tussen Floris en Blancefloer dat de emir het jonge paar uiteindelijk vergeeft.

Ze trouwen en op hun bruiloftsfeest verneemt Floris dat zijn ouders ondertussen overleden zijn. Daarop keren de geliefden samen terug naar Spanje, waar Floris zijn vader opvolgt als koning en hij zich samen met zijn onderdanen laat dopen tot vrome christenmensen. Blancefloer schenkt hem een dochter met een misvormde voet. We bevinden ons in de middeleeuwen, die enigszins onterecht bekend staan als donkere tijden.

Technologisch is er veel vooruitgang geboekt, maar kunst en literatuur blijven gereserveerd voor de elite. De grootste invloed op onze seksuele zeden komt van het christendom.

Het joods-christelijke geloof is vanaf de 4de eeuw de officiële staatsgodsdienst van de Romeinen geworden en wint gestaag aan populariteit. Het joods-christelijke wereldbeeld introduceert drie nieuwe concepten in de seksualiteit. Ten eerste is er het idee dat het huwelijk exclusief en onlosmakelijk is, waardoor mannen het recht verliezen willekeurig van hun echtgenote te scheiden.

Ten tweede is er het begrip van de erfzonde, het gevolg van de zondeval. In het Bijbelboek Genesis zijn Adam en Eva de eerste mensen in de paradijselijke tuin van Eden, maar God heeft hun verboden van de appels van de boom van de kennis van goed en kwaad te eten.

Op aanraden van een slang — symbool voor Satan — eten zij toch van die verboden vrucht. Hierdoor verwerven ze kennis van goed en kwaad en ze worden uit het paradijs verjaagd. Aangezien Eva als eerste voor de verleidelijke woorden van de slang gevallen is, krijgt zij er de schuld van dat de gehele mensheid voortaan sterfelijk is en behept met een zondige natuur. Een direct gevolg is dat de twee paradijsbewoners zich plots schamen voor hun naaktheid die ze met een vijgenblad proberen te bedekken.

Ten derde ontstaat de notie van maagdelijkheid als een moreel ideaal, waardoor echtelijke seksualiteit als een soort toegeving wordt gezien aan de inherente vleselijke zwakte van de mens die — helaas — noodzakelijk is voor de voortplanting. Dat heeft ook zijn voordelen. De zo lang mogelijk volgehouden maagdelijkheid en de onverbreekbaarheid van het huwelijk zorgen op zich voor een stabielere samenleving, met kinderen die weten waar ze vandaan komen en generaties van families die aan langetermijnprojecten kunnen werken.

En dus bevalt Maria als maagd van Jezus, is het vlees zwak en dient het gekastijd te worden, en geldt het celibaat als hoogste ideaal. Die demonisering van de seksualiteit kan tegelijkertijd als de specifieke verdienste van het christendom beschouwd worden. Ze geeft aan de seksualiteit het aura van de verboden vrucht, en gewone seks wordt exquise erotiek. Wees gerust, er valt in de middeleeuwen op erotisch vlak toch een en ander te beleven, al moet men dan wel het vel van de officiële geschiedschrijving wegschrapen.

De middeleeuwse kunsten staan volledig in het teken van de nieuwe christelijke moraal, schilders werken in opdracht van de Kerk. Het schrift staat gelijk aan dé Schrift. En die wordt zorgvuldig doorgegeven dankzij het geduld en het vakmanschap van geletterde geestelijke kopiisten, monniken die in het klooster manuscripten — letterlijk: Het kopiëren van een boek kan jaren in beslag nemen.

Om meerdere kopiën tegelijk te maken, leest iemand het origineel voor aan een zaal van kopiisten die de letters met in inkt gedoopte veren in het papier krassen. Hoewel ze zelf geen geestelijken zijn, behoren zowel de Toscaan Giovanni Boccaccio als de Londenaar Geoffrey Chaucer ca.

Geboren in koopmansfamilies, gaan ze studeren en worden bureaucraten, maar hun grote passie is schrijven en dichten. Boccaccio voltooit in de Decamerone en Chaucer werkt in de laatste jaren van zijn leven onverdroten aan The Canterbury Tales, twee als een raamvertelling opgevatte verzamelingen van verhalen die tot het kruim van de westerse literatuur gerekend worden.

In feite zijn de Decamerone en The Canterbury Tales op dezelfde leest geschoeid als het Arabische Duizend-en-een-nacht. Verder moeten we opmerken dat de erotiek in deze twee collecties van verhalen een aanhoudende ondertoon is, als een lichte jeuk op de huid bij het te lang in het koren stoeien in de zomer, een ondertoon echter die nooit helemaal de oppervlakte bereikt, zoals dat wel het geval was bij de Grieken en Romeinen.

Il Decamerone is een raamvertelling van de 14de-eeuwse Italiaanse schrijver Giovanni Boccaccio. De bundeling bevat honderd verhalen die tien gasten op een landgoed buiten Florence elkaar tijdens de Zwarte Dood van vertellen.

De gasten zijn zeven jonge vrouwen en drie jonge mannen. Het kaderverhaal puilt uit van de symbolische en allegorische verwijzingen. De zeven jonge vrouwen vertegenwoordigen de vier kardinale deugden — voorzichtigheid, rechtvaardigheid, matigheid en standvastigheid — en de drie religieuze deugden — geloof, hoop en liefde.

De mannen zouden staan voor de Griekse driedeling van de menselijke ziel: Elke dag is een van de tien personen de leider van het gezelschap en bepaalt daarmee ook het onderwerp van de verhalen van die dag.

De thema's lopen uiteen van 'verhalen over tegenslag die toch een goede afloop hebben' tot 'verhalen over hoe vrouwen hun man weten te bedriegen'. Elke verteldag begint met een korte inleiding op het thema en eindigt met een afsluiting.

De thema's zijn veelal ontleend aan oudere Italiaanse, Franse en Latijnse bronnen. In de loop van de geschiedenis botst het werk op de nodige tegenstand. Zo wordt het in door de boeteprediker Girolamo Savonarola verbrand omdat het onzedelijk zou zijn.

Ook de Kerk is niet altijd blij met het boek, niet alleen vanwege de seksuele vrijmoedigheid, maar vooral om de manier waarop de geestelijken worden geportretteerd. Het boek krijgt daardoor bewerkte en gekuiste versies. Tot in de 20ste eeuw zal de Decamerone met dit soort tegenstand te kampen hebben, wat flink bijdraagt tot de populariteit van het werk. Een verhaal dat de gekuiste versie van de Decamerone niet haalt, is het opmerkelijk vrijmoedige Alibech en Rusticus [beeld].

Alibech is een vrouwelijke aspirant-kluizenaar die in de leer gaat bij Rusticus, een oudere ervaren asceet. Vrijwel onmiddellijk nadat Alibech bij hem in de leer komt, legt Rusticus haar uit wat ze moet doen.

Hij kleedt zich uit, zij doet hem na en spoedig staan ze poedelnaakt oog in oog. Je zal er God mee dienen. Omdat het de eerste keer is, doet het in het begin een beetje pijn, maar de jonge deerne krijgt al gauw de smaak pakken en moet wel zes keer de poort naar haar hellegat openen om de duivel zijn hoofd te laten hangen.

Geen gebrek aan erotiek in deze laat-middeleeuwse Decamerone dus. Het fundament van dit soort literatuur is natuurlijk het cliché, de personages zijn eendimensionaal en de psychologie is die van een kind. Zo is Alibech een schoolvoorbeeld van de ingénue, het onbedorven naïeve meisje. Deze bijna infantiele psychologie en dit kinderlijke magisch denken beheersen de middeleeuwen op alle vlak. De psychologische karakterschetsen staan in de westerse literatuur nog volledig in hun kinderschoenen.

Maar het uitbeelden van alle denkbare menselijke hartstochten, gebreken en dwaasheden zijn nieuw en kondigen de renaissance aan. Men noemt de Decamerone dan ook wel eens de menselijke komedie die men plaatst tegenover de La divina commedia, de goddelijke komedie van Dante Alighieri. Dat sommige passages moeilijk verteerbaar zijn voor de censor, kunnen we afleiden uit het feit dat John Payne, de 19de-eeuwse vertaler die zich als een van de eersten aan een vertaling van dit verhaal waagt, de seksuele ontwaking van Alibech onvertaald laat.

Hij excuseert zich met deze woorden: Zij vonden het daarom noodzakelijk verschillende fragmenten in het origineel Italiaans in te voegen. We vinden in de Decamerone dezelfde vrouwonvriendelijke teneur die zo nadrukkelijk aanwezig was bij de Grieken. In tegenstelling tot vandaag wordt de vrouw in de middeleeuwen als losbandiger beschouwd dan de man.

Vandaag wordt van mannen gezegd dat ze hun pik achterna lopen, maar in de middeleeuwen is de vrouw het zwakke geslacht, zwak vanwege hun onvermogen om te weerstaan aan de wereldse verlokkingen.

De Decamerone staat dus bol van de schampere opmerkingen over vrouwen. Bovendien is er een nawoord waarin dames uitdrukkelijk wordt aangeraden geen verhalen te lezen die hun zouden kunnen mishagen. En toch is de Decamerone vooral tot de vrouw gericht. Niet weinig passages beginnen met de aanspreking: The Canterbury Tales is een bundeling verhalen die in de 14de eeuw worden geboekstaafd door Geoffrey Chaucer.

Ze worden gekaderd binnen een raamvertelling waarin een groep pelgrims samen op reis gaat en waarbij elke pelgrim onderweg, om de tijd te doden en ter lering en vermaak, vier verhalen vertelt. De thema's lopen sterk uiteen en behandelen zaken als liefde, verraad, gierigheid en overspel.

De groep vertellers, die tot in detail beschreven wordt, bestaat uit personen uit alle lagen van de bevolking: Net zoals in de Decamerone proberen de vertellers met hun reis te ontkomen aan de Zwarte Dood.

Net zoals de Decamerone eindigen The Canterbury Tales met een verontschuldiging jegens de vrouwelijke lezers. Bovendien heeft een vierde van de verhalen in The Canterbury Tales een analoog verhaal in de veertig jaar eerder gepubliceerde Decamerone.

De notie van copyright bestond in die tijd duidelijk nog niet. Verhalen behoorden iedereen toe en ze reisden via de Zijderoute praktisch de hele wereld rond.

Een dronken molenaar vertelt een overspelverhaal over de jonge molenaarsleerling Nicholas, die de jonge vrouw Alison van zijn oude baas John in zijn bed wil lokken. Om daarin te lukken moeten de twee John eerst het huis uit krijgen.

Ze maken hem wijs dat er een zondvloed op komst is. De ouwe besluit om in een ton te overnachten die aan het dak van de molen hangt. Nu kunnen de twee ongestoord hun lusten botvieren. Absolon, een man uit het dorp, zit echter ook achter Alison aan, en hij heeft gehoord dat John niet in de buurt is.

Hij knielt bij het raam van Alison en vraagt om een zoen, waarna Alison in het donker haar achterwerk naar buiten steekt en het door Absolon laat kussen. Kwaad om deze vernedering keert hij terug met een gloeiend ijzer uit een smidse en vraagt weer om een zoen.

Deze keer steekt Nicholas zijn achterste naar buiten, waarna Absolon het hete ijzer tussen diens billen steekt. Nicholas schreeuwt luidkeels om water, waardoor John wakker wordt. Die denkt dat de zondvloed eraan komt, snijdt de touwen door en valt naar beneden. Het dorp loopt uit en vindt John gewond op de grond. Hij legt uit wat er gebeurd is en wordt de risee van het dorp. Alweer een verhaal van een oude man met een hitsige en listige echtgenote. In het verhaal van de niet nader genoemde vrouw van Bath toont Chaucer zich op zijn vrouwvriendelijkst en wijst hij de mannen de weg.

De vertelster kent de mannelijke soort door en door. Ze is al vijfmaal getrouwd, toch wel erg ongebruikelijk in die tijd. Ook op deze reis is ze eigenlijk op zoek naar haar zesde man, die waarschijnlijk de meereizende klerk zal worden. Het verhaal begint met een ridder die een vrouw verkracht.

Het antwoord op deze vraag is moeilijk te achterhalen en ten einde raad vraagt hij een heks om hulp. Deze wil het antwoord wel geven, maar voor wat hoort wat.

Het antwoord blijkt te zijn dat vrouwen de baas over hun man willen zijn. Als wederdienst voor deze kostbare informatie eist de heks dat hij met haar trouwt en hij stemt toe. In het huwelijksbed stelt ze hem voor de keus: De ridder laat haar — zijn pas geleerde les indachtig — zelf kiezen en zij, blij met de macht over haar man, besluit mooi én trouw te zijn.

En ze leven nog lang en gelukkig. De klerk, op wie de vrouw van Bath een oogje heeft laten vallen, vertelt ons een verhaal dat opmerkelijk is door zijn verpletterende geestelijke wreedheid jegens de vrouw. Zijn verhaal gaat over Walter, de markies van Saluzzo, een vrijgezel die door zijn onderdanen verzocht wordt te trouwen om voor een erfgenaam te zorgen.

Hij besluit een boerendochter te huwen, Griselda, een arm meisje, gewend aan een hard leven van pijn en labeur. Nadat Griselda hem een dochter geschonken heeft, besluit Walter om haar huwelijkstrouw te testen. Hij beveelt een officier haar baby weg te nemen, het kind zogezegd te vermoorden maar het in werkelijkheid stiekem elders onder te brengen.

Griselda ondergaat dit alles zonder tegenstand. Als zij haar man enkele jaren later nog een zoon baart, herhaalt Walter zijn wrede ritueel. Na vele jaren, die Griselda in eenzaamheid zonder haar kinderen heeft moeten doorbrengen, bedenkt Walter de ultieme test. Hij vervalst een pauselijke bul die hun huwelijk nietig verklaart en hem in staat stelt zijn vrouw te verlaten. Hij laat Griselda weten dat hij zal hertrouwen en eist van haar dat zij het huwelijk met zijn nieuwe bruid zal voorbereiden.

Zij stemt weer toe. In het geheim laat hij haar kinderen terugbrengen en stelt hij zijn eigen dochter voor als nieuwe bruid. Pas dan, na vele gruwelijke jaren en al evenveel gruwelijke beproevingen, licht hij Griselda in over de maskerade, en weer leven ze nog lang en gelukkig. We hebben zelden zoveel misogynie in één tekst aangetroffen. Een vrouw haar kinderen afnemen, die zogezegd doden, van haar scheiden, haar vragen het nieuwe huwelijk voor te bereiden: Men mag aannemen dat Boccaccio en Chaucer zelf verstokte lezers waren en voortdurend op zoek naar verhalen om hun bundels te stofferen.

Ze beschikken natuurlijk over een haast niet te stelpen bron, want de middeleeuwse verhalencultuur is ontzettend rijk aan wat we toen in de Lage Landen met de term boerdes aanduidden — de etymologische link met boertig kan niet toevallig zijn. Al wat schunnig, schalks en kluchtig was, komt er aan bod. Het is de filosofie van de minstrelen, troubadours en de jongleurs die in het middeleeuwse Europa rondtrekken en onder het mom de hoofse liefde te bezingen, proberen de vrouw van een ridder te versieren.

Al die schunnigheid, schalksheid en kluchtigheid wordt later door de geschiedschrijving grotendeels genegeerd, zoals wel vaker gebeurt als geschiedschrijvers iets niet bevalt. Geschiedenisboeken bevatten wat we graag willen onthouden, niet wat we willen vergeten.

Als het de overwinnaar is die de geschiedenis schrijft, doet hij dat zonder vranke tong. De chroniqueur van dienst is blijkbaar altijd preutser dan zijn corpus.

Het scabreuze in de middeleeuwse literatuur wordt dus al te vaak en al te gretig toegedekt. Met de mantel der liefde, de hoofse liefde. Maar wees er zeker van: Was de middeleeuwse liefde verfijnd en hoofs of plat en obsceen? Johan Huizinga, auteur van het gezaghebbende Herfsttij der Middeleeuwen stelt het zo:.

Naturalistische, plat erotische vertellingen over zeer lange penissen, sprekende kutten, ringen als kuisheidsgordels, kinderen van sneeuw en een snode verleider die aan de slag gaat met een wieltje. De fabliaux die in het 13de- en 14de-eeuwse Frankrijk worden verteld door rondtrekkende troubadours, zijn korte, meestal gewaagde humoristische vertellingen. Ze leunen dicht aan bij de vuile mop aan de ene kant en primitieve levenswijsheden aan de andere.

Favoriete onderwerpen zijn bedrogen echtgenoten, hebberige geestelijken en domme boeren. Die onderwerpen worden aangepast aan het publiek. Humor dient tot op de dag van vandaag om onbespreekbare onderwerpen als seksualiteit bespreekbaar te maken, het is de saus waarmee zoiets ongemakkelijks verteerbaar gemaakt wordt voor een breed publiek.

Deze twee componenten, de oneerbiedige spot en het sociale glijmiddel, vormen de raison d'être van de fabliaux. De fabliaux zijn de literaire oersoep van de middeleeuwen, door Boccaccio en Chaucer opgedist, gekruid, en op smaak gebracht. Hun werken zijn, hoewel vaak tot de renaissance gerekend, door en door middeleeuws. Met verhalen en afbeeldingen van grote en stijve penissen kan men een heel boek vullen.

Elke man wenst zo een wapen, menige vrouw wil het voelen. De geestelijke met grijpgrage handen geraakt er in het verhaal De ring die erecties regeerde niet van verlost. Al meteen in de eerste regels van dit korte vertellende gedicht maken we kennis met de verteller en met het gedurfde onderwerp:.

De eigenaar van een betoverde ring wast zijn handen aan een rivier en vergeet er zijn kostbare ring. Wanneer een bisschop deze ring vindt en hem aan zijn vinger schuift, begint zijn penis te zwellen. Hij vertrekt te paard maar zijn penis blijft zwellen tot hij over de grond sleept. Ten einde raad zendt hij een boodschapper uit om. Dat komt de eigenaar van de ring ter ore. Hij biedt de bisschop hulp aan in ruil voor de twee ringen die hij draagt en nog pond erbovenop.

De bisschop stemt hiermee in en wanneer hij de magische ring van zijn vinger verwijdert, verdwijnt zijn erectie ogenblikkelijk. Beide heerschappen zijn tevreden, de ene omdat hij zijn tijdelijke viriliteit kwijt is, de andere omdat hij de eeuwige heeft herwonnen.

Stel u voor dat uw genitaliën plots kunnen praten. Wat zouden ze allemaal zeggen? Zouden ze de waarheid spreken en onze echte mond durven tegen te spreken?

Zou elke opening onze intiemste geheimen verklappen en ons verrassen met details waarvan we ons niet eens bewust zijn? Dit gegeven houdt de middeleeuwse mens bezig, de verhaallijn is wijd verbreid, men kan het thema terugvinden in niet minder dan zeven manuscripten over heel Europa. Het zal een tijdloze, en naar ons gevoelen te zelden gebruikte verhaallijn worden die verder in dit boek nog aan bod komt.

De eerste verschijning van het thema treffen we aan in de middeleeuwse fabliau Le chevalier qui fist parler les cons et les culs. Het verhaal wordt verteld door een zekere Garin, meer weten we niet over de man. Het gaat over een ridder die.

De ridder in kwestie is een vechtersbaas en samen met zijn schildknaap verdient hij de kost door toernooien af te schuimen.

Hij is onbemiddeld, levenslustig en liever lui dan moe. Op weg naar een volgend toernooi treft hij drie naakte dames bij de rand van een fontein.

De dames werden beroofd van hun kleren en onze ridder helpt hen ze terug te krijgen. Daarop bekennen ze dat ze eigenlijk feeën zijn en stellen voor hem elk met een speciale gave te belonen. De eerste belooft hem dat hij in de toekomst overal met open armen ontvangen zal worden en dat het hem nergens aan zal ontbreken. Hij neemt aan dat de feeën hem in de maling nemen en begint er zelfs van te blozen, maar als hij, bij wijze van test, de kut van een paard aanspreekt, antwoordt die prompt, zonder een blad voor de mond te nemen.

Want geslachtsdelen hebben niet de gewoonte te liegen, zoals genoegzaam bekend is. Het tweetal komt aan in een kasteel, waar ze onderdak zoeken. Onze ridder wordt inderdaad met een grote gastvrijheid bedacht door de vrouw des huizes, zoals de eerste fee hem had aangekondigd.

Als de meid in bed ligt en hij heeft kunnen proeven van haar heerlijkheden, spreekt hij tot haar kut en vraagt: De meid schrikt zo van haar eigen sprekende kut, dat ze in doodsangst uit het bed springt en het vreselijke nieuws aan haar meesteres gaat vertellen. Die gelooft het verhaal niet en de volgende dag nodigt ze de ridder uit op een diner en verklapt het hoogst eigenaardige voorval aan de disgenoten. Ze daagt hem uit zijn magische kunsten op haar uit te proberen.

Er wordt voor een klein fortuin gewed, maar vooraleer de test kan doorgaan, verzoekt de dame zich eerst even op haar kamer te mogen terugtrekken. Daar stopt ze haar kut propvol met katoen. Terug beneden vraagt de ridder: Hij wacht lang, maar weer blijft de kut het antwoord schuldig. Dan herinnert hij zich het geschenk van de derde fee en hij richt zich tot haar aars: Ze zou wel spreken als ze niet verstopt was. De ridder wint de weddenschap en is vanaf die dag een bemiddeld man. Het verhaal van de ring van Carvel is al heel oud, maar werd voor het eerst aan het papier toevertrouwd in keurig Latijn door de 14de-eeuwse Florentijnse humanist Poggio Bracciolini — , een pauselijk secretaris.

Hij behoort tot de nieuwe kaste van geletterde kopiisten waar ook Boccaccio en Chaucer deel van uitmaken, maar wat Poggio bijzonder maakt, is zijn voorliefde voor humor en het groteske. In zijn hoedanigheid als pauselijk secretaris reist hij heel Europa door en maakt van de gelegenheid gebruik zijn bibliofiele honger te stillen. Hij verzamelt de humoristische en onbetamelijke manuscripten die hij vindt onder de naam Facetiae, een bundel die voor het eerst in het licht ziet.

De geschiedenis van Hans Carvel is het ste verhaal in deze bloemlezing. De versie van de Franse renaissancehumanist François Rabelais in de romancyclus Gargantua en Pantagruel geschreven tussen en is waarschijnlijk de bekendste, maar deze historie inspireert in de loop der eeuwen talloze auteurs. We vinden het verhaal zowel terug in de 15de-eeuwse verhalenbundel Cent Nouvelles Nouvelles als bij de Italiaanse renaissanceschrijver Ludovico Ariosto en de Franse fabeldichter Jean de la Fontaine Hans Carvel is — eens te meer — een jaloerse oude dokter met een — jawel — veel jongere vrouw.

Terwijl hij met haar in bed ligt, droomt hij dat de duivel hem een ring geeft. Zolang hij deze ring draagt, zal zijn vrouw hem niet ontrouw zijn, verzekert de duivel hem. Bij zijn ontwaken blijkt zijn vinger in haar kut te zitten. De duivel had gelijk natuurlijk: Zoals in onnoemelijk veel andere middeleeuwse verhalen is het hoofdpersonage ook hier weer de overspelige vrouw, la femme infidèle.

Wat haar zo populair maakt, valt buiten het bestek van dit boek. Wellicht heeft het te maken met de freudiaanse theorie van het madonna-hoer-complex. De theorie stelt dat mannen hun relaties indelen in twee categorieën: De twee categorieën worden voorgesteld als onverenigbaar. Feit is dat de overspelige vrouw als stereotype erg vaak terugkeert, hoewel in die tijd de straf voor een overspelige vrouw bijzonder hard is en het overspel van de man vaak ongestraft blijft.

Bij de Gallo-Romeinen mag de echtgenoot die het overspelige paar betrapt, de twee minnaars ter plekke doden en bij de Franken wordt de vrouw gewurgd of levend verbrand.

Als haar schuld niet bewezen kan worden, moet zij de zwaarste vorm van de waterproef doen: Heeft deze eigenaardige fascinatie voor de overspelige vrouw te maken met het feit dat de meeste mannen hun vrouw weer aantrekkelijk gaan vinden als een andere man haar bezeten heeft? Of met het feit dat buitenechtelijke kinderen nadelig zijn voor de man? In elk geval wordt de man in deze verhalen over het algemeen afgeschilderd als een sukkel. Nochtans werden alle voornoemde verhalen door mannen geschreven.

Hebben we hier dus te maken met opflakkeringen van mannelijke zelfkwelling, grenzend aan masochisme? In diezelfde Facetiae van Poggio Bracciolini wordt nog een mannelijke sukkel opgevoerd. Op een nacht lag zijn vrouw in bed met haar rug naar hem toegekeerd, zodat haar billen in zijn schoot rustten. Hij had zijn wapen klaar en landde per ongeluk recht in het doel. Verwonderd over zijn succes informeerde hij of zij toevallig twee openingen had.

En toen zij bevestigend antwoordde, riep hij: Ik ben tevreden met één gat, het tweede is louter overbodig. Laat het ons aan de Kerk en onze priester geven. Zo gezegd, zo gedaan. De priester werd uitgenodigd voor het diner en de zaak werd hem voorgelegd. Daarna at het drietal met smaak en toen gingen ze naar bed, nauwlettend erop toeziend dat de vrouw in het midden lag.

De priester, hongerig naar zijn zeldzame lekkernijtje, maakte als eerste aanstalten, die door de vrouw beantwoord werden met zachte fluisteringen en welbekende geluidjes. De boer, die vreesde dat de priester aan zijn kant van de wei zou grazen, riep hem toe: Met deze woorden stelde hij de onnozele boer gerust, die hem van toen af aanmaande zichzelf naar eigen goeddunken te blijven bedienen van wat hem door de Kerk was toebedeeld.

De koopman in het volgende verhaal is slimmer dan de twee vorige en bewijst dat wraak een gerecht is dat het best koud wordt opgediend. Zij legt hem uit dat zij op een dag, denkend aan haar man, per ongeluk een vallende sneeuwvlok inslikte, waardoor zij zwanger raakte.

Als de jongen vijftien is, neemt de man hem mee op zakenreis naar Genua en verkoopt hem daar als slaaf. Bij zijn terugkeer vertelt hij aan zijn vrouw dat de zon in Italië zo warm is, dat de door een sneeuwvlok verwekte zoon door de hitte gesmolten is. De rollen mogen al eens worden omgekeerd. In dit verhaal uit De non in het bad en andere pikante middeleeuws vertellingen, een verzameling middeleeuwse fabliaux die werd samengesteld door Annalisa Viviani Bruna, is het meisje goedgelovig en de jonge man sluw.

Een jonge klerk wil graag vrijen met de dienstmaagd van het huis. Zij wijst hem echter af. Wanneer zij op een nacht heel moe is en op een bank in de keuken ligt te slapen, trekt hij haar jurk omhoog en tekent hij met een roetvinger een wieltje op haar buik. De volgende ochtend is zij weer haar onvriendelijke zelf tegen hem en hij reageert verbaasd, haar erop wijzend dat zij zich die nacht aan hem gegeven heeft en dat hij een tekening heeft achtergelaten op haar navel.

Dagenlang vraagt ze zich af hoe hij dit heeft kunnen bewerkstelligen. Om het antwoord te kennen, besluit ze ten langen leste zich aan hem te geven. Ze vrijen vijf keer en zij zegt:. Onbeschrijflijk is onze hartstocht! Duizend jaar zouden mij zo kort als een dag voorkomen. In mijn mond had ik de smaak van melk en honing die in mijn keel vloeiden. Terwijl ik dit genot onderging, had ik het gevoel dat ik zweefde. Zo wordt de listige jonge man voor zijn liefdesinspanningen die zo lang vergeefs bleven, uiteindelijk toch ruimschoots vergoed.

Ondanks het feit dat seks vanuit klerikale hoek eerder als een gruwel dan als een godsgeschenk gezien wordt in de middeleeuwen, brandt het vuur van Eros met grote hevigheid in de lendenen van onze onze kerkvaders en krijgen nonnen geregeld aanvallen van passionele vervoering. Boeteboeken van de 12de-eeuwse Franse abt Bernard de Clairvaux en de 11de-eeuwse Italiaanse theoloog Petrus Damiani geven blijk van een welgemeende maar overdreven haat ten aanzien van seks, zo overdreven dat dit wel moet wijzen op een onbewuste fascinatie voor de materie.

Als men hun werken leest, kan men zich niet van de indruk ontdoen dat de onthouding die deze kerkvaders prediken — en hopelijk ook toepassen, zij het wellicht met wisselend succes — getuigt van een irrationele obsessie met seks, die men gerust als ongezond en bijna pornografisch kan bestempelen.

Maar het fulmineren tegen Eros levert ook zeer lieflijke passages op. Liefhebben en liefde ontvangen was mijn vreugde, vooral wanneer ik ook van het lichaam genoot van wie mij liefhad.

Zo kwam het, dat ik de bronader van de vriendschap besmeurde met het vuil van de begeerlijkheid en haar stralend wit verduisterde met wat er opwolkte uit de onderwereld van de wellust. En de seksueel-religieuze obsessie vindt vaak een uitlaat op onverwachte plaatsen. Zo beschrijft onze 13de-eeuwse mystica en dichteres Hadewych zichzelf als hartstochtelijke minnares van God:.

Ik verkeerde in een toestand van vurig verlangen, zoo dat ik over geheel mijn lichaam sidderde en beefde. Ik begeerde namelijk ten volle den Geliefde te bezitten, met Hem vereenigd te zijn in zijne Menschheid, om die geheel op te nemen en daarin sterk te staan, veel te lijden, zonder te bezwijken. Daartoe verlangde ik, dat ook zijn Godheid mij innig vereenigd zou worden, geheel en volkomen, ten einde Hem te kunnen voldoen in alle lijden; wat ik steeds meest begeerd had, om vergoddelijkt te worden.

De middeleeuwse mens gelooft in demonen, gevallen engelen en andere helpers van de duivel. Dat er ook seksuele demonen zijn die het op de mens gemunt hebben, is minder bekend.

Deze verschijningen van de duivel hebben volgens het volksgeloof geslachtsverkeer met mensen tijdens hun slaap. Een succubus — van het Latijnse succubare, eronder liggen — voedt zich met het zaad van haar slachtoffers. Haar mannelijke tegenhanger — incubus, van het Latijnse incubare, erop liggen — zoekt vrouwelijke schone slaapsters.

Werken zoals De Heksenhamer Malleus Maleficarum, , het middeleeuwse handboek voor het opsporen, ondervragen en berechten van heksen, verzekeren ons dat alleen mindere duivels dit vieze werk moeten opknappen.

De meningen zijn verdeeld of deze gemeenschap kinderen kan opwekken. Sommigen zijn ervan overtuigd dat zulks onmogelijk is, omdat duivels alleen maar over een etherisch lichaam kunnen beschikken. Anderen denken dan weer dat een succubus het zaad van een man, onvrijwillig aan die man onttrokken, moet afstaan om aan een incubus te geven. Deze brengt dat bij een heks in die vrijwillig en wellustig meewerkt. Hierdoor zou een nieuwe generatie heksen ontstaan.

De meeste deskundigen zijn het er wel roerend over eens dat het zaad van een incubus ijskoud is. Seksuele demonen verschaffen de gewone middeleeuwer een antwoord op heel wat open vragen. Zo wordt hun duidelijk hoe een natte droom ontstaat of waarom iemand in zijn REM-slaap — een begrip dat toen natuurlijk onbekend was - soms zo raar met zijn ogen beweegt. Vermits haar lichaam nog niet rijp was om een man te ontvangen, stierf ze bijna van de pijn.

Het archetype van de succubus is Lilith [beeld], een seksuele demon, een femme fatale avant la lettre. Volgens de joodse legende is Lilith de eerste vrouw van ons aller oervader Adam. Die legende vindt zijn oorsprong in het dubbele Bijbelse scheppingsverhaal.

Het duidelijke verschil tussen beide verhalen leidt tot de idee dat Adam vóór Eva een andere vrouw gehad moet hebben. Dat zou dan Lilith zijn geweest, die evenals Adam is geschapen uit het stof van de aarde. Het spreekt voor zich dat deze versie van de feiten niet tot het christelijke canon behoort. Lilith wilde zich niet onderwerpen aan Adam en eiste, ook in seksueel opzicht, gelijke rechten. Zij wilde — ook letterlijk — niet de onderliggende partij zijn en weigerde resoluut de missionarishouding.

Deze rebellie heeft haar een grote populariteit bezorgd bij hedendaagse feministen, en eerder al bij de laat 19de-eeuwse romantici en decadenten. De middeleeuwse onnatuurlijke houding ten opzichte van een daad die de natuur ons ingeeft, leidt ook tot een liefdesdrama dat haar gelijke sindsdien niet gekend heeft.

Dit schrijft de geestelijke Pierre Abélard aan zijn geliefde leerlinge Héloïse , een meisje dat 22 jaar jonger is dan hij. Zij, een weeskind of de dochter van een ongehuwde moeder, wordt onderwezen door de theoloog en dichter Abélard. Ze krijgt onderricht in de literatuur en de filosofie, maar ook — zoals later zal blijken — in de liefde. Hij verwekt een kind bij haar en ze trouwen, maar ze houden dit geheim omdat een huwelijk Abélards roeping in het gedrang zou brengen.

Als haar oom Fulbert weet krijgt van het huwelijk, laat hij Abélard castreren. Héloïse verdwijnt naar het klooster van Argenteuil en zal later abdis worden. De geliefden zien elkaar nooit meer terug. Hij vond me in een diepe slaap. Ik onderging de meest schandelijke straf die een rancuneuze vijand kon verzinnen. Samengevat, zonder er mijn leven bij in te schieten, verloor ik mijn mannelijkheid. Deze wrede daad bleef niet ongestraft, de schurk onderging dezelfde verminking, een schrale troost voor zo een onherstelbaar kwaad.

Ik beken dat schaamte, eerder dan oprecht berouw, me van de mensen weghield, maar toch kon ik mezelf er niet toe brengen te scheiden van mijn Héloïse. Ook Abélard zoekt zijn toevlucht voor de schande in het klooster en na een lange periode zonder contact begint Héloïse een briefwisseling met Abélard, een correspondentie die later een van de hoogtepunten van de middeleeuwse literatuur zou blijken. Hun wanhopige passie wordt het archetypische voorbeeld van de verboden en onmogelijke liefde.

De middeleeuwen zijn even rijk aan teksten met een seksuele ondertoon als de Grieks-Romeinse oudheid, maar schilderingen zoals die in Pompeii, taferelen van onschuldige en onverbloemde seksuele handelingen, ontbreken. De middeleeuwse beeldende kunsten zijn bijna geheel gespeend van zinnelijkheid en de reden hiervoor is dat ze volledig in het teken staan van de nieuwe joods-christelijke moraal.

Wiens brood men eet, diens woord men spreekt. De Kerk is de uitdrager van de nieuwe moraal, zij is het naakt en de lichamelijke liefde niet welgezind, en die Kerk is nu eenmaal de opdrachtgever van de kunstenaars. De Bijbelse en christelijke erotiek blijft beperkt tot enige passages in het Hooglied, het verhaal van Batseba in haar bad, het nefaste verhaal van Adam en Eva, de verzoekingen van de heilige Sint-Antonius, de verhalen van Susanna en de ouderlingen en Lot en zijn dochters.

Dan hebben we het zowat gehad, hoewel we net zo goed het genre van de Madonna lactans Maria die haar zoon Jezus borstvoeding geeft als eerbetoon aan Eros kunnen beschouwen. Dit wordt onder meer vrij expliciet afgebeeld door de Franse schilder Jean Foucquet ca.

Nog zeldzamer natuurlijk is een Jezus met een erectie, zoals De man van smarten van de Nederlander Maarten van Heemskerck [beeld]. Nieuw in deze periode is dat olieverf, volgens velen een uitvinding uit onze Lage Landen, het fresco vervangt. Het nieuwe medium zijn houten panelen, hoewel Giotto nog rechtstreeks op de muur schildert, in de eeuwenoude frescotechniek.

Hoe dan ook, de schaarse Bijbelse erotiek wordt pas in de Renaissance erotisch verbeeld. Een tussenweg is er niet. De eigenlijke daad, het meest vreugdevolle en avontuurlijke van de erotiek, wordt nooit in beeld gebracht, er wordt zelfs niet op gezinspeeld. In de grimmige afbeeldingen van de hel boeten naakte en vernederde mensen voor hun zonden.

Deze helleschilderijen zijn een veroordeling van en een waarschuwing voor de seksualiteit. Een uitstekend voorbeeld van dergelijke erotische horror, die bij wijlen doet denken aan sadomasochistische taferelen uit de moderne tijd, is de weergave van het laatste oordeel — in de christelijke visie toch nog steeds het moment waarop ieders lot definitief wordt bepaald — door Giotto, Memling en Bosch, waarbij Giotto tot de Italiaanse renaissance wordt gerekend, en Memling en Bosch tot de noordse.

De Italiaan Giotto voluit Giotto di Bondone, ca. Het is daarmee de oudste afbeelding die we onder de loep nemen. Het maakt deel uit van een frescocyclus in de Scrovegnikapel in Padua die het leven van Maria en Christus behandelt.

Het laatste oordeel is het grootste fresco uit de reeks en het laatste wat de bezoeker ziet voor hij de kapel uitgaat. Satan zit in het midden van het fresco en verhoudt zich als een reus tot de nietige mensen. In zijn ene hand houdt hij een vrouw en in zijn mond zit een half opgegeten mens. De scène die ons hier interesseert, bevindt zich rechts boven Satan.

We zien naakte vrouwen die gemolesteerd worden door demonen, vrouwen die opgehangen worden aan hun haren, aan hun tong, vrouwen ondersteboven bengelen aan een tak, kortom alle gruwelijkheden die Satan een menselijk lichaam kan toewensen. In het triptiek dat Jeroen Bosch ca. Bosch weet trouwens als geen andere via de Bijbel tegemoet te komen aan de op sensatie beluste fantasieën van zijn opdrachtgevers — en ongetwijfeld aan die van hemzelf.

Hij wijdt ook twee werken aan De verzoekingen van de Heilige Sint Antonius en weer zien we hoe het puur aardse, inclusief de verleidelijke vrouw natuurlijk, de heilige op het slechte pad poogt te brengen. Een frappant detail van zijn erotische verbeelding is de aardvrouw [beeld] die we op het linkerpaneel van het Antoniustriptiek van ca. Het toont een vrouw die op handen en voeten zit, onder een heuvel, we zien alleen haar achterwerk. Haar buik en geslachtsdelen zijn een holte in de heuvel.

Maar Bosch kan tegelijkertijd heel verheven zijn, en met een zweverige fantasie schildert hij op het centrale paneel van zijn Tuin der lusten tussen en een verliefd koppel in een luchtbel [beeld]. De scène toont twee jonge dartele lichamen die op het punt staan elkaar te omstrengelen. Haar hand ligt op zijn knie, zijn hand op haar buik. Bosch is begiftigd met zoveel realiteitszin dat hij alvast de barsten in de bel laat zien, de minuscule scheurtjes die onvermijdelijk elke bel van verliefdheid uiteindelijk doen openspatten, zodat de bewoners van de bel bedekt worden met een sluier van liefdesverdriet.

Het is moeilijk vast te stellen of het gaat om een puur esthetische oefening ingegeven door de christelijke vleesonvriendelijke moraal, dan wel om een werkelijke weerspiegeling van het middeleeuwse schoonheidsideaal.

In elk geval, de naakte vrouw op gotische schilderijen wordt knolvormig, en staat dus in schril contrast met het voloptueuze ideaal dat we kennen van de oudheid en dat we zullen terugvinden in de Italiaanse renaissance. De Britse kunst historicus Kenneth Clark verwoordt het in het achtste hoofdstuk van zijn standaardwerk The Nude als volgt. Ze zijn bleek, weerloos, en niet zelfdragend. Ze hebben het vormeloze karakter van het leven dat zowel beschermd als onderdrukt wordt.

In het donker is hun langzame biologische rondtasten het tegendeel van de snelle vastberaden bewegingen van vrije wezens [ Als je naar een groep van mensen in een gotisch schilderij of miniatuur kijkt, ervaren we dezelfde sensatie. De knolachtige vrouwen en wortelachtige mannen lijken weggesleept uit de beschermende duisternis waarin het menselijke lichaam voor duizend jaren gedempt had gelegen. Het koppel, ooit goddelijk maar nu gevallen, ziet er inderdaad bleek en ongezond uit, alsof ze gedurende eeuwen als knollen en wortels onder de aarde hebben gewacht en plots door een eigenaardig toeval aan het daglicht werden blootgesteld.

Adam is mager en heeft korte benen. Maar Eva is nog vreemder: Zijn die langwerpige, bolle, uitgezakte buiken echt het schoonheidsideaal, is dat op dat moment in het noorden de perfecte vrouwelijke vorm? Of heeft de kunstenaar bewust het lichaam lelijker en onappetijtelijker voorgesteld?

Vragen die moeilijk beantwoord kunnen worden, niet het minst omdat middeleeuwse filosofen van de esthetica zich amper over dit vraagstuk gebogen hebben. Het is en blijft een curieus werk, dat tegelijkertijd afkeer en lustgevoelens opwekt.

Let ook even op de hand van Eva: Opvallend in dat laatste werk is dat de schaamlippen de term is zeer toepasselijk in het middeleeuwse schoonheidsparadigma, waar naakt gelijk staat aan schaamte van de vrouw gedeeltelijk zichtbaar zijn.

Ten slotte is er het linkerpaneel van De tuin der lusten [beeld] van Bosch, waar we alweer steriele, muffe naakten zien die evenveel lustgevoelens opwekken als een plak beschimmelde kaas. Dat de noordse esthetiek ook tot het zuiden is doorgedrongen bewijst de Italiaan Giovanni Bellini ca.

Het blijft moeilijk te geloven dat de gemiddelde middeleeuwer dit echt aantrekkelijk vindt. Men hoeft maar een vluchtige blik te werpen op het Portret van een dame [beeld] van Rogier van der Weyden om te beseffen dat een vrouw met zulke fraaie gelaatstrekken onmogelijk zo een vormeloos lichaam kan hebben. En mocht dat toch het geval zijn, dan zou Van der Weyden haar lichaam slechts met tegenzin zo onaantrekkelijk hebben afgebeeld.

Het mannelijke naakt doet het niet veel beter in die late middeleeuwen. Bevreemdend zijn de iconen Jezus en de heilige Sebastiaan, zoals ze staan afgebeeld op De bewening van Christus ca.

Hij blijft dat bleke gotische hebben, maar het unieke van dit schilderij is het perspectief. De focus ligt daardoor op de flink geschapen geslachtsdelen van Christus, een artistieke keuze die van kunsthistorici allerlei interpretaties gekregen heeft. Niet toevallig is de heilige Sebastiaan, die aan een boom of zuil gebonden met pijlen wordt doorboord, een gay icon geworden. De christelijke martelaren zijn sinds de middeleeuwen een perfect voorwendsel om het menselijke lichaam te tonen terwijl het in de greep is van een gewelddadige vervoering.

Die religieuze vervoering mag dan wel een dodelijke afloop hebben, ze valt niet altijd te onderscheiden van zijn seksuele zuster. Ook hier is de fallische aard van de pijlen die Sebastiaan penetreren, niet te ontkennen. Nergens is zijn uitspraak beter van toepassing dan in de middeleeuwen.

Expliciete verwijzingen naar seksualiteit mogen dan wel zeer opvallend afwezig zijn in de middeleeuwse beeldende kunsten, het naakt in het algemeen mag er nog zo angstvallig ontweken worden, toch bulken de kerken van seksuele beelden die de vergelijking met de meest expliciete pornografie van de 21ste eeuw gerust kunnen doorstaan. Ze komen voor als draagsteen of als andere functionele elementen met een decoratieve bijfunctie. In een niet onaanzienlijk aantal gevallen zijn die ornamenten obsceen van aard.

In Groot-Brittanië worden ze sheela-na-gigs[beeld] genoemd — exhibitionische sculpturen van vrouwen — en men treft ze het frequentst op Ierse kerken. Gelijkaardige beelden vindt men ook op het vasteland, zoals de gargouille met ontbloot achterwerk in Freiburg, Duitsland[beeld]], in Frankrijk voor het eerst in de 11de eeuw [beeld] en nog vroeger in Spanje, waar de traditie zou zijn ontstaan.

Net zoals de baubo in de Griekse kunsten is de functie van deze decoraties voor vele interpretaties vatbaar. Vier verklaringen worden naar voren geschoven: Ook de penisvormige en gevleugelde fascina die we kennen vanuit de Romeinse oudheid, zijn blijkbaar nog springlevend. In de middeleeuwen worden ze gedragen als amuletten om het kwade oog af te wenden of vruchtbaarheid te garanderen.

Ze zijn populair bij pelgrims op weg naar Santiago de Compostela of andere bedevaartsoorden. Op sommige amuletten wordt ook de vulva geëerd. De bijgelovige liefdesmagie, want daar gaat het in het geval van de fascina en de amuletten om, kan nog het best geïllustreerd worden door het 15de-eeuwse Liebeszauber [beeld] van een anonieme Germaanse meester, tevens een ode aan de knolvormige middeleeuwse schone. Dezelfde poging om de raadselachtige betovering van de liefde in beelden te vatten, vinden we in het curieuze werk De betoverde bruidegom [beeld] van Hans Baldung Grien ca.

Cookies zijn niet eng, maar onderdeel van de HTTP-specificatie. Het HyperText Transfer Protocol wordt door iedereen gebruikt die een website bezoekt: Cookies kunnen nooit gebruikt worden om privégegevens van je computer uit te lezen of wachtwoorden te onderscheppen. Ook kunnen ze een computer niet infecteren met een virus of trojan. Ze zijn dus volkomen veilig en worden al sinds de jaren 90 zonder incident gebruikt op bijna ALLE websites in de wereld. Uitleg over onze cookies. Dit is een hash van je huidige session id.

Deze wordt gebruikt om te voorkomen dat anderen zich door middel van browsermanipulatie kunnen voordoen als jou.

In dit cookie staat je userid opgeslagen. Deze werkt alleen in combinatie met het sessid cookie dat hierboven al vermeld staat. Hier wordt de schermbreedte van je device opgeslagen. Op basis hiervan kunnen bepaalde elementen wel of niet worden ingeladen of van een passende weergave worden voorzien. Dit cookie wordt door cloudserverdienst Cloudflare gebruikt om de juiste bezoekers naar onze server door te sturen. Zonder dit id zou je geen pagina te zien krijgen. Deze cookies worden gebruikt door Google Analytics en zij geven ons inzicht in onze overigens anonieme bezoekersstatistieken.

Google Analytics wordt door FOK! Deze cijfers worden gebruikt om de site verder te optimaliseren. Bij video's die op onze site gebruikt worden worden door de aanbieder vaak youtube, maar er zijn meer aanbieders cookies geplaatst om bijvoorbeeld het aantal bekeken video's te meten. Bij de afbeeldingen die op de site geplaatst worden door onze bezoekers kunnen cookies geplaatst worden door de gebruiker zelf, danwel door de gebruikte hostingprovider.





Zaadkont pijpen beffen neuken

  • Voor wie of wat gaan ze door de knieën? De gitaarlebber, bijvoorbeeld of de Techno-tong?
  • VROUW ZOEKT SEXBUDDY VROUWEN OP ZOEK NAAR SEX
  • MEESTERES BRABANT STIJVE KLIT




Oma met natte kut geile homo jongens


Bertje schiet daarvan in een ontkenningsreflex waar ik eenvoudig de conclusie uit trek. Huh ontkennings reflex ik zie hem even niet. Waar precies ontken ik wat? Nee van Kampen nergens ontken ik wat je staat te liegen. Daarnaast moet men niet vergeten dat alle Israëlische acties uit naam van het Joodse volk worden uitgevoerd. Dus het is niet zo verwonderlijk dat slachtoffers van dat joodse geweld, de Palestijnen, haat tegen de joden ontwikkelen. In de Holocaust industrie is hier natuurlijk geen plek voor.

Lange tijd was er ook geen plek voor de erkenning van de Armeense genocide in Israël. Pas toen Erdogan ruzie begon te maken met Israël kreeg het Armeense lijden mondjesmaat toegang in de zionistische discours als genocide.. Je denkt weer te snel de racisme kant op. Daar sluit het punkargument ook op aan. Wil je het systeem veranderen dan zal je daarvoor op een of andere manier macht moeten verwerven en het snelste manier hiervoor is je aansluiten bij een politieke partij. Om de regels van beide culturen te beheersen, en naar inspanning hier een plaats op te eisen, om een factor van betekenis te zijn.

Als je echter alleen tegen de regels blijft schoppen creëer je alleen maar tegendruk en sla je uiteindelijk je eigen glazen in. Zoals ik al zei: Eerst de regels beheersen, daarna overtreffen met je eigen regels. Dat doen ze niet. Ze beheersen beide culturen en overstijgen op hun expertise hierdoor juist de witte man. Daarnaast zal hun beleid altijd binnen juridische grenzen moeten vallen, het wetboek dat voor zwart en wit geldt.

Ik ben dan ook benieuwd waar je overmatig zelfkritiek in hun beleid ontwaart waarin het niet meer conform de realiteit is. Je vergat de moord op Fortuyn te noemen als verschrikkelijke daad. Ik vergat misschien Israël te noemen al. Daar zit hem de kneep tayfun en crrkampen is het hier roerend mee eens. Hij schaart zich naast de dommeriken die haat proberen te rechtvaardigen.

Dat de holocaust wordt gebruikt en misbruikt is mij bekend en ik vind het walgelijk. Tayfun Er worden zoveel aanslagen gepleegd uit naam van Allah, de Ummah, de moslims, etc.

Ben je ook net zo begripvol richting Islamhaters als dat je richting Jodenhaters bent? Maurice, waar heb jij het over? Wat voor cultuur vertegenwoordigen zij? Ik zal het je zeggen: Aboutaleb, Keklik Yücel en Marcouch doen wat van hen verwacht wordt, stil zijn. Stil als Wilders moslims als stuk vuil behandelt, stil wanneer Asscher komt met een xenofobe participatie contract en stil wanneer Henk Kamp ons, als allochtonen, reduceert tot vergissingen uit het verleden.

Bertje, het antisemitisme onder moslimjongeren heeft met het Israëlisch-Palestijns conflict te maken. Zolang Israël, Amerika en de EU de Holocaust behandelen als een seculiere religie, waar geen plek is voor Palestijnse slachtoffers, dan zal dit wond uit het verleden blijven bloeden.

En dat leidt onmiskenbaar tot haat. Verschrikkelijk, maar daar is men wel degelijk voor een deel zelf verantwoordelijk voor. Aaron, als je begripvol in de zin van rechtvaardiging interpreteert dan heb je me verkeerd begrepen. Begrijpen waar iets vandaan komt is niet hetzelfde als excuseren.

Aaron Laten we wel wezen, antisemitisme is in alle gevallen slecht. Als echter hier een soortgelijke situatie zou zijn geweest als de Palestijnen momenteel hebben, maar dan met moslims, dan zou ik de islamhaat die we nu hebben in NL begrijpelijker vinden.

Ik kan me voorstellen dat de nuance wat moeilijker te vinden is als je uit je land wordt verjaagd. Ik vind de islamhaat in Israel, overigens ook begrijpelijker dan van mensen die hier wonen.

Feit blijft wel dat de Palestijnen momenteel het meeste lijden onder het conflict. Toch niet dat schorem hier uit het Westen die hier zijn opgegroeid hier hun wortels hebben en niks maar dan ook niks gemeen hebben met het onderdrukte Palestijnse volk.

Ik heb een tijdje gewerkt in een wijkcentrum waar elke vrijdagavond koranles werd gegeven. Na afloop sprak ik weleens met de jongens over wat ze gehoord en gelezen hadden. Op een avond had ik het over Israel en joden. Het was niet te geloven welke agressie er los kwam. Op mijn waarom , was het antwoord unaniem: Ömdat ze onze moslimbroeders en zusters in Palestina vermoorden en onderdrukken.

Aaron Ik bedoel dat ik het antisemitisme in het Midden-Oosten, hoewel afkeurenswaardig, begrijpelijker vind dan islamhaat in NL. Ik heb het niet over het antisemitisme in Nederland, dat vind ik niet minder achterlijk. Ik hoop dat je ongelijk hebt. Ik vermoed jongeren met een nogal al conservatieve en starre houding, alvast geen ruim denkende moslim jongeren die hun geschiedenis kennen. Ik begrijp die jonge moslims en Tayfun wel. De grote steden in mijn land worden ook bezet door een vijandige cultuur die er per saldo op uit is om mijn broeders en zusters te onderwerpen.

Deze jongeren gebruiken hun vrijheid van meningsuiting om bepaalde radicale ideeën naar voren te schuiven. Zionisme en antisemitisme zijn onderdelen van hetzelfde probleem. Deze mensen moslims, christenen en joden geloven dat de Messias Jezus hen zal redden maar de realiteit is dat dit een eeuwig conflict is met als doel de tegenstander te doen zwichten. Grappig dat juist dit conflict het historisch verdeelde Midden-Oosten bij elkaar schijnt te drijven.

Kennelijk DE nachtmerrie van het Westen. Drie keer raden wie op dit ogenblik de populairste leider in het Midden-Oosten is…. Jezus christus die Elma Drayer, die Loor heeft wel erg hard moeten zoeken om 1 zinnetje ergens volledig uit de context geel te maken en dan te doen alsof je antisemitisch bent.

Ik durf te wedden dat Hayo Meyer http: Wat een ziekelijke mensen. Iets dergelijks moet je eigenlijk copypasten en onder elk stuk schrijven wanneer je iets schrijft over Israel. Anders ben je een antisemiet.

Zieke vruchten als Elma Dreyer kennen geen genade. Palestine for us is not just a country on the political map. For us, Palestine is a history, identity, life texture, living, breathing; it is absolutely unique.

You made me cry by remembering it. We no longer have relations with Palestinians. The Palestinian families that lived with us are scattered now. Some left and some emigrated. I started to seek my soul and my history. I no longer know where I am. I was watching a TV show when my father was telling me how the Zionists invaded. I no longer connect with these feeling. I feel that I am in a different world. The Palestinian youth lost their way. I wont tell you that they forget their history but they made them forget it.

I am searching very hard for something very difficult to find. I keep telling my friends that I am connected to things in an unusual manner, because I know that when you remove a plant from soil before it grows, it will forever remain wilted and it will never grow.

They removed us from our land. Waiting for the Barbarians. Je mag best zeggen dat antisemitisme spring levend is, je mag daar ook op reageren. Het enige citaat wat antisemitisch kan worden geïnterpreteerd is deze: Wie zijn die mensen die b doen, geef dan een voorbeeld.

Het is zo verschrikkelijk dom. Het enige citaat wat je wellicht antisemitisch zou kunnen opvatten is dat citaat over dat wellicht vroeger echt alle joden varkens waren. Het is echter zo duidelijk een parodie op de aantijgingen wanneer je de context leest. Er is vandaag nog weer een beetje vertrouwen in de Nederlandse journalistiek geknapt. Ik ga niet meer twitteren.

Je ziet mensen de zwaartekracht voor je ogen ontkennen. Toch opmerkelijk dat die jonge moslims en hun sympathisant Tayfun Balcik er zelf geen moeite mee hebben om hele wijken van hun oorspronkelijke bevolking te ontdoen en vervolgens pogen in hun zojuist veroverde steden de islamitische mores van hun thuisland in te voeren. Dat proces kun je overigens in heel West Europa waarnemen. Ik ben er klaar mee. Flikker een end op. Je bent een zieke geest, je bent niet lekker.

Je hebt hulp nodig. Je bent een racist mocht je het nog niet doorhebben. Ga alsjeblieft een hobby zoeken die past bij je iq die is laag durf ik te zeggen. Dat is niet erg. Edo, dank voor het artikel van Elma Drayer. Kan dit eigenlijk wel, wat zij doet?

Ze maakt op niet misverstaanbare wijze een doelwit van Hassnae en Peter. Kunnen hier geen juridische stappen tegen genomen worden? Tayfun Ik weet het niet. Bart Schut doet nu trouwens ook alsof Peter Breedveld antisemiet is. Die jongen is zo dom dat het me ook niet zou verbazen als hij dat echt denkt. Max Pam, jawel hoor, retweet het, niet dat hij ook maar enige moeite heeft gedaan het te staven. De man was bevriend met Theo van Gogh, ik zal niet herhalen wat voor verschrikkelijke kutgrappen Theo van Gogh over joden heeft gemaakt maar Het is wel geestig om te zoeken naar frontaalnaakt op twitter, de mensen die het eens zijn met Elma Drayer hebben opvallend vaak blauw wit rode vlaggetjes als icoon.

Ik constateer alleen maar. Jammer als FN stopt. Toch 1 van de betere blogs in Nederland. Klaarblijkelijk was het commentaar van mij te moeilijk voor je. Ik praat over een globale,landelijk heersende moraal, zeden en gewoontes, dan moet je niet gaan lopen muggenziften. Natuurlijk een heel onverdachte bron en beslist niet antisemitisch.! Peter en Hasnae, trek het je niet aan. Huilende wolven zijn eigenlijk laffe beesten die in kuddes aanvallen.. Op de echt fascistische manier probeert de Roze Khmer jullie met alle middelen uit te schakelen.

Zo werkt dat bij rechtse, zich op de een of andere manier bedreigd voelende domoren. Het bewijst dat jullie gevreesd worden om je weerbaarheid en intelligente stellingnames. Gelukkig zijn jullie niet alleen. Dat is het in principe ook. Het is een soort sinus, die parabolen maakt met eveneens sinus-vormige, tegenstellige ontwikkelingen. Wat jammer dat Elma Drayer en Max Pam en hun trawanten zo slecht geïnformeerd zijn. Ze zullen er spijt van krijgen dat ze nu zo kritiekloos achter Loor aan lopen.

Dat is ontzettend contraproductief. Hassnae heeft het helder en duidelijk uitgelegd. Het zou Elma Drayer sieren op haar eerdere uitlatingen terug te komen. Antisemieten geloven in het fabeltje van het Joodse ras, genadeloos gefopt door degenen die zich Joden wanen.

Samen zwelgend in een collectieve, racistische leugen. Beide groepen zielig en hunkerend naar bevestiging, houvast bij gebrek aan werkelijkheid.

Hij rook de stront en benoemde het. Edo heeft hem niet begrepen, hij probeert lamlendig het gereutel van Pam in diskrediet te brengen door te verwijzen naar hun vriendschap. Iedere mof die de pest heeft aan Markus Wolf is een antisemiet. Berlijn is en blijft de hoofdstad van de enige volksdemocratie in Europa. Gisteren was ik te gast bij De Halve Maan, de strijd tegen de smerige discussie over antisemitisme gaat door.. Wellicht wilde ze hem de oren wassen omdat hij haar had aangevallen  in een stuk waarin hij overigens laat zien hoe vaak hij zich tegen antisemitisme heeft […].

Interessant TV optreden, Tayfun. Jouw antwoord op de vraag of je veel antisemitisme om je heen hoort: Jood als gangbaar scheldwoord impliceert juist veelvuldig gebruik. Jood is een scheldwoord bij die sommigen. Het is bij die sommigen gangbaar. Zeker niet bij iedereen. Natuurlijk stinkt het daar. Grote kans dat dat al van onderwijs afkomstig is.

Toch zijn ze alsnog deze radicale mening toegedaan. Het is dus een probleem dat lang niet altijd voortkomt uit simpelweg ontwetendheid. Onderwijs is dus lang niet voldoende. Het beeld is heel sterk dat het erg populair is, juist om als moslim de joden te haten. Joden dragen zelfs in Nederland ook geen keppeltje in het openbaar: Ik geef ook aan waarom er veel van die sommige mensen zijn, namelijk omdat moslims disproportioneel zijn vertegenwoordigd in de onderklasse.

Maar het heeft ook te maken met het Palestijns-Israëlische conflict waar Israël sinds misdaden tegen de menselijkheid uitvoert uit naam van het Joodse volk. Dat roept Jodenhaat op, verschrikkelijk, maar wel degelijk iets waar Israël en Nederland als goede vriend van de staat Israël voor een deel zelf verantwoordelijk voor zijn.

Deze 2 niveaus op 1 lijn zetten, terwijl men weet dat er ook veel joden tegen het beleid van Israel zijn en bewust er niet wonen, is een slachtofferrol aannemen en kiezen voor racistische haat. De Jodenhaat komt eerder door druk uit de gemeenschap. Het bericht dat de in Nederland verblijvende jongerenwerker in die uitzending nu moet onderduiken ivm bedreigingen geeft dit duidelijk aan: De Jodenhaat wordt dus gecultiveerd.

Analoog aan dit argument: Het is zo simpel. Je moet de omstandigheden die leiden tot haat oplossen. Anders is het geforceerd lezen van Anne Frank slechts naïeve gevolgenbestrijding. Dat het beleid van Israël de regering en zionistenhaat de Israëliërs een direct logisch verband houdt, is al discutabel, maar de haat richting alle Joden valt duidelijk buiten de context, maar daar citeert die roodharige jongen wel Hitler voor. De omstandigheden oplossen, de oplossing die vanuit de moslimlanden klinkt wat tot de buitensporige Jodenhaat zouden leiden, is simpelweg niet mogelijk.

De enige manier om de haat te laten verdwijnen, is wanneer de haters allereerst zelfkritisch zijn en dus zelf ervoor kiezen om op te houden met haten.

Niet om de verantwoordelijkheid daarvoor bij externe factoren te leggen. De omstandigheden oplossen is VN-resolutie uitvoeren. Israël weigert sinds dat te doen. Ik adviseer om de volgende boeken te lezen:. Ik probeer dieper te graven dan simpelweg het Palestina conflict als aanleiding voor Jodenhaat te stellen. Het is een rechtvaardiging voor een diepere haat.

Jodenhaat bestond er lang tevoor zoals mijn bron onderbouwt en zal dus ook na het conflict niet verdwijnen. Het is naief te denken dat daarmee eeuwenlange Jodenhaat zal verdwijnen. Echter, men is geen onmachtige slaaf van wat de cultuur aan sociale druk voor opvoert.

Elk individu kan kiezen om te haten of om het te laten. De verantwoordelijkheid ligt bij het individu. Die VN resolutie klinkt mooi, maar ik zie alweer dat deze bewust multi-interpretabel is opgesteld, daardoor onuitvoerbaar en dus waardeloos is.

Vrede ben ik hoe dan ook voor. Bedankt voor de tips, mijn link heb je iig al binnen 20 minuten al uitgelezen ; Elk gemaakt statement hierin heeft een bronvermelding en is dus onderbouwd. Het is zeker een eye-opener om te lezen. Essentieel om Jodenhaat te begrijpen. Ik zal de door jou genoemde schrijvers iig googlen om te kijken wat hun invalshoeken zijn. Verklaren waar haat vandaan komt is niet hetzelfde als haat excuseren.

Ik weet dat Jodenhaat al eerder bestond. Het begon ongeveer in het 0. Maar dat is Europees antisemitisme, dat moet je niet verwarren met het overwegende politieke antisemitisme van sommige moslimjongeren. Het idee dat moslims vanwege hun geloof joden of christen haten is simplistisch en essentialistisch.

Mijn bron verwijst niet naar een Europese maar naar een Egyptische oorsprong. Daarnaast, dat door Hitler de focus op Europa kwam sluit natuurlijk geen Arabisch antisemitisme uit. Ik verwijs hiervoor ook naar: Het kind zelf wordt niets gevraagd. Verwijzen naar de resolutie is een poging tot een pragmatische oplossing, echter, dat is niet de algemene consensus: Het is jammer dat het overgrote deel van de dan semitisch denkende moslimjongeren zich niet manifesteert, niet naar de media toe en niet naar die sommige antisemitische moslimjongeren toe.

De enkeling die er wel voor uitkomt wordt dermate bedreigd dat deze mag onderduiken, zoals Mehmet Şahin. Sorry, maar het waren toch echt de Duitsers die de Holocaust hebben gepleegd. Maar het zijn de Palestijnen die daarvoor moeten boeten, voor meer dan 60 jaar nu. Je moet je eigen wraakfantasieën niet op andere groepen projecteren. Die Turkse ophef is een sociaal protest met verschillende lagen. Allochtonen hebben ook het recht onderbuikgevoelens te uiten. Nederland oogst wat het gezaaid heeft.

Het is jammer dat Nederland de minderheden nooit een volwaardige plaats in de maatschappij heeft gegeven. Als je segregatie geen probleem vindt, als je Wilders niet berecht, dan is het een beetje dubbel om nu zo verontwaardigd te zijn. Tayfun, wat ben jij een hardnekkig figuur zeg! Ondanks je intelligentie blijf je maar doordraven in je anti-joodse optiek kan daar bij Peter niks van vinden, sterkte in al de onzin die daarover gerept wordt! Volgens mij denk je diep in je hart zelfs dat de Holocaust veroorzaakt werd door het nederzettingen beleid van Israël.

Het is voor mij als autochtoon moeilijk te verkroppen dat er inmiddels misschien wel bijna een miljoen mensen met jouw emotionele gedachtegoed rondlopen in Nederland. Lieg nou niet, zeg s. Als je hier niet kunt aarden ga dan s. Toelating van reacties en publicatie van opiniestukken van anderen dan de hoofdredacteur zelf betekent geenszins dat hij het met de inhoud ervan eens is.

Vermaakt u zich een beetje met deze site? Laat uw waardering blijken met een kleine donatie grote mag ook! Nu in de boekhandel! O Holland for foreigners: O Komt een Arabier bij Zomergasten. Jij bent de antichrist. Om in je broek te piesen, zo grappig. Wat kan die gast schrijven. Leeshonger, eethonger, sekshonger, geweldhonger, ik heb het allemaal gekregen na het lezen van Frontaal Naakt. Scherpe confrontatie, zelfs als die soms over grenzen van smaak heen gaat, is een essentieel onderdeel van een gezonde democratie.

Anonieme mannen U vraagt zich nu af wie Arnoud Veilbrief is. Vergoelijken en bagatelliseren Hier betoog ik dat antisemitisme in Nederland de laatste jaren niet af is genomen, zoals beweerd door de makers van de Monitor Rassendiscriminatie , maar juist is gegroeid. Taboe op jodenhaat De beschuldiging van antisemitisme is een effectief middel om mensen kapot te maken.

Reputatie besmeurd Nadia is, geheel begrijpelijk, zeer aangedaan. Mensen kapotmaken Zoals het bovenstaande illustreert, is het taboe op jodenhaat niet verdwenen, maar het taboe op rassenhaat wel. Tweet Peter Breedveld , Tolerantie als excuus voor intolerantie. In een stuk in de HP staat dat Thierry Baudet initiatiefnemer van het burgerforum vindt dat de PVV een avant-garde partij is die straks de anderen zullen gaan volgen…crypto-pvver die Baudet op 02 03 at Brenda Dit is wat je schreef: Brenda Nee, natuurlijk niet.

Vond ook de officier van justitie: Waarom wordt Wilders niet gearresteerd? Kijk, dat zijn bijdragen waar je als kwaliteitsblog op zit te wachten, toch?

Dewanand op 03 03 at Ik ben een moslim: Hun neefjes in Turkije zijn natuurlijk allemaal lang van stof, intelligent, meegaand en zeer ruimdenkend… op 04 03 at Aaron Zoals jij Aaron? Maar de schaamte blijft. Tayfun Raoul is een held. Kritiekloos — en wij moeten ook onze bek maar houden daarover? Kampen Huh ontkennings reflex ik zie hem even niet. Ik vergat misschien Israël te noemen al op 05 03 at Bertje Ik heb een tijdje gewerkt in een wijkcentrum waar elke vrijdagavond koranles werd gegeven.

Het conflict aldaar is wel degelijk de bron voor antisemitisme onder moslimjongeren. Edo Waarom zou de situatie hier moeten zijn? Israel ligt toch ook niet in NL? Laarsmans Ik hoop dat je ongelijk hebt. Voor heel West Europa is deze invasie een veelvoud van die in Palestina.

Drie keer raden wie op dit ogenblik de populairste leider in het Midden-Oosten is… op 07 03 at Waiting for the Barbarians op 07 03 at Het lijkt de fucking jaren 30 wel. Maarten Dat is het in principe ook. Ze kunnen het goedmaken: De patiënten lijken aan de winnende hand. Wentelen in de waan. Alles komt uit flesjes en alles kost één euro. Worst Case Fellatio komt zo meteen op, roept iemand vanop het podium.

Wat er ook van zij, hier in dit Westvlaamse gat kan de band alvast prat gaan op een hele schare fans. Vrijwel iedereen loopt met een zelfde zwarte t-shirt rond.

Vooraan, een klein geel logo van iets wat op een stijve fluit lijkt met daarboven de letters WCF. Op de rug, in een kromme boog, de voluit geschreven bandnaam in diezelfde gele letters. De zaal joelt als dezelfde roeper nogmaals aankondigt dat Worst Case Fellatio zo meteen zal beginnen. Flesjes gaan de hoogte in en bier, colaa en watter spatten verspillend omhoog als waren het lavende fonteinen.

Twee blauwe spots en één roze spreiden een spookachtig kleurendeken over podium en zaal. Het gejuich van de fans is oorverdovend, maar verdwijnt in het niets als een loeiharde beat door de speakers de komst van de groep aankondigt. De drummer komt op. Het gejoel van de lokale fans die hun dorpsgenoot en vriend herkennen bereikt ongekende hoogte. Hij gaat achter zijn casserollen zitten en begint gretig en vooral oorverdovend mee te kletsen met de monotone beat die nu al minutenlang uit de speakers knalt.

Twee gitaristen volgen hem op de voet en pluggen in. Elk op een uithoek van het podium. De bassist komt er vlak achter aan en posteert zich ritmesectiegewijs vlak naast de drumkit.

De twee keyboards, waarvan één uitgerust met een hele batterij computerschermen, staan vlak naast elkaar, centraal op het podium en worden bevrouwd door twee vrouwelijke groepsleden.

Eentje lijkt met haar netkousen en jarretelles zo weggelopen uit een ordinaire pornofilm. Haar stevig uit de kluiten gewassen vriendin zou met haar groen KSA-t-shirtje en haar grijze rokje best wel de dochter van de varkensboerderij kunnen zijn. Als ook zij hun versterkers aanklikken en hun geluid toevoegen aan wat er al staat, dan wordt de sound zó overweldigend dat je amper nog muziek kan herkennen.

Maar geen westvlaamse fan die erom maalt, want als ook de zanger zijn opwachting maakt, gaat het dak volledig van de stal. Bier, colaa en watter plensen op ons neer, als was het een malse regenbui. De graatmagere zangslungel van dicht aan de dubbele meter, vat wijdbeens post vooraan op het podium en blikt arrogant de zaal in. Zijn gitzwarte haren staan in pieken overeind en zijn marcelleke hangt aan zijn lijf als een vlag op een dag zonder wind.

De muur van geluid zwelt zo mogelijk nòg aan en doet pijn aan mijn oren. Ik heb te doen met de duizenden varkens die in de aanpalende stallen zitten. Een ziedende bassdrum dreunt vermoedelijk een dikke zeven op de schaal van Richter en in een soort engels voor mongolen proclameert de levenloos aandoende zanger plots de eerste zinnen uit één van mijn favoriete Nine Inch Nail nummers: You let me violate you You let me desecrate you You let me penetrate you You let me complicate you I wanna fuck you like an animal.

Niet eens een uur later staan we weer buiten. Alle drie waren we getuige geweest van het slechtste optreden ever. Worst Case Fellatio liet ons ternauwernood ontsnappen aan een overdosis razernij, aan hamerende heipaaldrums en ziedende gitaren.

Alles overgoten met een klonterige, smerige saus uit keyboards en ritmeboxen. WCF speelde geen set. Ik vermoed zelfs dat ze het niet eens probeerden. Maar hun handgeschreven biografie waren ze alvast trouw gebleven. Hun doel was bereikt. Ik kijk naar mijn zoon, die vlak voor mij uit terug naar de auto stapt.

Strakke zwarte jeans, zwarte sneakers en een zwarte sweater met een fluo doodshoofd. Zijn gezichtje verraadt wat hij denkt: Het is weer eens één van die weken. Van de ene verbazing in de andere. Stront en beulingen van zodra je je ogen opent, tot je ze weer sluit.

En wat dan gezegd van ons, arme burgers, die het ene na het andere wereldschokkende te verwerken krijgen? We hebben niet eens de tijd om goed en wel met onze ogen te knipperen bij het horen dat onze Koning plots een halfzus heeft, of twee tellen later staat er zowaar een nieuwbakken bastaardbroer op?

Maar goed, wààr Koning Leopold III overal met open benen werd ontvangen, dat doet eigenlijk niet terzake. Zowat driekwart van de wereld rijdt met de regelmaat van de klok wel eens een scheve schaats, waar zou je dan het recht halen om een lul met een tricolore bandje dat plezier te ontzeggen? Het Royale Zaad van Leopold was evenwel van betere kwaliteit dan dat van zoon Boudewijn en dus heeft de laatste Leopold in rij helaas ook elders af en toe prijs geschoten.

Ingeborg Verdun, is daar het nakomelijk gevolg van. De plots opgedoken halfzus van onze Albert moet naar het schijnt verwekt zijn toen Leopold III zijn Koninklijke fluit herhaaldelijk in de kunstschaatsende pruim van de Oostenrijkse Liselotte Lindbeck heeft laten glijden.

Maar er is meer: Maar of de twee ooit gezamenlijk nieuwjaarsbrieven hebben voorgelezen, valt toch te betwijfelen. Om maar te zeggen dat het een heet ras is, die Van Seksen-Coburgs. En wat dan te zeggen van Vlaams Minister Ingrid Lieten sp. Niet netjes, lijkt me. Erger wordt het als het rapport van het Comité P bekend gemaakt wordt. Het comité stelt daarin onomwonden dat de speurders cruciale fouten hebben gemaakt bij het onderzoek naar de moord op Annick Van Uytsel.

Had men die fouten voorkomen, dan was Ronald Janssen al veel eerder aangehouden geweest en hadden Shana Appeltans en Kevin Pauwels nu nog geleefd. Ook niet bepaald om vrolijk van te worden, niet? Dat ondertussen heel de Arabische wereld in lichterlaaie staat, daar wordt een mens al evenmin opgewekt van. Na Tunesië, Egypte, Jemen en Bahrein, lijkt de hel nu pas echt losgebarsten in Libië, alwaar beroepskampeerder Kadhafi de kanonnen nu gewoon op zijn eigen bevolking richt.

Een mens vraagt zich af hoelang de wereld nóg zal toekijken vooraleer ze Kolonel Excentriekeling vanonder zijn belachelijke witte paraplu zullen wegrukken.

Misschien wachten ze gewoon tot de paraplu vol rode bloedspatten zit… Dat kan ook natuurlijk. Toch kwam het meest tragische nieuws uit ons eigen land. Hét koppel van Vlaanderen, hét toonbeeld van onverwoestbaarheid, van wederzijdse tolerantie en respect, van pure liefde tussen schrijver en muze… dàt koppel is uiteen. Ik ben zowaar geschokt. Zeker omdat ik dacht dat Herman en Tania zowat in elkaar gesmolten waren. Hij met al zijn Hamse nukken; zij vanonder het schoonste duivenkot op spuugafstand van het Witte Huis… Ze leken voor mekaar te zijn geboren.

Als pannetje en dekseltje echt bestonden, dan was het wel ten huize Brusselmans. Maar goed, het is blijkbaar over and out, al willen ze het allebei nog niet echt toegeven. Tijdelijk elkaar iets meer ruimte geven, zeggen ze. En al die gore ellende kregen we in amper een week tijd over ons heen gestort. Gelukkig is er VTM. Misschien biedt het zelfs een oplossing voor Tania en Herman Brusselmans. Er is nog hoop!

Een relatiebreuk hoeft immers niet het einde van hun geluk te betekenen. Dankzij de commerciële zender. Phaedra Hoste probeerde het daarna ook en nu is het zelfs de beurt aan Pieter Loridon, de bruingebakken basketgod uit Antwerpen, die in de Deense Jill Andersen zijn droomprinses leek gevonden te hebben, maar al even snel weer op straat stond. Een veertigtal uitverkorenen had de rijzige bastketter uit die duizend geselecteerd en die mochten zich deze week bij hem aanbieden op een speeddate.

Het resultaat laat zich raden, beste lezer: Voor hen die niet goed genoeg waren bevonden, restte het tranendal. Kortom een programma, nog platter dan spuitende diarree. De ex-Antwerp Giant werd in zijn zoektocht bijgestaan door drie vrienden. Zij konden in een aanpalend kamertje alle speeddate-gesprekjes volgen op een tv-scherm. Afijn, in haar adviserende taak wordt ze bijgestaan door nog twee close friends van Loridon: Het is mij niet helemaal duidelijk geworden wat hun rol in de Raad der Wijzen is, maar aan hun commentaren te horen, gaven ze mij sterk de indruk vooral geïnteresseerd te zijn in de afvallertjes van Loridon.

Het zaad van een maat kan immers nooit kwaad. Het leek wel een datingprogramma voor look-alikes. Op één of andere wijze leken quasi al die vrouwen op elkaar.

Ware het niet van uiterlijk, dan toch zeker van gedachtengoed. Alsof er een blik hitsige deernes was opengetrokkenn die allemaal hetzelfde uitstraalden: Een andere kandidate deed het nog een stuk makkelijker. Die had gewoon een naaktfoto van zichzelf meegebracht om de basketter te imponeren. Makkelijk zat en niet te veel geouwehoer. Gewoon tonen wat voor prammen je in huis hebt. Het miste helaas zijn effect, want Pieter stuurde haar meteen het tranendal in. Daar sta je dan met een foto van jezelf in je blote tieten voor heel Vlaanderen… Morgen bij de bakker: Wie wel op het kutslijmspoor naar de succes-uitgang mocht schaatsen waren ondermeer een tandartse en een psychologe.

Met de tweede zag Loridon zich al hele diepzinnige gesprekken voeren en de eerste was helemaal ondersteboven van Pieters prognathie. Jaja, een klasse drie zelfs. En dat allemaal om een ex-basketter van twee-meter-en-vijf in je nest te krijgen.

Let op, tot zóver begrijp ik de dames wel, want Pieter Loridon is natuurlijk zondermeer een heel knappe kerel. Maar om er dan ook nog een langdurige relatie mee te beginnen…? Hebben die dames al eens nagedacht wat voor een belachelijk zicht het is om altijd in een bed te slapen waar twee voeten uithangen? Hebben die deernes zich al eens afgevraagd hoe het voelt als hun vent altijd over hen heen kijkt?

Want als er één constante is bij grote mannen, dan is het dat ze altijd stinken naar Airwick. Ze kunnen er zelf niet aan doen, maar het is wel zo.

Wel, bij een normale man hangt het spuitertje meestal ver boven het hoofd, maar elke keer als er écht lange mannen een openbaar toilet binnengaan, dan krijgen ze die verrekte luchtverfrisser telkens vol in hun bek gespoten…. Jaja, de wereld… Hij is om zeep! Vraag het maar aan de burgers in Libië. Het was nog schemerdonker toen ik vanmorgen de bestelling bij de bakker ging afhalen. Bijna gelijktijdig met mijn kleine Opel Corsa, stopt ook een stoere, gitzwarte Audi Q7 aan de helverlichte etalage.

Prachtige wagen, knappe lijn en een grom die trilt in je buik. Het verschil met mijn doffe luciferdoos uit de vorige eeuw, kan onmogelijk groter zijn.

Misschien daarom dat Q7-rijders denken dat ze op de openbare weg net iets meer rechten hebben dan klootjesvolk zoals, pakweg uw dienaar. Eerst en vooral parkeert de patser zich vlak voor mijn neus, tégen de rijrichting in, maar bovendien wringt hij zich schaamteloos tot ver over de helft van mijn afgelijnde parkeerplaats.

Gesteld dat ik vóór de Q7 zou moeten vertrekken, dan heb ik maar één optie: Godverdomme, zondagochtend, niet eens half acht en mijn nekharen staan al meteen kaarsrecht. Groot, slank, donker, keurige weekendjeans, hoogstwaarschijnlijk nog een stikdure, lange openwapperende mantel er bovenop en zwaar gezonnebank-grilled.

Ik voel dat ik hem ga uitschijten zoals die flapdrol nog nooit op een zondagochtend is uitgescheten. Groot is mijn verbazing als de flapdrol een aantrekkelijke centerfold-flapdrollin blijkt te zijn. Toch blijken de Q7-karakteristieken ook bij haar nadrukkelijk aanwezig.

Groot, slank, donker dansend shampo-reclamekapsel, supersexy strakke weekendjeans, en een nauw aansluitend wit bloesje. Of wat had u verwacht? Het is voldoende om weer pissed te worden.

Bij de bakker staan op zijn minst vijftien mensen aan te schuiven. Miss Q7 en ik, incluis. Voor het eerst kan ik nu ook haar voorkant bekijken. Haar gezicht verklapt dat ze véél meer kilometers op de teller heeft, dan haar carrosserie zou laten vermoeden. Ik schat haar rond de vijftig. Op zijn minst een heel eind in de veertig. Ken je dat, waarde lezer, het soort dames dat door hippe, dure kleren en tal van cosmetische ingrepen krampachtig probeert om twintig te blijven?

Zielepoten, vind ik het. Alles is zodanig perfect dat de nep eraf spat. Gefotoshopte wijven met veel poen en zonder inhoud. Wandelende plastic fortuinen zijn het. Neuscorrectietje hier, liposuctietje daar. Op tijd en stond een platbuik-operatietje en een mini of maxi faceliftje. En gaan de tetjes een klein beetje doorhangen, dan spannen we de twins toch gewoon weer op, tot het prammen zijn die elk moment kunnen exploderen. Ik schat dat mijn nieuwe vriendin zowat alles heeft wat op de cosmetische nepmarkt te koop is.

Kont, buik, billen, borsten, botox, kraaienpootcorrecties, volledige facelift… noem maar op. Reflexmatig kijk ik onmiddellijk naar haar slapen en haar hals, bang als ik ben om vast te stellen dat haar velleke al zovaak is opgetrokken dat haar tepels ergens in de buurt van haar voorhoofd moeten zitten of haar schaamhaar ergens op haar keel. Gelukkig niets van dat. Al valt het mij op dat ze toch dringend iets moet laten doen aan die ouderdomsrimpels diep in haar hals.

Er komen nog drie nieuwe klanten de winkel binnen en de wachtruimte wordt nu zo overbevolkt dat ik zowat tegen Miss Q7 word aangedrukt. Bij iedere ademhaling zie ik de vouwen in haar bloesje een klein beetje verschuiven, maar haar tieten lijken daarentegen van gewapend beton en weigeren ook maar één millimeter mee te werken met de persdrang van haar blouze.

Ik verontschuldig mij omdat ik zowat met mijn linkerarm tegen haar rechterborst word gedrukt, maar ze glimlacht begrijpend. Ik voel dat ze zowaar haar boezem steviger tegen mijn arm drukt. En nóg een beetje…. Het is overduidelijk dat ze zelfs geniet van deze intieme, ongewilde aanraking. Als ik de man voor mij geen por in de nieren wil geven, dan zit mijn arm zo gevangen als een kever onder zijn schild. Ik voel haar borst weer een stuk steviger tegen mijn arm duwen.

Ik kan weliswaar geen kant uit en de opdringerige aanraking bevalt mij allerminst. Ik vraag mij af waarom ik niets zeg. Ware het omgekeerd geweest -een hitsige vent die zijn kruis tegen een wildvreemde vrouw aanschurkt, bijvoorbeeld- dan was de winkel wellicht te klein geweest. Je ziet van hier dat die vrouw dat zomaar zou laten gebeuren Nu is het een vrouw die zich onbeschaamd aanbiedt en het enige wat ik doe, is krampachtig proberen wegwringen en mijn mond stijfdicht houden.

Maar geef toe, waarde lezer, als man zit je sowieso in het verliezende kamp. Stel nu dat ik had beginnen schelden en roepen dat ze met haar godverdomse geile tetten van mijn lijf moest blijven en zij zou mij direct hebben gecounterd dat ik het was die mijn pollen niet kon thuis houden, wie zouden de klanten dan geloofd hebben, denk je?

Voilà, muil houden, dus! Godverdomme, ik voel een paar ranke vingers die zacht in mijn kontzak schuiven…. Gelukkig verlaten op dat moment drie, vier klanten tegelijk de winkel door de uitgangdeur aan de andere kant van de wachtruimte.

Iedereen schuift een stukje op en daardoor krijgen de overblijvende wachtenden een beetje meer wereld ter beschikking. Zo snel als mogelijk doe ik twee stappen opzij, zodat er tenminste een halve meter afstand ontstaat tussen Miss Q7 en mezelf. Ze kijkt rond alsof er niets gebeurd is. Onweerstaanbaar wordt mijn blik naar haar stevige boezem getrokken.

Ik merk dat haar rechter tepel keihard door haar bloesje priemt. Ze kijkt zelf ook naar de hardnekkige exponent van haar eigen geilheid, gooit haar lange haren nonchalant achterover en lacht me breed, uitdagend en verleidelijk toe. En ijswit gebleacht, of wat dacht u? Er komt geen volk meer bij in de bakkerswinkel en het bestellen loopt plots zo vlot dat een paar minuten later de uitgangdeur automatisch voor mij openschuift.

De frisse ochtendlucht voelt na de verhitte winkelpassage plots veel kouder aan. De Q7 staat nog op zijn plaats, mijn doffe luciferdoos eveneens. Op het moment dat ik het zwartglimmend monster voorbij wandel schuift het bestuurdersraam geluidloos naar beneden. Onwillekeurig kijk in naar binnen, recht in het vriendelijk lachend gezicht van mijn wulpse aanrandster.

Ik wil kwetsen, maar op iets beters dan dit flauwe verwijt kom ik niet meteen. Het lijkt haar totaal niet te deren. Zacht glijdt de Q7 achteruit. Verbouwereerd volgt mijn blik haar jeep tot ik de achterlichten niet meer kan zien. Thuisgekomen diep ik mijn wisselgeld van de bakker uit mijn kontzak. Ik voel dat er behalve een paar losse munten ook een briefje in zit. Het blijkt een naamkaartje te zijn van ene Mia D. Meteen flitst het gevoel weer terug van die paar ranke vingers die zacht in mijn achterzak schoven.

Mijn teerbeminde merkt mijn verwarring en vraagt wat er scheelt. Ik leg uit wat mij is overkomen en nog voor ik iets kan doen, staat ze al met de telefoon in haar hand en belt het nummer van het kaartje. Ik wens je een moeilijke keuze, trut! Ik vraag me af waarom ik daar zelf niet opgekomen ben…. Ik zag het gewoon gebeuren vandaag. Zomaar tijdens mijn lunchpauze.

Vanmiddag had ik namelijk een lunchafspraak in een daarvoor gerenommeerd restaurant. Omdat ik ruim een kwartier te vroeg was, besloot ik een kort wandelingetje te maken in de bosrijke omgeving rond het restaurant. Tijdens mijn wandeling genoot ik mateloos van de geuren die het bos vrijgaf. Eigenlijk heb ik altijd wel al een zwak gehad voor dagen zoals deze.

Je kent ze beslist: Héérlijk vind ik dat. Voor het eerst in maanden het gevoel krijgen dat de zon behalve licht ook warmte uitstraalt.

Al je zintuigen die automatisch switchen naar hun full power opneemfuncties en je lichaam dat binnenin lijkt te ontploffen naarmate het zich minuut na minuut gulzig mag laven aan die allereerste lenteprikkels. Een boost van kracht en energie.

Groot was dus mijn verbazing als ik amper vijftig meter het bospad ben opgewandeld en plots, half verscholen, een politiecombi zie staan. Ik zie niet in dat hier snelheidsovertredingen kunnen worden begaan, net zo min als ik dit prille lentegevoel kan koppelen aan welke vorm van misdaad dan ook. Wat staan die gasten hier te doen, vroeg ik mij af. Alcoholcontroles zo vlak bij een restaurant, leek mij nog de meest plausibele uitleg, maar waarom dan hier? Even verderop langs de kant van de weg, ware toch logischer geweest?

Het antwoord kwam snel en duidelijk. Terwijl ik nog gefocust was op het politievoertuig zelf, hoorde ik plots stemmen aan de andere kant van het bospad. Veel te gedempt om te kunnen horen wat ze zegden, maar luid genoeg om meteen zeker te zijn dat het stemmen waren. Ik ben er zeker van dat de hut tijdens de zomer niet te zien is vanop het bospad door de begroeiing, maar nu is alles nog kaal genoeg om vlak naast de hut twee vrijende flikken te ontwaren.

Voor alle duidelijkheid, het waren wel degelijk een man en een vrouw. Gelukkig zijn politiemensen bovendien meer herkenbaar aan hun lichtblauwe hemdjes, dan aan hun donkere broeken, want ware het omgekeerd geweest, dan had ik -broek op de grond- nooit geweten dat het flikken waren. Was het nu tijdens hun diensturen of niet -ik zou het begot niet weten- maar het blijft toch een vreemd gezicht als je daar zo plots geconfronteerd wordt met twee ordehandhavers die elkaar staan af te lebberen midden in een bos en met hun broeken op enkelhoogte.

Liggen die revolvers dan gewoon in het gras en op de rottende blaren, vroeg ik mij af? Je mag er als belastingbetaler toch niet aan denken, lijkt me. Soit, feit is in elk geval dat dame flik duidelijk meer interesse had in zijn vlézig schietgeweer dan aan het echte exemplaar, wat aan zijn gordel hoort te hangen.

Bovendien kreunde mijnheer flik dermate luid dat de eekhoorns ervan schrokken. Wat er ook van zij, het verkeer stonden die twee daar in elk geval niet te regelen.

Tenzij misschien het geslachtsverkeer. Voorrang van onder, ja! Eerlijkheidshalve moet ik wel bekennen dat ik meteen heb kunnen vaststellen dat in elk geval deze dame van ons vrouwelijk korps tenminste over een zalig poepke beschikte. Als ze mij ooit aan de kant van de weg dwingt voor een bandencontrole, dan ga ik meteen achter haar staan als ze de bandendruk controleert.

Nuja, wie ben ik om te oordelen over andermans liefdesleven. Laat staan dat ik het zou véroordelen. Ik laat ons vrijend koppeltje dus verder ongestoord hun onderling geslachtsverkeer regelen en gun hen in gedachten een heerlijk moment van openbare zedenschennis. Als de secretaresse in de traphall mag wippen met de magazijnier, waarom zouden deze twee flikken het dan niet mogen tussen een paar beschermende bomen?

Want daar durft het condoom nog al eens knellen, natuurlijk. Zowel privé als professioneel. Gelukkig blijft het aantal dat expliciet neukt relatief beperkt.

Slechts zeven procent van de werkende bevolking geeft toe dat ze op het werk al eens van bil gaan. Drieëntwintig procent daarentegen, knuffelt of tongzoent wel eens. Letterlijk tussen het werk door! Geef toe, waarde lezer, er bestaan minder leuke manieren om stoom af te laten en de stress het hoofd te bieden, niet? Toch ligt het echte aantal foefelende arbeidskrachten vermoedelijk véél hoger.

Op zich is dat ook logisch, want hoewel je werk in eerste instantie een plaats is waar je je brood komt verdienen, toch blijft het ook een plek waar je acht uur per dag nauw moet samenwerken met anderen. En waar menselijke nabijheid is, daar loert verliefdheid steeds om de hoek, zeggen psychologen. Tùùrlijk is dat normaal!

En van flirten komen driften, zei ons vader zaliger altijd. En neem het van mij aan, ons vader was een heel wijs man! Toch houdt het merendeel van de werknemers het verstand bijeen als het op collega-seks aankomt. De angst om betrapt te worden is zeer groot.

Dan mogen de trappenhall, de lift, de koffiekamer, het klassieke kopieerkot en ja, zelfs de desk van de grote baas nog zo kinky uitnodigend zijn, slechts een bijzonder klein percentage heeft de guts om dààr de broek te laten zakken. Personeelsfeestjes zijn daarbij   meest in trek. You know the feeling: Ondeugende blikken worden gewisseld, vonken knetteren over en weer en voor je er erg in hebt, sta je zoals twee flikken tussen een paar bomen, krult ze zich zuchtend en steunend op je achterbank of kijg je de pijp van je leven in een verlaten vergaderzaal.

De werkvloer, het blijft een broeinest voor relaties en onenightstands. Wellicht, waarde lezer, heeft u tijdens het lezen van deze column al eens teruggedacht aan die keer dat het u is overkomen. Ook mogelijk, maar besef dan wel dat je in de kleinste groep zit. Meer dan de helft van de werkende bevolking geeft immers toe dat het hem of haar ooit wel een keer is overkomen in de loop van zijn of haar carrière.

Eén of meerdere keren! En voor u nu weer onmiddellijk de mannen alle schuld toeschuift, waar een pinneke is, daar moet ook een gaatje zijn. Mannen en vrouwen zijn wat jobseks betreft quasi gelijk verdeeld. Helaas, of   misschien gelukkig, -het is maar hoe je het bekijkt- zijn werkromances bijna altijd gedoemd om te mislukken. Juist die taboesfeer zorgt voor zoveel druk op de verliefde schouders, dat er maar weinigen in slagen om hun werkliefde lang in stand te houden.

Ooit zei een knappe geile deerne tegen mij: My ass, dacht ik en terwijl ze het uitsprak, draaide ze zich om en wiegde met dat mooie kontje mijn leven uit. Neeneen, sekscollega wordt meestal ex-collega.

Afijn, om maar te zeggen, waarde lezer, dat de plotse confrontatie met vrijende en broekloze politieagenten een mens tot filosoferen kan aanzetten op dagen van prille en schuchtere lentesferen. Eenmaal terug in het restaurant houd ik mijn flikken-avontuur voor mezelf. Je weet dus maar nooit welke open deuren je intrapt. Voorzichtigheid is dus de boodschap. Bovendien is hij een type waarvan je mag verwachten dat hij geen kans onbenut laat en ik denk eerlijk gezegd, dat zij er ook niet vies van is.

Voor zover het typerend kan zijn, ze hebben er de looks voor. Toch is er geen enkel moment tijdens de lunch dat ook maar enige achterdocht zou kunnen opwekken. Niet dat ik verwachtte dat ze het er nog eens vet zouden insmeren, maar ik dacht misschien hier en daar toch een minuscule aanwijzing te kunnen ontdekken.

Hij verlaat de lunch en de bespreking nog vóór het dessert. Alleen zij en ik blijven achter in een intieme tête-à-tête, boven een collage van chocomousse, crème brulée, kaneelgebak en mascarponezalf, afgewerkt met sterfruit en passievrucht én overgoten met een warme vanillesaus.

Na het dessert vraagt ze of ze mij kan plezieren met een Irish coffee. Mijn gat nijpt toe van angst Daar gaan we weer! Dé dag van de liefde en de geliefden. Valentijn, hoeveel romantischer kan de commercie zich vermommen? En vermommen is inderdaad een niet toevallig gekozen woord in deze context. En hoe graag bloemisten, producenten, restaurants en winkelketens onze partners ook willen laten geloven dat de waarde van je cadeau evenredig is tot de graad van liefde die je voelt , toch is Sint Valentijn ooit in het leven geroepen om mensen anoniem je liefde te betuigen.

Op zich is ook dàt al idioot, vind ik. Wie wordt nu beter van dat anonieme gedoe? Degene die de kaart schrijft en ze met toegeknepen billen in de bus van zijn of haar geliefde gaat droppen? Ik dacht het niet! Wat heb je er nu aan om je liefde te verklaren aan iemand die nooit zal weten wie je bent en hoe graag je hem of haar ziet? Dan kan je al net zo goed je muil houden en je de kosten van het kaartje besparen, lijkt me. Heeft de ontvanger er iets aan?

Meer nog, nadat het wie-o-wie-gestress je zelf een week lang heeft wakker gehouden, kan je bij de dokter dertig euro achterlaten om te horen dat je oververmoeid bent en dringend slaap nodig hebt. Pure ellende, die anonieme Valentijnsberichten.

Leg dat maar eens uit. En ik weet godverdomme waarover ik spreek, waarde lezer. Als ik ooit die onnozele, verliefde troela vind, die vorig jaar een kaartje onder mijn deur heeft geschoven, dan vierendeel ik ze. Ik zweer het u! Nee, geloof me, waarde lezer, die veertiende februari brengt niets dan rottigheid.

Overloop de recente geschiedenis maar; je zal me gelijk geven. Wielrenner Marco Pantani, dood! Soulzanger Lynden David Hall, dood! Jazzdrummer Louie Bellson, dood! Allemaal op Sint Valentijn. Niet bepaald om romantisch van te worden, lijkt me? Akkoord, ex-wereldkampioen op de weg Cadel Evans werd gebóren op veertien februari. Maar of ik nu zo vrolijk word door de geboorte van een triestige plant…? Ik heb dus eens rondgezocht en proberen achterhalen waar die rozige Valentijn vandaan komt.

Valentinus zou namelijk een bisschop geweest zijn ten tijde van de Romeinse keizer Claudius II. Om het rijk in stand te houden had Claudius veel soldaten nodig.

Niets mocht hun aandacht van het vechten afleiden en dus mochten de soldaten niet trouwen. Maar Valentinus vond de liefde zwaarder wegen dan de wetten van de keizer en dus trouwde hij toch een aantal soldaten met hun geliefde. Hij werd ervoor in de gevangenis gegooid. Maar doordat de bisschop zelf ook niet gespeend was van enige kriebelingen in zijn bisschoppelijke fluit, had hij zijn oog laten vallen op het piepjonge dochtertje van één van zijn cipiers.

Vreemd hoeft u daar niet van op te kijken waarde lezer, bisschoppen hebben nu eenmaal blijkbaar een afwijking dat ze met hun gore poten niet van kinderen kunnen afblijven. Soit, de cipier kwam te weten dat zijn dochtertje een liefdesbriefje in haar pollen gestopt had gekregen van bisschop Valentinus en omdat er in die tijd nog geen doofpot-kardinalen bestonden, werd de bisschop gemarteld en onthoofd.

Op 14 februari in Als dàt geen reden is om het feest van de geliefden te organiseren…? Vreemde kerels, die feestdagbedenkers Je zal het dus wel al begrepen hebben, beste lezer, dat ik niet echt een fervent vierder ben van de Heilige Valentijn. En ja, ik ben een man.

Is daarmee het cliché bewezen dat alleen maar vrouwen vasthouden aan de commerciële traditie van Valentijn? Ik zou het niet durven beweren. Feit is dat ik geen speciale dag nodig heb om te zeggen aan mijn teerbeminde dat ik haar graag zie.

Waarom zou ik me dan druk maken over de februari-omzet van de lokale bloemist? Driekwart van de bloemenkopers geven de ruiker trouwens niet eens af aan hun vrouw, maar aan hun lief. Is daar iets verkeerd mee? Ach wat… zolang hun lief niet mijn vrouw is, heb ik daar geen problemen mee. Daar heb je geen onkruid voor nodig.

Bovendien heb je zo beduidend minder kans dat je met een ruiker betrapt wordt, die niet voor je vrouw bestemd is. Én op de koop toe is het ook nog eens veel minder tijdrovend dan er een hele avond mee op restaurant te gaan hangen. Op de tijd van een voor-, hoofd- en nagerecht, kon  je ze al vijf keer alle hoeken en kanten van een hotelkamer hebben laten zien. Eten en drinken tegelijk! Toch koop ik elk jaar weer een Valentijnscadeautje. Mijn teerbeminde  vindt cadeautjes krijgen namelijk bijzonder fijn.

En wie ben ik dan, om haar dat plezier te ontzeggen? Al moet ik toch toegeven dat het jaar na jaar moeilijker wordt om origineel te blijven, niet in clichés te vervallen en het toch nog betaalbaar te houden. Je kan het zo gek niet bedenken of ik kwam er de voorbije jaren al mee aandraven. Zo stond ik al te glimmen met een balpen met chocolade inktpatronen, met rozenknopjes voor in bad, met een spellendoos om het liefdesleven bij te kruiden… ja zelfs met een doos chocolaatjes in de vorm van zaadcellen.

In de categorie minder evidente lovegifts kreeg ze al een tochtje op zee met een avontuurlijke zeiljacht, twee nieuwe banden toen ze nog in haar rolstoel zat, een duurloop van twee uur om endorfines te laten vrijkomen en ooit zelfs een stevige pot milieuvriendelijke ecoseks.

Dat laatste kan ik u overigens zeer aanbevelen. Dit jaar heb ik nog niets. En maandag is het al Sint Valentijn! Eerst dacht ik om een picknick in de eigen woonkamer te organiseren, maar het lijkt me eerlijk gezegd nogal een belachelijk zicht om daar op de grond uit een mand te zitten vreten, terwijl de tafel met borden en bestek niet eens twee meter bij je vandaan staan… Niet dus. Een paintballsessie leek mij ook nog spannend. Ik vind het trouwens ongelooflijk sexy om een knap mokkel met een geweer in haar handen te zien staan.

Benen ietsje open, geweer in aanslag, blik gefixeerd op je kruis en dan, rammen maar met die verfballen… Auch! Nu ik eraan denk, misschien toch ook maar beter afvoeren, dat idee. In het meer materiële genre zijn juwelen en lingerie per definitie uitgesloten, omdat ik er gewoon veel te weinig van ken om met iets deftigs naar huis te komen. En die gouden vibrator, waar deze week in zowat alle kranten aandacht aan werd besteed, is mij véél te duur.

Het mag dan een heel exclusief cadeau zijn en je vrouw mag er dan ùùùùren plezier aan kunnen beleven, tienduizend euro is mij toch net iets teveel.

Draai en keer het zoals je wil, massief goud of niet, in essentie blijft het een doodgewone  kutbrommer. Ach ja, waarde lezer, we zien wel. Ik heb nog zaterdag en zondag om na te denken en mijn cadeautje te gaan kopen. Eigenlijk tijd zat dus. Temeer omdat ik mijn tekst voor het bijhorend kaartje al in mijn hoofd heb. Daar hoef ik me dus al geen zorgen meer over te maken. Het tekstje zit als het ware in mijn brein gebrand. Eigenlijk al sinds het hier zo fel gesneeuwd heeft, remember?

Toen heb ik iets gedaan en vanaf dat moment wist ik dat ik haar op Valentijn zou verrassen met: Ik piste jouw naam in de sneeuw, lieve schat. Mobieltjes bestonden in onze tijd nog niet; hoe zouden wij, oudjes, dan een taal hebben kunnen ontwikkelen die past bij het hippe en blitse gsm-wereldje van vandaag? Zeg trouwens nooit meer gsm of mobieltje, want het jonge grut kijkt je dan aan alsof je uit de tijd van de oermens stamt. Nuja, het zal wel zo zijn dat elke generatie zich afzet tegen de gangbare normen van de vorige generaties.

Dat is de gang van de wereld, denk ik. Mode en kleding zijn daarvoor de meest dankbare middelen. Ik herinner mij dat er bij ons thuis destijds geen dag voorbij ging, zonder dat ik er wel een paar keer op werd gewezen dat er kappers bestonden.

Meer nog, mijn lange haren dreven mijn ouders bij momenten tot waanzin. Zelf vonden ze mijn ruglange manen weliswaar best nog OK, maar vaak kregen ze van de buren of gewoon van wildvreemden de opmerking dat ik gedoemd was in de gevangenis te belanden.

Minstens in de goot…. Het zal u trouwens niet ontgaan zijn, waarde lezer, dat de jongere generatie tegenwoordig -behalve mode en kledij- ook de taal gebruikt om zich te onderscheiden van ons, de ouwe zakken. Bij momenten begrijp ik mijn eigen kroost niet meer.

Kost wel een vierhonderdje of zo en zoveel knikkers heb ik niet. Kan jij me matsen met honderd flappen, dan kom ik net toe. In het ene geval een oudere dame die liefst jonge mannen verleidt en haar bed in lult; in het andere geval een grandmother I like to fuck.

In de middeleeuwen noemden we dat nog gewoon een pizza van de italiaan. Het is tenslotte niet mijn bedoeling om een verklarend woordenboek te schrijven voor het ACN, het Algemeen Cool Nederlands. Wat wel tot mijn ambitie behoorde was om af te toetsen hoe de sprookjes, waar wij als kinderen hele nachten angstig van wakker lagen, het tegenwoordig doen bij de jonge ACN-generatie. Geloven ze nog in meisjes met rode kapmanteltjes, die te voet door een groot donker bos moeten op weg naar oma?

Zijn ze nog bang van de grote boze wolf? Mijn zoon van tien is overtuigd van niet. Om enigszins tot zijn verbeelding te kunnen spreken heb ik het sprookje herschreven en getransformeerd naar zijn taalgebruik en vooral ook naar zijn leefwereld. Voor haar verjaardag had ze een G-string van haar mama en een C-string van haar oma gekregen en dat was haar zo goed bevallen dat ze sindsdien altijd rode reetveters was blijven dragen. Vandaar dat haar naam ook 'Roodstringske' was.

Op een dag vroeg haar moeder, op zich nog een ferme milf, aan Roodstringske of zij haar zieke oma een shoppingbag vol kant-en-klare diepvriesmaaltijden wilde brengen. Oma, zelf ook nog een vetgave cougar, woonde diep in het bos. Roodstringske  hield erg veel van haar oma en dus wilde ze hem liefst meteen scheuren.

Roodstringske kreeg de duidelijke instructie mee dat ze  op weg naar oma Cougar wel netjes op het bostrack moest blijven! Roodstringske was toch een beetje emo van het verhaal van moeder Milf en ze beloofde om niet van het bostrack af te wijken. Roodstringske had al veel over de enge Pedopriester gehoord, maar nu zag ze hem irl. Roodstringske vond het wel een bangelijk idee en deed wat de pedo had gezegd.

Ze wist dat ze er thuis een tsunami-straf zou voor krijgen mocht haar moeder dit te weten komen, maar ze schatte die kans bijzonder minimo.

Ondertussen scheurde de Pedobisschop naar het huisje van oma Cougar en klopte aan. Oma dacht dat het de jonge, nerdy boswachter was die een beetje in haar tuintje kwam fakken. Dat deed ie wekelijks en in ruil flashte oma Cougar telkens haar knijpkanjers eventjes voor hem.

Heel af en toe, als oma Cougar voelde dat ze zelf een wettie kreeg, dan mocht het jonge boswachtertje verder gaan dan het bekijken van haar vleesbumpers en mocht hij daar bovenop ook nog eens haar brasilian gewaxte molletje verwennen. Het leek wel aslof ze haar Tarzan in zich voelde trillen. Zo horny was ze. Nog voor oma iets kon zeggen, trok de pedobisschop oma Cougar tegen zich aan en smoorde haar mond met een chloroformdoekje..

ASAP stripte de pedo de bewusteloze oma tot haar nakie en verborg haar in het tuinschuurtje bij het huisje. Hij trok vervolgens al haar gestripte kleren aan en ging in haar bed liggen. Van haar babydoll, over haar jartelles, tot en met haar stiletto-pumps. Roodstringske had niet in de gaten dat het de Grote Boze Pedobisschop was, die in haar grootmoeders chillbak lag.

Toen Roodstringske erachter kwam dat niet haar oma Cougar, maar de Grote Boze Pedobisschop  in de chillbak lag, was het al te laat! In enkele seconden trok de pedo haar onder zijn kazuifel, alwaar ze nog een aantal andere kinderen trof. Eén voor één moesten ze tegen hun zin met de grote stinkende leuter van de Grote Boze Pedo spelen. Ze vonden het verschrikkelijk creepy,  maar ze aanvaardden hun lot. Ze hadden het immers al tegen zoveel mensen gezegd, maar er was niemand die hen geloofde.

Net na de jonge, nieuwe  handjes van Roodstringske ging de Pedo een dutje doen. Hij snurkte evenwel zo hard dat een flik, die vlakbij was, het hoorde. De police-dude was net in de neighbourhood  controles aan het uitvoeren in het kader van de Bobcampagne. Twee bierlippen en een jeneverorgel had hij al hun permitje afgenomen, toen hij het gesnurk hoorde. De flik sneed het gewaad open en bevrijdde zo Roodstringske en de  andere slachtoffertjes.

Samen deden de kinderen hun verhaal aan de PedobisschoppenBaas, maar die probeerde meteen alles clean-up te doofpotten. Toen dat niet lukte, is de Grote Boze Pedobisschop plots verdwenen en heeft niemand hem ooit nog gevonden En oma Cougar… Toen de flik haar naakt, bewusteloos en willing had aangetroffen in het tuinschuurtje naast haar huisje, had hij haar onmiddellijk ge-mouthmouth-d.

Wat er daarna precies gebeurd is, weet niemand, maar er werd wel gefluisterd dat oma onwijs lang had gekreund tijdens de reanimatie en dat haar neukteugels vuurrood zagen toen ze buitenkwam…". En weet je wat nu zo bijzonder is, waarde lezer? Toen ik mijn zoon -wiens haar inmiddels bijna net zo lang is als dat van papa dertig jaar geleden- dit sprookje voorlas, vond hij het niet tof, niet gaaf, niet vet Mijn God, er wordt wat afgelebberd en gemuild de dag van vandaag.

Geef toe, donderdag 3 februari is in niets een speciale dag te noemen. Een doordeweekse dag zoals zoveel andere. En toch leek het wel kusjesdag. Ik was vanmorgen nog niet eens met de auto de straat op of ik moest al toeteren voor lebberend grut.

Op het voetpad, vlak voor ons hek stonden er om kwart na zeven al twee scholieren ineen gevlochten als waren het hun allerlaatste levensminuten. Dat eerste kan ik nog begrijpen, want kussen doe je meestal met je ogen dicht, maar dat ze mijn auto ook niet hadden gehóórd… Nuja, dat doet er overigens niet toe, feit is dat ik vriendelijk toeterde om van mijn tuinpad te mogen rijden en dat de twee tot mijn grote verbazing aaneen gevroren bleken. Tenminste dat veronderstel ik. Want plots begonnen vier benen synchroon te bewegen, terwijl die monden niet eens loskwamen.

Misschien waren ze ook gewoon met hun beugeltjes ineen gehaakt. Dat kan natuurlijk ook. Hoedanook, ik was al blij dat ik van mijn tuinpad raakte en opgelucht de weg naar mijn werk kon aanvatten. Ik wuifde de twee kussers nog vriendelijk gedag, maar ze zwaaiden niet terug. Vermoedelijk waren hun ogen nog steeds dichtgelijmd. Ofwel waren ze gewoon in slaap gevallen.

Afijn, niet eens vijfhonderd meter verder zet ik mijn auto aan de kant om een krant te kopen. Op het vensterbankje voor het helverlichte winkelraam, zit alweer een koppeltje stevig te tongzoenen. Goed dat ze jong en lenig zijn, bedenk ik, want het kan absoluut geen sinecure zijn om -naast mekaar gezeten en met de hoofden allebei een kwartslag naar elkaar gedraaid- die tongen in mekaars mond te houden.

Als ze dat over dertig jaar met iets strammere ledematen nog eens zullen proberen, dan stroomt de zever met emmers tegelijk uit hun bek. Maar goed, ze zijn jong en dus lukt het allemaal nog prima. Sterker nog, ik ben ervan overtuigd dat ze niet eens beseft hebben dat ik op twintig centimeter ben voorbij gewandeld.

Niet eens twee minuten later kom ik alweer buiten uit de krantenwinkel. De vensterbanklovers zijn nog niet van houding veranderd, maar groot is mijn verwondering als ik merk dat er inmiddels nóg een koppeltje is bijgekomen. In eerste instantie vraag ik mij af of er ergens een nest zou zitten, maar de volgende vraag die zich stelt is zo mogelijk nog belangrijker: Van het nieuwe koppeltje heeft de mannelijke helft zich namelijk met zijn lederen vestje tegen het portier van mijn auto geleund en zijn vriendinnetje hangt op haar beurt tegen haar liefje aangeklemd.

Hoe kom ik hier godverdomme mijn auto in, vraag ik mij af? Straks ben ik nog te laat op mijn werk. Ik kuch nog een keer of twee, maar heel erg dichtbij komen -om recht in zijn oorschelpen te kuchen, bijvoorbeeld- durf ik niet. Op geen enkel uur overigens.

Ik merk bovendien dat een dun streepje kwijl van tussen hun tegen elkaar geperste kinnen druipt en dus blijft enige veiligheidsafstand wel aan te raden. Probleem is en blijft natuurlijk dat ik toch op één of andere wijze in mijn auto moet zien te geraken. Als kuchen niet helpt, dan maar een storend tikje tegen de schouders. Het spijt me voor hen, maar ik kan niet anders. Twee pubergezichten komen verstoord los van mekaar en vier lamgedraaide koeienogen kijken vragend in mijn richting.

Als hij evenveel baardharen had gehad dan zij puisten heeft, dan had hij er misschien toch al ietwat mannelijk uitgezien voor zijn leeftijd, maar helaas voor hem is dat niet het geval. Ik schat hem niet ouder dan zestien, maar toch moet dit haantje meteen de nodige indruk maken op zijn kippetje.

Ik probeer uit te leggen dat ze tegen mijn auto stonden en dat ik gehaast ben, maar de twee kijken mij aan alsof ik van een andere planeet kom en het Jupiteriaans spreek. Bij zijn vriendin merk ik nu ook twee witte draadjes die ergens uit haar jas opduiken om dertig centimeter hogerop  in haar oren te verdwijnen. Plots wordt het mij duidelijk waarom geen enkele van al de muilende scholieren mij hoorde vanochtend.

Die moderne jongelui staan mekaar gewoon af te likken en ondertussen luistert elk naar zijn favoriete bandje. Op risico dat ik nu als een belerende ouwe klootzak ga klinken, vraag ik mij af wat de toegevoegde waarde van die iPod kan zijn. Kussen met je lief schudt sowieso al heel je lijf ondersteboven. Bloeddruk, ademhaling, stofwisseling, hartslag, ja zelfs je fluit, alles gaat al tongend met een ruk de hoogte in.

Misschien dat dat nóg extremer is met Rammstein of pakweg Dana Winner in je oorschelpen -het zou kunnen- al heb ik toch zo mijn twijfels. Misschien dat de Wii-generatie geen verhalen meer vertelt, maar de laatste hits op de iPhone meemuilt. Toch is kussen geen sinecure. Zoveel kussen, zoveel stijlen. Zoveel vrouwen, zoveel kussen. Ik vraag mij trouwens af of er door de inbreng van die iPhones in de oren nieuwe soorten kussers zijn ontstaan.

De gitaarlebber, bijvoorbeeld of de Techno-tong? In mijn tijd was daar overigens nog totaal geen sprake van. De eerste ging  als een gek in je mond tekeer ging à rato van achthonderd toeren per minuut en de tweede zoog eerst je tong naar binnen om er vervolgens op te beginnen sjieken alsof het een kauwgom was.

Voor je het wist piste ze immers tegen je schenen om haar terrein af te bakenen…. Ze hebben ons mooi te grazen, de jongens van Neveneffecten.

Twee weken geleden steken ze hun BASTA-vinger op naar alle belspelletjes op tv en binnen de vierentwintig uur verdwijnt al mijn nachtelijk en ochtendlijk amusement zomaar in de prullenmand.

Dit geldslurpend gesjoemel moest gewoon gestopt worden, verklaren ze bij Neveneffecten! So what, vraag ik mij dan af. Ik heb er nooit een eurocent aan gespendeerd. Dat anderen dat wel deden, tja… Ze moesten maar zo dom niet zijn, zeker? Want zeg nu zelf, om in te zien dat al die idiote zoekspelletjes zo nep waren als de tieten van Pamela Anderson, daarvoor hoef je geen lagere school gestudeerd te hebben.

Wat er ook van zij, het was wél een superleuk alternatief voor de vroege vogels en de mensen met slaapstoornissen, vond ik. Geef toe, als je moet kiezen tussen een halve nacht klaarwakker liggen wroeten en draaien in je bed omdat je alweer de slaap niet kan vatten of een paar uur kostelijk vermaakt worden door een hele trits stomme bellers met hun nog stommere antwoorden…  Dan was, althans wat mij betreft, de keuze snel gemaakt.

Ik zal ze missen, de belspelletjes. Helaas is het natuurlijk niet zo dat mijn biologische klok anders is beginnen tikken sinds de belspelletjes uit de ether zijn geplukt. In de praktijk betekent dit dat de ochtend zich ook zonder wekker bij mij steevast aankondigt rond een uur of half zes. Tijdens de week geeft me dat heerlijk lang de tijd om langzaam tot de levenden te komen met beken vol koffie en de nodige pafkes. In de weekends daarentegen wil ook bij ons thuis iedereen wel eens uitslapen en dan betekent datzelfde vroeg opstaan meestal ùùùrenlang vervelen tot ook de andere gezinsleden -zo rond een uur of tien- uit hun nest rollen.

Zonder de belspelletjes en met enkel de nachtelijke journaalherhalingen als alternatief, hoorde ik Jan Becaus dus zondagochtend vier keer na mekaar uitleggen dat verschillende reisorganisatoren overwogen om hun klanten uit het gevaarlijke Egypte terug te halen.

Aansluitend legde Sabine Hagedoren vier keer na mekaar uit dat het voor de rest van de week barkoud zou blijven en hoe erg ik er ook op hoopte dat Club Brugge toch tenminste één keer zou verliezen,  toch wonnen ze vier keer op rij met één-nul tegen Germinal Beerschot. Telkens Ronald Vargas, die scoorde. Dat die oetlul van een beerschotse verdediger na drie keer nóg niet doorhad hoe de Brugse Venezolaan hem in de luren zou leggen, zegt veel over het intellectueel niveau van ons voetbal. Maar we dwalen af.

Zappen leek mij de enige andere optie. Maar op zondagochtend is ook dat niet echt een cadeau. Je huppelt zowat van tekenfilm naar tekenfilm, van Samson naar Mega Mindy of van kerkdienst naar kerkdienst. Waar zijn mijn verrekte belspelletjes, dacht ik en in stilte, maar daarom niet minder agressief, vervloekte ik al zappend de mannen van Neveneffecten.

Op één van de commerciële zenders bleef ik toch even hangen. Blijkbaar ben ik midden in een gesprek beland tussen de dame in de studio en een verdrietige belster. Een mens moet verder! Denk aan de kaart met De Sleutel. Dat duidt op een nieuw begin! Nicole is blijkbaar dermate geschrokken van deze forse uithaal dat ze niet meer antwoordt.

Alleen nog een paar gebroken snikken zijn het hoorbare teken dat ze nog geen zelfmoord pleegde. Ze probeert een wat zorgelijk gezicht op te zetten, maar onder dat ouderwetse kapsel ziet het er allemaal een beetje potsierlijk uit. Bovendien lijkt een echt grote acteercarrière toch niet voor haar weggelegd. Het stemmetje is broos, angstig en amper hoorbaar.

Denk aan wat de kaarten hebben gezegd, hé Nicole. Veel moed en sterkte… Dag Nicole. Zonder dat Nicole nog de kans krijgt om iets terug te zeggen, wordt de telefoonlijn afgesloten en richt de studiodame zich naar de kijker thuis. De informatie die de kaarten dààrvoor in petto hebben, kunnen we u niet via de televisie meedelen.

Onderaan uw scherm ziet u de verschillende nummers, waarop u voor die discrete vragen terecht kan. Dat staat in kleine lettertjes tussen de telefoonnummers en nog wat andere info. Inderdaad, onderaan het scherm…. Meteen flitste een nogal ophefmakende reportage van een paar jaar geleden op de Nederlandse televisie door mijn hoofd.

Ondertussen staat mijn televisie nog altijd rechtstreeks in verbinding met de zieneres van geluk en onheil uit de duistere plooien van de toekomst. De pafferige waarzegster met het oubollig eighties-kapsel heeft ondertussen alweer twee wanhopigen de toekomst voorspeld en ik heb inmiddels geleerd dat ze Mira heet.

Nadat ook een derde beller met een kluitje in het riet wordt gestuurd, bekruipt mij de onweerstaanbare zin om zelf ook te bellen.